Ա Ն Ա Հ Ի Տ
163
աղգեբու եւ անոնց
մշակոյթներուն
միՀել Հա–
մ ե րա շխոլթեան
դ վախադարձ
ճանաչման
եւ
գնաՀաաման
ու փոխադարձ
Օգնութեան
երե­
ւոյթդ մեծապէս
գ
ո
վհէի է ե. նոր րէմիմին
գրա­
կան լաւագոյն
գծեր էն մին կր կազմէ։
ք՛ո կ այն
Հ ո զահ՜ ո լթիլսն ու ՛գա շա պան ութ իւնր
զոր կա–
ո ա էէա ր ո ւթ ի ւն ր կանոնաւո
ր ու յարաաել
կեր­
պով
1
լ րնծայէ
աա զ անգաւոր
գրագէտներու
,
գիտուններու
դ արուեստագէտներու
,
իրեն
նո յն
իսկ
մ օաեցոզ
ոչինչ
ունէր
մ եր կեանքին
մ ԷՀ
նոր
րէմիմին
Հաստաաո
աոաՀ , եւ
ոչինչ
ունի
այմմ ալ մեր ա րտասաՀման
եան
Հանրային
կեանքին
մ ԷՀ : Ի՛նչքան
գո ւր զո լր ա գին
թնամ -
քով
կա ո ավար ութ իւնր
պա շարեց
ալեւոր
ՀՀ իր–
վան զա զ էն երր վեր Հերս ծանր
Հ իւանգ
ինկաւ
անդ եւ Երեւանի
Պետական
Հիւանդանոցին
րր–
միշկներր
յաՀոզեցան
-
մեր ամենուս
ուրախու­
թեան
Համար - մաՀուրնէ
աղատել
յ առա
Հա–
ցեալ
տարիքի մր մ ԷՀ այդպիսի
վտանգաւոր
Հ ի ւան գո ւթ են է մ ր բոն ո ւած
մ եր
մ է կ թանկա­
գին
Հայրենակիցր։
ի՛նչ
րր ին մեր Պոլսոյ եր­
կու Պատ ր իա րքա րաննե ր ր
եր ր Ագամ ե ան ի դ
Պա րոնեան ի պէս Հո յակապ
տազանգով
Հա
յեր
Հիւանզ
ինկան , Պ ո լսո
լ Ո ո ւս ա կան
Հիւանդա­
նոցն է որ Ադամ ե՜ան ր պատսպարեց
մինչե՜ւ մա–
Հր , Պա րոնեան
թոքախտէն
մաշեցաւ
մ իս– մ ի–
նակ Դ աղքատ
դ ամենքէն
լքուած։
Ի՞նչ
րր ին
տաս ր տտրիէ ի վեր
կոմ իաաս
Վարդապետի
պէո
բազմերախտ
մտաւորականի
մբ
Համար
որ Հ իւանգ է , մ եր եկեղեցական
իշխանութիւն–
ներ լ, :
Գիտեմ
եւ երբեք չեմ ծածկած
Հարցին
ա յգ կողմ բ - որ խորՀ բ • բէմիմ ի տակ
մ տա–
ւո բա կաննե բ ո լ տրու՛ած ա յգ յարգանքն
ու օդ–
նոլթիւն
ր պա լմ անաւ ո ր են * կր յարգուին
ել
օգնութիւն
կր ստանան
այն գիտո լննեոն ու աո–
ուեստագէտնե
ր բ որ եթէ ոչ Համամիտ գէթ Հա–
մ ակիբ են նոր րէմիմ
ին , կամ ա յն
գրագէտներ
որ տիբոզ
ոդւոյն
Համաձայն
գործբ
կ՛արտա­
դրեն , կամ գէթ անոր չՀակասոզ
,
անոր
մ օաե­
ցոզ գործեր ; Մտածման
ու արուեստի
լիակա­
տար
ազատութիւն
դո րւլթիւն
չունի
խորՀր *
բէմիմ ի տակ ,
ինչպէս
գոյութիւն
չունէր
քրիստոնէական
կեանքի
տիրապետութեան
ա–
ոաՀին
տարիներուն
:
Եկեղեցւոյ
Հ
ա
յրհբբ
մի­
թէ կր խրախուսէթն
Հեթանոս
ոգւով ու ճա­
շակով արտադրուած
գործեր
՚
անշուշտ
ո չ Հ
Մտաւոր
կեանքի
մ է Հ տարամեբմ
ուղղութեան
մյլ տիքթա
թո լրական
