162
ԱՆԱՀԻՏ
*1
ւ՚գի
ս
այնքան
ֆե բմ կոչ մր ուղղես
ին ի նր–
՛
ղ ՚" ւ՛ "1 Բարեգործականին՝
անոր
յոբելեանին
աո թիւ , (\*ամկ . Ազատակամն
են միթէ - կ""^
ււոճ թ* կ կր սաանան
Բարեգործականէն
:
Ու
ինքն իսկ Պ • Վ^բացեան որ այգքան
ֆանատի–
կոսոլթեամ
ր կր սլա շւո սլ ան է ՚Րաշնա կցոլթիւնբ
,
երկար տարիներէ ի վեր անոր ււոճիկովն
ապրե­
լուն
Համար է միթէ որ
1
լ րնէ աաիկա : Ա—
սոնք ամենագււեՀ
իկ ձեւեր են Հան
լայ յին
գոր–
ծո ւնէ ո ւթեան
,
եւ ա յգ
կարգի
ՀՀքննաղ աաա–
կանգներ
զիրենք
Հրատարակողին
մ իա լն կր
ւինասեն :
Նա լւ—՚հււ սի
45""
^՛
եա
յ լյլ ՛բերեն
իկ
՚
րեմ ի՛ր–
ֆեան ի օՕամեա
յ գրական
գործուն
է ո ւթեան
յո­
բելեանն ե ր ր որ կատարուեցան
վերֆերս
՝
Երե­
ւան եւ Թիֆլիո
,՛
ԷՀի բվան զաղէ ի
յոբելեանէն
յետոյ
,
բերկրաո-իթ
երեւոյթներ
են , խո րՀ ր–
ււ ա յին
ոէմիմին
պատուաբեր
,
եւ կրնան
մեւլ
մխիթարել
վրաս ետնա կան
փո
քրոգոլթեանց
ա խ ո ւ ր տեսարանէն
:
Ա՝ եր կովկասեան
թղթա–
հI")I՛
՛
Լէ ՚էրկած՜ է
ս 1
յգ գեղե-սիկ
Հ ան գի սու–
թեանո
Հակիրճ
ամ փոփում
մ ր , զ՛* ր
ա
յս
թիլին
մէֆ կբ գանեն մեր բնթեբցոզներբ
:
Նար–Ղ*ոս
Հայ
իբասլաշտ
վէպին
մեծագոյն
վարպետն
է
ԱրեւելաՀայոց
մէֆ , իրվանղագէէն
յետոյ
,
եւ
քանի մբ տաբիէ ի վեր յայտնուած
ք՝ագունցին
Հետ * Օ֊֊եմիրֆետն
,
բանաստեղծ
,
թատերագիր
,
վիպող,
գրական
ինքնուրոյն
ու այլազան
գործ
մբ արտագրած
է : Ե բ կ ՚ ՚ ՚ ֊ ք " ալ իրենց
տագանգր
արգէն
ապացուցած
էին պատերազմէն
առաֆ,
թէեւ
ղմբազգաբաբ
Հքովկասէն
գուբս,
մ անտ–
լանգ
Նար—՚/՚ոս
,
շատ քիչ կաբգացուած
են եւ.
բնգ՝֊» ան ր ա պէ ս անո ւն ո վ
մ իա լն
ծանօթ : Խ •
րէմիմին
Հաստատուելէն
ի վեր , Նաբ–Ղ*ոս որ
իր կարեւորագոյն
գոբծեբր
զբած է ատկից ա–
ոտֆ, քիչ արտագրած
է , բայց
այմմ իր դոբծե–
րու. ա/) րոզֆա կան ~> աւաքածՈ
ւն
նո ր
տպագրու–
թեամբ կր Հրատարակուի՛,
՚/՚
եմիրֆեան՝
շատ
բան աբւոագբեց
՚/
երֆին տասբ տարիներուն
րն–
թացքին
,
Քաջ
էյԱԼզար
ե րգիծախազբ
,
վ ի–
պակներ , վՀ ՛զեր , եւն . : է/րկսւքն ալ , թէեւ ոչ
Համա յնավար
,
զիրենք սա ա ֆին րոպէ էն բարե­
կամ եւ ~*ամակրող
ցոյց տուած են նոր
րէմի–
մին,
որովՀետեւ
Նաբ–Ղ՝ոսի
վկսլեբբ
արգէն
կծու
ք
ս ս ա
ղ ատու թիւն
մրն կին սլ ո լրէ/ ււ լա կ ան
րնկե րութեան
,
պատկերացում
մր
մարդկային
անա րւլա րութեանց
,
կեղեքմանց,
շահաղոբծ–
մ անց* Գեմիրգեան
ունկր յեղափոխական
