Պ
էյթարից
առնելով
ուղիղ մեկնեց
ՀԲոլս.։
*
ՊԱՐՏ, ու
հլ. (յետնաբար նաև սեռ.
–
ո յ )
«
մէկի վճարելիք գումարր, 2.որևէ տալիք.
3,
պարտականութիւն. 4, փոիւ տրուած դր֊
րամ»
ՍԳր. «պարտական, առիթ, պատճառ»
Հռ. ա. 27. Իմ. ժբ. 15. Եզն. Կոչ. Եփր. թգ.
Ոսկ. «արժան, պատշաճ, վայել»
Կիւրղ. գնձ.
որից
պարտ է
«
պէտք է» ՍԳր,
պարտ Լ
պատշաճ
Բ.
մկ. ղ. 19. Ոսկ.մ. ա. 1, 13 և
ես, Եփր, օրին, ևթգ,
պարտիք
ՍԳր, (ռամ֊
կաձև յգ.
պարտեր
«
պարտքեր»
Եղիշ. է. էջ
108.
միքիչ ցած՝
զ պ ո ր տ ս ն ) ,
պարտոյք
«
պարտականութիւն»
Ելթաղ. 179.
պարտիլ
«
պարտական
լինել»
ՍԳր. Ոսկ. Կոչ. Սեբեր.
պարտական,
ՍԳր,
պարտապան
ՍԳր,
պար­
տատէր
Ես. իդ. 2.
պարտաւոր
ՍԳր,
ան­
պարտ
ՍԳր. Ոսկ. երր.
ամպարտել
«
ան֊
պարտ կա ցուցանել,
ներել» Տիմոթ. կուզ, էջ
150,
բազմապարտ
Մծբ.
բարեպարտ
Ոսկ.
ա. կոր.
բարեացապարտ
Կորիւն, (այս և նր֊
ման
–
պարտ
յանգող
բարդութեանց
վրայ
տե՛՛ս Աղոնց ՀԱ 1928, էջ 81).
գլխապարտ
Դան. ա.20. Եզն. Ոսկ. ես.
դատապարտ
Հռ.
գ. 79. ը. 34. Առակ. ա. 23. Ոսկ.մ. գ. 11.
զրպարտել
ՍԳր. Ոսկ. ես,
մահապարտ
ՍԳր.
մահապարտութիւն
Բուղ. Փարպ.
մեղապարտ
Ոսկ. ա, կոր. Եվւր. թգ.
չարեացապարտ
Բ.
մկ. դ. 47 (րստ Աղոնց ՀԱ 1928, 80 ուղղելի
րստ
յն.
չարեաց պարտ). պատժապարտ
Ոսկ. Սերեր,
վնասապարտ
Գ,թագ, ա. 21.
տարապարտ
ՍԳր. Ագաթ. Սեբեր. Եւս. պտմ.
Եզն.
տարապարտուց
«
պարապ
տեղը, ի
զուր»
ՍԳր.
Կոչ.
353.
նոր բառեր են՝
երախ­
տապարտ, պարտամուրհակ, պար տա նա
նաշ,
անպարտաճանաչ, պարտադիր, պարտագրել,
պարտաւորեցուցիչ, անպարտագիր, անպար­
տագիր, յանցապարտ
ևն։ — Փոխաբերական
իմաստով է
պարտիլ
«
յաղթուիլ»
(
իբր թէ
պարտական
մնալ),
պարտել
«
յաղթել,
նուա֊
ճել» ՍԳր. Սեբեր. որից
պարտութիւն
ՍԳր.
Եզն.
պարտումն
Փարպ.
անպարտելի
Եղիշ.
խոր.
դիւրապարտելի
Մեկն. ղևտ.
ևն։
= Հպրս.
*
թ31՜էս–
«
պարտք»
բառից, որ
թէև աւանդուած չէ, բայց կայ միւս իրանեան
լեզուների
մէջ. հմմտ. զնդ.
ՕՁՐՁ–
«
պարտք»,
էՁՈԱա ք)Ձ1դ՚6ւէ6
«
պարտական
լինի անձին,
գլխապարտ
լինի»,
թ9ՏՅ– ( < * բ ւ
՜
է Յ– )
«
պար֊
տական, յանցաւոր,
մեղաւոր»,
բ9ՏՕՏ2ՄՅ–
«
գլխապարտ»,
բՅՏՕւՅՈԱ–, բՑՈՑ՚էօէՅՈԱ–, եՅ–
ՈԱբ9Ր303–
«
գլխապարտ, անձնապարտ, մա֊
հապարտ», սոգդ.