տիրապետման
այդպիսի
շրՀաննե ր ր մ ամ ան ա կա ւո բ
եղած
են մ ի շա ,
բա յց նաեւ պէտք է խոստովան
իլ որ ա յ դ շ ք՛ր՜
Հաննեբէն
իւ բաքանչիլրբ
մարդկային
մտքին
ու դեղեց կագ իա ո ւթեան
վեբան ո բոգում
մ ր ա–
ոաՀ բերած է : Մտաւոբ
ազատութեան
շբՀանբ
կր Հասնի օր մբ : (Լո ալմմ դ
ա
յ գ խորունկ
ւ։ւ
մ իա Հ ամ ուռ յարգանքի
մ զում բ՝
մ տաւոբ վաս­
տակին
Հանգէպ
դ
ինչպէս
ել
դպրոցնեբու
բազմացում
բ ,
ՀՀանղ րագիտ ոլթեան՝^
բացա բ–
ձակ բարձման
Համար թափուած
ում եղ ու մե–
թոտիկ
ճիզերբդ - ամբոզՀ
Հայութեան
բարո­
յական
կտւրէ սւածքր
զօրացնող
,
թարմացնող
,
բարձրացնող
օրՀնելի
գործ
մրն են՛ ու երկեր
որ այս վեր Հին
շր Հանին
երեւան
եկան դ
ինչպէս
Շիրվանզազ
էի
կեանքի ռովից^ձ
սքանչելի
նոր
շարքբ
է
ինչպէս
Զաբենցի
էպիքական. լոՆսաբա–
(
Հր , Նոբենցի
րանաստեզծութիւննե
րր դ ք-ա–
գունցի
վէպերբ
Տ
\
ար–Ղ՝ոսի
եւ
ԳեմիրՀեանի
նորագոյն
գոբծերբդ
մեր ազգային
դբականոլ–
թիւնբ
Հճէէխացնոէլ
մնալուն
արմէքով
բարձր
աբաադրութիւննե
բ են դ եւ
է ս
՚ ՚
է ^
լ
1
1
կ
ՐԼԼ
ա
Լ
ՈԼ
~
սլէաք
չկայ
ասոնց գեղեցկագիտական
արմէքր
զնաՀատելէէԼ
^ ամար :
Արտալոյւլ
ել նշանակալից
նկարագիր ու–
ող ուրիշ
յոբելեան
մ բ
,
որ ծրագրուած
Է ,
Հարիւրամեակի
տօնն Է Պո լսո
լ մեր
Մզզային
Հ ի ւան դան ո ղին : Ա ա ր զա ս իրական
ալս մեծ
՝
> ա ստ ա տ ո ւթ իւն բ զո ր Հ իմնա ծ Է մեր ամ են Էն
ի ս կա կան բաբե բար ներէն
մ՛ին՝
Պէղճեան Ա—
մ ի բա
լ դ եւ զոր Պոլսոլ
Հայոլթիւնր
սլաՀպանած
ու զարգացուցած
է գուրգուրանքով
դ
ամբողՀ
ազգին պատկանողդ
ամբոզՀ
ազգին պատիւ
բե–
բոզ պատկառելի
գործ
մ բն է • ան մ է կ
դարէ
ի վեր՝
Ազգին մէկ Տուեր
եղած է դ Հոն պատս–
պա ր ուած են Հազա բաւո ր թշուառ
Հիւանգ Հա­
յեր դ ամէն տեղէ եկած
,
ու մեծ մասամբ զա–
րիսլներդ
Հալաստանցինեբ
: (
ֆոբելեանբ
նպա­
տակ
ունի պատուել
ՊէզՀ֊եանի
ինչպէս ել անոր
զործբ
շարունակող
ու յաո աՀացնոզ
ուրիշ բա­
րեգործ
Հ
ա
յ^*Ր
ոլ
յI՛՚շատա՛կբ եւ այղ. Հաստա­
տութեան
զօրացմ ան
Հ ամ ար ա յ դ աո թիւ
Հ
ա
յ
մ ո զո վր գի
օգնութիւնն
ստանա
լ : Ա յ դ պա ր տա­
կտն ո ւթե ան պէտք է
մ տսնտկցին
ոչ մ իա
յն
Թուրքիա
գան ո ւո զ Հա յերբ , ///յլ ա րտասաՀմ ա–
նի մ եր բոլոր
Հա յրենակիցներբ
:
՚
Եիքօլա
Եօբկա
ռումէն
ազգին
մեծագոյն
զաւակներէն
մին է , բազմադիմի
ձիրքերով
օմ–
Fonds A.R.A.M