ԱԽՏ
101
ԱԾԵ
Ուղիղ
մեկնեց
նախ ՛հ՛հ,
յետոյ
ՆՀԲ,
Տթ16Տ61 8 V Տ
5, 398
ևն,
*
ԱԽՏԱՐՄՈԼ
կամ նաև
ախսսսրմող, ախ–
ւոարմաղ, ախտարմախ, ի-ա
հլ.
«
աստղերը
դիտելով
գուշակութիւն
անող», երկու
անգամ
միայն
գործածուած
է. մին՝
Խոր. բ. 67 և
միւսը՝
Շիր. բոլորն
էլ սխալ
գրչոլթիլններ
են
և պէտք է ուղղել
ախտ արմար։
= պՀի
Ձ-ճէէՄտՅք
«
աստեղագէտ,
ա ս
տ ղ ա ֊
բաշխ)), որիՀետ Հմմտ. պրս.
Օ^էքՄ– §Ա1ՈՁ1՚,
Տ\\Խ&––Ոռ\Խ,
պՀլ.
ՏէէՄԱՏւՈՁՐ
և Հյ.
ա ս ա ե ֊
ղանշւքար.
բոլորն
է լ կազմուած
ՅճէՁՐ, Տ1էՅ–
1՝&,
աս տղ
բառից և զնգ. աԱ1՝֊–=սանս.
Տ^ՈՅՐ,
պՀլ. Աձաաէտւռ,
պրս. ԽտաձտւՈ-֊Հյ.
նա–
ւքարհլ
բայից,
նոյն
արմատից
Է նաև Հյ.
նշ-ւքար։
Ուրեմն
բուն իմաստն
Է
«
աստղերը
Հաշւող»։—
Հիւբշ.
94։
ՆՀԲ
մոլեալ յախ տ արս։
Ուղիղ
մեկնեց
նախ Պատկ.
^316թ1Ձ^ե1
1, 7։
Հիւնք.
աիտ ար
յ
–
ւ / այ = ւյ(ւս, աճ՜ք
բառերից։
Ախրապատին
տե՛ս
Ակրաբադին։
ԱԽՐԻԸԱՆ
«
մի տեսակ
անուշահոտ և գեղե
ցիկ ծաղիկ
Է)> Մխ. առ. (4 անգամ
յիշուած).
ՀԲուս.
§
35
ըստ Շէհրիմանեանի
համարում
է «լտ.
էւ՜0բ061սա.
ֆր.
0
ՁբԱՇա6»
կոչուած
ծաղիկր,
ԱԽՐԻՃԱՆԱԿ
«
կղմուխ
բոյսը».
ունի
միայն
ՀԲուս, § 3273, որ և աւելացնում
է. «հին և
ընտիր
անուն... ո՞ւր և ուստի նախ
յիշուած
ըլլալն
յայտնի չէ ինձ»,
ԱԽՑԻՓԵԽՑ
կամ
ախցիփեղց, աղցիփեղց
«
թուլամորթ,
վարքով
անկարգ»
(
հակաթոռ
կաթուղիկոսների
համար
ասոլած)
Վրգն.
պտմ. տպ. Վենետ. էշ52, Սրա հետ նոյն է
ցղբեղ,
տե՛ս
առանձին։
ՆՀԲ
աղց
բառից՝
կրկնութեամբ։
Այտը–
նեան, Քնն. քեր. էշ 262 տճկ.
ՅեսզՏԱեսզ
հոմանիշից
հայացեալ է համարում
գւռ.
ափեղցփեղ
ձևը, առանց
անդրադառնա
լու
ախցիփեխց
բառի
վրայ։
Ս.
Մխիթա֊
րեան,
Բիւրակն 1898, 789
հայերենից
փոխառեալ է դնում
էնգիւրիի
բարբա
ռում գործածական
ՅթսետԱբսե, Յթ1Մ–
ՏԱթ1Մ
ձևերը, որոնք
ոլղղւսկի
թոլրքերէ–
նից են
փոխառեալ։
ԳԻՌ.— Ատն.