Յթ31՜է31<
«
յանցաւոր, մե­
ղապարտ»
(
ւ\\ՏԼ
19, 128
ևՀԱ 1927, 763),
աֆղան,
թՕք
«
փոխ, պարտք»։ Պակասում է
սա սան հան
պահլաւերէնում։
Իրանեանից է
փոխառեալ նաև քուչ.
բ61՜1
«
պարտք»
(
Ի\ՏՆ
19, 159),–
Հիլբշ. 228,
ՆՀԲ լծ, տճկ.
պօրճ
«
պարտք», պրս.
պայէւո, ֆ արզ
«
պէտք, պ,էտք է»։ Ուղիղ
մեկնեց
ա11Քք Տ ա ճ ա
42, 250
և 78,
431՝
կցելով
զնդ. ձևերին։
Նոյն է նաև
Հիւբշ. ա
23, 19։
ՒՀսԱ^ ա֊ՀէՀ.
6
(1892), 301
պհլ. \\է*Կ1
բՅւ-ՃԱՈ
«
պա­
տիժ, տուգանք» բառի հետ, որ կարդում
Է
թՅէ՜էէ
Հիւնք. տճկ.
պօրճ
և արաբ.
Է յ = յ
ֆ
ա ր է
ւ
։
8
ս § § 6 , Լ յ * ; տէսձ. ւ, 40
փռիլգ.
1
է8բէ006^բ«
«
անմեղ»
բառի
մէջ,
որ մեկնում է
պարտասուրբ.-
Այս բո֊
լորր վերաբերում է
պարտ
«
պարտք»
բառին, իսկ
պարտել
«
յաղթել»
սրանից
բաժանելով՝
մեկնում
են—Հիւնք, պրս,
հ1Մ(ւՅՈ
«
յաղթել»,
Ի Յ Ր Ճ Յ
«
գերի».—
Հիւբշ. Խա.
0
X3111.
229 (
կասկածով)
հպրս.
բՅւ՜է–
«
կռուիլ»
արմատից,
հմմտ. զնդ,
բ 9 ք 9 ւ 9 Ո ւ 6
«
մարտնչին»,
բՑՏՁՈՅ–
«
պատերազմ»,
սանս.
բ^է–
«
պատերազմ»,
բ է ՚ է Յ Ո շ –
«
պատերազմ,
ընդհարում»,
պրս.
ձ^^ւ
Յ ա Յ ւ ՚ ճ
«
կռիւ»,
Ո3ե31՜ճ
պհլ.
ՈւբՅւ՚է
«
պատերազմ»,
ԲՅէաեՅՈ\–
ՀԱ 1907, 304
պար
«
շուրջ»
ձևի հետ, Մառ \\Իձ\ 1920, 107 վրաց.
մարթալ
«
արդար» բառի հետ,
ԳԻՌ.֊Ախց. Երև.
պարտք,
Ալշ.
Մշ. Շմ.
Ջղ. Տփ.
պարակ,
Վն.
պաոտք,
Գոր. Կր.
Ղրբ<
պարթք
(
բայց
Ղրր,
պրո տ ա՚կ ան),
Սչ,
բարդք,
Խրբ.
բարդք, բարք,
Տիգ.
բ ա ր դ ք ,
Ննխ. Ռ.
բարթք,
Սեր.
բարդդ,
Ակն.և Պլ,
բարթգ,
Մկ,
պարք՛,
Ասլ.
բար*գ, բար*
(
բայց
բարդըգա),
Անտ.
բօրթք,
Ագլ.
պօոթկ,
Զթ.
բ օյ դ ք , բա՛դք,
Հճ–
րօյդք,
Մրղ՛ և Սլմ.
պաոք,
Սվեգ.
բոլրթք,
թրքախօս
հայերից
Ատն.
ն) ՁՐ Ժ1<
«
տալիք»։ Նոր բառեր են
պարտկանտէր, պարտքաթաղ, պարտքակոխ,
Fonds A.R.A.M