ԱՆԱՀԻՏ
155
Հ
Ս.
Ի
Ս.
ք Ո
I՝
Ա Ծ է Ջ
ն
I՛
Ա–
-
ինչո՞ւ.
. .:
Հարցում
ս * ամ են առէ թով
:
Պղտիկ
Հասա­
կէ" աչ
:
Ե*– ետքէն
աանԳանքբ
Համակ
կեան–
քՒ"
••
Ո՛ ձ ոք կր
ռալ
–
է "ծ է սչաաաս էւանե չ :
Ր– •
Օր
մ ր
յ
գսչրոցր
,
սլատմ ոլթեան
դաս է
մ ր
րնթացքին
,
մեր վարժապետ
բ նկարագրեց
սլա­
աերագմներու
ամ են էն ա խ ո լրն ե ր էն
մ ին * Փա ր–
դեր ու արիւնի
Հ եղ եղներ :
-
/ * " ՛
յ ց
ինչո^լ
Համար
ալս
րոլորր
. . .
Հարցուցած
էի րնաղդարար
ու
շ ա ա
անկեւչ–
ծօրէն:
Վ^ա րմասլեա
ր
գլխ
՛՛
լ
ան ո ր ո շ չա րմում
մ ր
բբաւ
:
Թերեւս
սոյն
ձելով պատասխանէր
եթէ
Հարցնէի
իրեն թէ
ինչո^լ
կր
ճաշեն
• * • :
Ե–~
ղանգակր
րարերախա
աաենին
Հնչեց :
Երր մեր Հասա կր բարձրացաւ
,
մեղի
"՛
բ­
լին
թուղթ
մյլ դ քանի
մ բ ե ր կա՛ ր
ււա ո ր ա ղ ր
ու­
թէ՛
նն/ւ
բ
'1
'1
:
Ըսին թէ վկա /ական
մ բն էր ան։
Հյաա
ուրաիյ
եղայ ասկէ
։
ք)ւրաիւ*
ո՛չ թէ
անոր Համար
որ քանի մր տողեր
^ թո շոր
տա­
ռերովդ
աշխատանքս
արձանագրած
էէն դ այլ
ո բ ո վՀ ետ եւ կ
1
աղատ է ի շրջանակէ
մբ
որ ղէ"
շաւո տանջած
•
էր :
Աաուդթւ։
Այլեւս
՛
լ՛՛՛ք է*Ղէ
ա
է
ք՚"էէ կաա–
կարաններդ
յաճաիւ
անիմաստ
ոտանաւոբնեբ
դ
թիւեր
դ ան Հա ան ո՛՛՛ւմ թիւեբ
:
Ա՛չ չսլիտի
լւ չլա—
յ ին
սչա բաադրո
ւթիւննե
ր ր
մանաւանդ
սա
կամ նա՛ բան բ ոբսչէս
բացարձակ
ճշմարտու­
թիւն
մեր
՚
ցգ՚
ո
իկ
գլուի՚ին
մէ^ տեղաւորեչոլ
:
Գ–
ք*ա յց կեանքր
տւեչի
դաոն
եղաւ
դպբոցկն
դուրս : I
1
ր ա կ ան ո ւթ ի ւնն ե ր բ աւելի
մ ութ
թ բ–
ւեցան
ինծի
:
Չէ է կրնար
ա ա 1լաւին
բմբոնել
է
ս
չ
"
Լ՛ կր սչատաՀէր
շուրֆս
^ աչքերուս
աո^ել
,
ա մէն տեգ
դ ամ էն քա յէի" •
(
խերեկն
աչ
մութ
էր , անչուսին
գիշեբնե–
րու
Հանգոյն
;
Ե֊~ թալար
կ՛՛՛ր ամէն
շարժումիդ
ամէն իտէալի
շ ոլր9 - ու ասոնք
անթափանցիկ
էին
ինչսլէ ս ա յն սեւ դագագբ
որ
մ եռեչք
կր
պարունակէ
. » • :
Ո*– ա յն Հսկա
յ բառեբր
զոր սորված
էինք
դասարաններէն
ներս , դուրս ք տարբեր
իմաստ­
ներ
Լլ առնէ ին : Առա
քին ո ւթ ի ւն բ անգո
յ
Հ ա–
ղ III ււա մ բ գա րձած
էր տգեղ
մ ե ր կո ւթ իւննե ր ր
գոցեչու
եւ սլաշտպանեչոլ
Համար :
Համ
բո յ ր բ՝ Ց ուդանե
բո
ւ մ է^ոց
*
Աէրբ
գրամին
Հետ
կ՚ամուսնանար։
Ար դա ր ո ւթ ի ւն ր
խմ ո րէ
մ ր աւեչի
ան^իգ
բլչաչու
ասաիէճան
յարաբերական
եղած
էր ւ
Ո ւմ բ
ճ
բիրտ
եւ մերկդ
բաբոյականր
դար­
ձած կր մեր շարժումներուն
1
ամբո՛ղջ
աշխար–
Հին :
Աստուած
տկար
մ արդ—արա
բածնեբուն
վէուշ անգամ
< կ տուած՝
ինքնապա
շտպանոլ–
թեան
Համար:
Աստուած
տկար ութ իւնր
ամօթ
եւ անբա­
րոյական
նկատած
Է , առանց
որ մա րդ—ա ր ա–
րտծր
ա յս
ճշմ աբտութիլնբ
կարենա
յ րմ բբռ–
նե,
Արեւելք՝
Հայրենիքս
;
Ա
լ չան դա կ մա բւե բու
ա բձանագրո
ւթ
իւն­
ներ
ու գրադարաններու
մ ո ւկե ր Էն
աղատուած
ձեռագիրն
եր կորսեն որ Լոյսբ
ԱբեւեչքԷն
եկած
է : Ասիկա , թէեւ
դ շատ
աչ չՀսչաբտացուց
ղի" *
Ե"
մ իա յն Արեւե չքի խաւար
ր տեսած
եմ :
Ե ֊֊ ար իւնր՝
Հոն , մ արգոց , կին ե ր ո ւ ^ մ անոլկ–
ներու : ԱնՀատնո
Հ
ւմ
աբիւնբ
. . .
ակարներու
,
անմեղներու:
V/
է՛ր կ ան աւե
լ ի կ ՛արմէ
քան
"՚
նց եաչբ
եւ ,
նո յն ի՛՛կ , ապագան
• * * :
Fonds A.R.A.M