ՊԱՐ
09
ՊԱՐ
պ ա ր տ ք ատէր,
պ ա ո ո ք ն տ է ր ,
պ ա ր տ ք ո վ ի,
պ ա ր տ օ ք
(
Տիգ.
օէՈՐդօգ^
«
փոխատուութիւն»։
*
ՊԱՐՏԱԿ ( ի - ա
հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց կայ
միայն սեռ,
-
ի ^
«
ծածկոյթ, ծածկոց» Նեղոս.
717, «
բոյսի արմատը և բունի տակր ծած­
կելու լցուածք (հողով, խիճով)» Վստկ. 53.
«
վրանի պատերը»
%
ևոնղ իէ, էջ 127, «առա­
գաստ, սենեակ»
Գր՛ տղ. «երամ, գունդ,
խումբ» Երգն. քեր. (տյս
նշանակութիւնէ։
կասկածելի
է), որից
պ ա ր տ ա կ ե լ
«
ծածկել,
թաքցնել»
Յայսմ. ղեկ. 10. Գնձ. Ոսկիփ.
ա ն­
պ ա ր տ ա կ
«
ցիրուցան»
Վրղն. սղ. հր. էջ 268.
պ ա ր տ ա կ իլ
«
տեղաւորոլիլ, պարտկուիլ,
սրղ֊
միլ» Վրդ՛ առ, 61,
ա պ ա պ ա ր տ ա կ ե ա լ
Նա­
նայ 3։
֊
Պհլ,
*
|)31՜1
Յ
1
<
«
առագաստ, վրան, ծած­
կոց» բառից, որ թէև աւանդուած
չէ, բայց
հաստատում է պրս, օձյյ
|131՜
ՃՅ
(
որից
թրք՛
\)
Շ\՝ճշ) «վարագոյր, ծածկոց» և
պահլալերէ֊
նից վախ՚առեալ ասոր. \° Հ
՚
յ֊֊ բ31"(13(|3
«
վը-
բան» բառերով։—•
Հիւբշ, էջ 229։
ՆՀԲ մեկնում
է «ծածկոյթ,
թումբ,
կոյտ, հողակոյտ,
բլուր, բանակ, բա֊
նակետղ» և ըստ այսմ ստուգաբանում
է
պ ա տրուա կ ,
լծ. թրք.
պ ա յ ո ր
«
բլուր,
զառիվայր»,
ՏԳ/ձԳ/ 38, 573–
75,
և 590 պրս.
թ Յ ք ճ Յ
«
վարագոյր»։
ԳՒՌ.-էհ.
օ ա ր դ ա զ
«
ծածուկ»,
բայական
ձևով՝ Երև.
պ արտ ա կ էլ,
Ախց. Կր,
պ ա ր տ ը–
կէլ,
Տփ,
պ ա ր տ ըկ իլ ,
Ալշ.
պ ա րզը գ ե լ ,
Մրղ.
պ ա ո տ րկ էլ,
ննխ, Պլ, Ռ. Սեբ.
ը ա րզր գ է լ ,
Տիգ.
բ ա ր ո ո զ է լ ,
Ղրբ՛
փրթ — ՚ կ է լ , փ ռ տ ա ՚ կ է լ
«
ծածկել,
թաքցնել». Նոր բառեր են
Գ
ո ո
–
պարտ ակ, ա ն պ ա ր տ կ ո ւ ա ն ։
ՊԱՐՏԱՆՔ
«
կախարդական
հմայեակ,
յու­
ռութք», մէկ անգամ
ունի Մանդ, իը «Ամե­
նայն յուռութք և պ՛արտանք դիւթի և թովչի և
հարցկի՝ սուտ են և եղկելի»։
ՆՀԲ մեկնում է իբր «պարտակ,
պա֊
տրրուակ
կամ ծրար
(
կախարդական)»։
ՊԱՐՏԱՍԻԼ
«
յոգնիլ, թուլանալ,
ուժից
րնկ֊
նել» ՍԳր. Ոսկ. մ. բ. 27. Եփր. թուոց, որից
պ ա ր տ ա ս ե լ
Վրք. ածար,
պ ա ո ո ա ս ե ց ո ւ ց ա ն ե լ
Դատ.
ժղ. 16. Եզն.