ախցփէխց
(
գրուած է
աղց բհղց ՝
Արևելք, 1888նոյ. 8 — 9). Ջղ.
ափեխցըփեխ,
ափեխցրփեխց,
Ախց. Երև.Ննխ. Պլ. Տփ.
ափէխցփէխ,
Ղրբ.
ափէղցփէղ,
+ ԱԾԵԼ
(
ածի, ած), ա ռաշին և
նախնական
իմաստն է 1) «բերել»,
որից
այլևայլ
եղանա
կաւորողներով
ծագում
են հետևեալ
երկրոր
դական
նշանակոլթիւններր.
2)
փոխագրել,
վարել, տանիլ. 3) շարժել,
հասցնել,
վերա
ծել. 4) յեղյեղել,
ասել. 5) պատել,
բոլորել,
վրան կապել,
հագնիլ,
շինել. 6) լցնել, կա
թեցնել. 7) զարնել
(
ապտակ,
սուր ևն).
8)
կատարել,
անել. 9) աւելացնել,
յարել.
10)
բռնել, ձերբակալել.
11)
սիրտ՝ սէր շահիլ,
յանկուցանել.
—
այս բոլորը
հին և ընտիր
են.
յետնաբար
ունինք նաև 12) կտրել, վիրա
յել,
սափրել. 13) բուսցնել. 14) նուազել.
15)
ձու
ածել։
Այս նշանաև).րլթիւնները
ոսկեդարեան\
ածանցներում
էլ գտնւում
են։ — Այո
Ր
ո
լոր
նը–
շանակոլթիւնները
իրար հետ անձուկ կապե
րով կապուած
են. նման
եգանակաւորումներ
գտնում
ենք նաևօտար
լեզուների
մէշ, ինչ.
յն.
օդա,
բացի
«
բերել»
նշանակութիւնից,
նշանակում է նաև «փոխագրել,
տանիլ, ա֊
ռաշնորգել,
վարել,
իրեն
քաշել,
յանկուցա
նել,
յիշել,
միտքը պահել, պատ
քաշել,
փոս՝
ջրանցք
շինել ևն»,
0.՝
է(0՝Հ՜ղ
զփոխադրու
թիւն, մատուցում,
տանիլ,
շրի
ագուգայ,
մեթոդ, երգ, մեղեդի,
ծիլ, ընձիւղ ևն», լտ.
3
^0
«
փոխադրել,
տանիլ,
վարել ևն», պրս,
հսւ՜ճՅՈ
«
տանիլ,
խաղի
մէշ յաղթել,
անունը
յիշել, ասել, ժամանակ
անցկացնել
ևն», լտ.
3
§ 6
(
հրամ.)
«
օ՛ն, աղէ՛, ասա՛, խօսի՛ր, գնա
բանիդ
ևն»,
հյ.
բերել
«
գրել,
բուսցնել
(
որից
բերք) ,
համբերել,
վարել, քշել», թրք.
§Շ
.
ե–
Ո՜161\
«
բերել,
բուսցնել,
պտուղ տալ, ծնիլ
ևն»,
ռուս.
860
X0
«
բերել,
տանիլ,
ձու ածել»
ևն։ —
Ածել
բայի այս նշանակոլթիլններից
յառաշ
են գալիս հետևեալ
բառերը,
սաածիլ
«
պտը֊
տիլ, դառնալ»
Եզն. Ոսկ. ես,
յածիլ
«
ման
գալ»
ՍԳր. Եւս. քր.
յածումն
ՍԳր. Փարպ.
ա–
ծանիլ
«
հագնիլ»
Սղ. ղբ. 1.
ած
«
ծիլ,
ընձիւղ»
Վեցօր,
(
տե՛ս Վարդանեան,
Բառաքն.
ղիտ.
բ. 10),
ածու
«
պարտէզի
մէշ հողի
մշակուած
փոքր
բաժանմունքներ»
Սիր՝ իդ. 41. Խոր.
ածուենի
«
ածուի մէջ բուս ած» ԱԲ,
ածելի
«
մազերը
կտրելու,
ածիլելու
գործիք»
ՍԳր.
Fonds A.R.A.M