խառ­
նուածք
մր, եւ անոր
մտայնութիւնը
հետզհետէ
կր դիմէ
իր նոր գորգերուն
մէչ\ դէպ ի հա­
մա /նաւ/արութիւն
•
երկուքն ալ եղած– են ու կր
մնան
միշտ արուեստագէտներ
,
իրենց
աշխար–
Հայեացքները
զուտ գրական
դոբծերու
մէ9 ար­
տայայտող
եւ ո՛չ կուսակցական
ւիրոփականտի
բոնաղբօսիկ
եւ անկենդան
քարուխերու
մէչ՝%
Եւ ատոր համար
հասկանալի
է որ
համակրան–
քր
վայելեն
թէ՛ դեղասէր
անկախ
մ աքերու
եւ թէ՛ մարքսեան
կամ պարզապէս
յեղափո–
խաչունչ
կուսակցական
մ աքերու : Կը ցաւիմ որ
չեմ
կրնար այս քրոնիկին
մէչ՝ աւելի
Նանրա­
նալ այդ երկու
թանկագին
հայ
գրազէտներոլ
գործին
վրայ,
որովհետեւ
ձեռքի տա
կ
չունիմ
՛
Նար—Գոսի ոչ մէկ գիրքը,
իսկ
ԳեմիրչՀեանէն
հանդէսներու
մէչ^ վերջերս
երեւցած
կտոր նե­
րէն զատ՝ ոչ մ է կր իր գրքերէն,
եւ աբտասաՀ–
մանի մէֆ ղանոնք
գտնել
անՀնաբ է , ի"կ Հա­
յաստանէն
զանոնք
բերել
տալու
֊•
> ամա ր պէտք
է քանի մբ տարի
սիրտ
Հատցնել
(
ԽորՀր– Հա­
յաստանի
գրական
Հ ր ա տ ա ր ա կո ւթ ե ան ց ար–
ւոասաՀման
տարածման
պէտքին
,
որուն
վրա
յ
ալնքան ատենէ ի վեր ուշադրութիւն
կր
Հրաւի­
րենք, գոՀացում
տբուեցաւ
վերֆերս,
բայց
քիչ
չափազանց
քիչ, եւ ցանկալի
է որ այդ մեծ
պակաս ր լրացուի
մեթոտիկ,
լիակատար
ոլ տե­
ւական
կերպովն
։՛/
ր ցաւիմ
նաեւ որ
Նար—Ղ՚ոոի
եւ
՛
հեմ իր ֆեան ի պէ" գրագէտներու՝
որ ամ–
բողֆ
Հայութեան
մ ւոաւո բ
կեանքի
սիւներէն
են
յոբելեանին
մասնակցելու
ո եւ է Հնարա­
ւորութիւն
չտբուեցաւ
արտասաՀմանի
Հայ գա­
ղութն ե ր ո ւն : է՛ն չ ոբ է՛ն առաֆ պէտք է տես–
նել ու գնաՀատել
այգ
Հ անգիսոլթեանց
մէֆ,
միաՀամուււ
յարգանքի
ու " ի ր " յ
արտայայտու­
թիւնն է Հ այաստանի
ել ամրողշ՝ կովկասի
հայ
աղղա ընա կո ւթեան ու Հայաստանի
կասավա–
րութեան
ու րո լո ր մչակոլթային
ել այլ կազ­
մակերպութեանց՝
ցեղին
մտաւոր ու
գեղար–
ա ե Աւասկաս
գործին
վաստակաւորներուն
հան­
գէպ , ու նաեւ կովկասեան
դրացի ու դաշնա­
կի;)
յ-ողսվուրղներու
եւ նոյն իսկ
համախոր–
՚ ՝ 1 ՚
Գ
ա
յ է
ս
Միութեան
անդամակից
այլ ազգեր ո լ
եղբայրական
մեծարանքի
ցոյց երր այդ
Միու­
թեան մէկ անգամն
եղող
ազդի մր
մշակութա­
յին վարպետներուն
հանդէպ։
Պատերազմէն
ա–
ոաչ\, Կովկասի
մէշ կատարուած
սեւէ
յոբել­
եան չէ ունեցած
այս նկարագիրը
,
որ թէ՛ իբր
մտաւոր
զո բծի
չին բերուած
հզօր ու ազնիւ խբ–
րախոյս
,
ել թէ՛ իբր դրացի
կամ
դաշնակից
Fonds A.R.A.M