ա նպ ա ր տ ա ս
(
նոր բառ),
յետին անցողականի
ձև է
պ ա ր տ ա ս ա ն ե ա լ
«
յոգնեցրա՚ծ»
Սիմ. ապ՛ար. 47։
ՆՀԲ
պարտիլ
«
յաղթուիլ,
րնկճուիլ»
բայից։ Թիրեաքեան, Արիահայ բռ.321
պրս.
բՅՈՅՅճէՅՈ, բ Յ Ր ճ ՚ Յ շ , բՅքճ՜ՅՏ
«
հե–.
տամտիլ,
զբաղիլ,
յոգնֆլ, գործը վեր­
ջացնել»։
*
ՊԱՐՏՐԱՇԽԻ
«
գրաւ, փրկանք, պատանդ»
Ոսկ. ա. Թևս. ր. 454. Սերեր, էջ 168. Սարդ,
ա. յհ. է, ա տպ, էջ 719, բ տպ. էջ 567. որ
և
պարաօաշիւ,
բց.
ի պարաոաշիյից
Եւս, քր.
բ (գրուած է անջատ՝ իբր երկու
բառ)։
–
Բարդուած
է պաոո <Հհպր՚ս.
"
թՅւ՚էս–
և
բաշիւ
ՀԼ զնդ.
Նճ՚&Տ բառերից, զուտ պարսկա­
կան մտածման
ձև է. ուստի
բարդութիւնր
տեղի ունեցած
է ո՛չ թէ
հայո՛ց մէջ, այլ
իրանեանից պատրաս՛տի փոխ է առն՛ուած,
Հիւբշ, 229։
Հին բռ, մեկնում է «փոխանակ
կամ
պանղաղ կամ ընդվայր»։
նՀԲ «տուրք՝
որպէս հ՛արկաւ տալի ի բաշխ, բաժ,
հարկ»։
*
ՊՍ.ՐՏԼ՚Զ, ի-ա
հլ. «այգի,
բանջարանոց,
ծաղկանոց,
մրգաստան
ևն»
ՍԳր. որից
պարտիզարար
Կո՛չ. 116.
պարտիզպան
Յհ.
ի. 15. Վրք. հց.
պարտիզապան
Ոսկ, ես 464,
Եփր. համար. 28. Պղատ. մինովս,
սլւսրտի–
զանալ
«
ծլիլ, ծաղկիլ»
նիւս. երգ.
պարտի­
զիկ
Յհ. կթ. Վրք. հց.։ նոր բառեր են՝
պար­
տիզպանուհի, մանկապարտէզ, պարտիզ­
պանական
ևն,
–
=,Հպհլ.
*
բՅՈ 1 6 2
հոմանիշից,
որի հետ
նոյն է պրս,յ*ձ\
յ
Բ՚Յ
162
«
պարտէզ», սրա հին
ձևն է զն՛դ. >*յըյ)
^ 5 > ^ – " լ ( բ 3 1 Ո ճՅ ե 2 3 ,
որ
կազմուած է
բ3111
«
շուրջ»
+ ա2
«
փորել, շի­
նել,
դիզել» բառերից և նշանակում
է բուն
«
շուրջանակի ցանկապ՛ատ»։
Շատ
նշանաւոր
էին աքեմենեան
պարսի՛կ իշխանների պար­
տէզները, և նիւթի հետ բառը ՛այն ժամանա­
կից սկսեալ տարածուել
է դէպի Արևմուտք,
այսպէս ասուր.
բՅՈ11ՏԱ,
ասոր. ՝ Լ
—
յ -
ՀՏ)
բ 3 1 ՚ ձ 3 1 Տ Յ
«
պարտէզ», \֊Տ
Ատ
լ,
,
^ ՁթՅ ք ձ 3 1 Տ բ Յ Ո ն ՜
«
պարտ՛իզպան»,
երր.
Ը"1"՝Ձ թՅ ք ճ 6 Տ
«
պար­
տ՛էզ», արաբ. ^յյ.ձյ.հ
քՄՕ՚ՅՍՏ
«
ծառաստան,
պարտէզ, դրախտ»
(
սրանից էլ
Ֆիրդուսի
բանաստեղծի
անունր,
իբրև
«
դրախտաբր–
նակ»),
յ.,յԱ քՅ՜1ւ2
«
պարտ՛էզ»,
յն.
1
ՀԱ^Ա՚յՏ.1Օ0Հ,
(
ՏօւՏՅՇգ 746, 949),
լատ.
թՅքՅձ1ՏԱՏ
«
պար–
Fonds A.R.A.M