Ա Ն Ա Հ Ի Տ
147
ա 1 1 ն
Ս ե Պ Ա Ս Թ Ի Ա Ն
Պ 11 խ
ք՚նչպէս որ Հ էն մոյներու,
դեղեց է կ երեւա–
կայութենէն
բ.էլի ահ՜ են Ասլողոն
եւ. քնարակէբ
ՈրփԷոս
, ՝
Բրիսաո նէովժէւնն
ալ աուաւ իր
մ աքով
Ապողոն եւ քնարով
ք\բւէէոս
բ
յ անձին
ք)օՀան Աեսլասթէան
Պ ա էյ էք*այց
ա յ ս
անգամ
եբեւակա
յութեան
սլաոււլ
մ ր չէր , ա յլ է րա–
կան :
Աեսլասթէան
Պա էէ ամենէն
Հանճարեյլ
ե–
րամէշտն
է^ ասէկա
անվէճելէ
է ր ո զո լ թ է ւն մրն
է այսօր՛. Անէ կա
Հ ոդեզէն
Հա յրն է է րմ կ վեբ^
եկող
Աօցաոթէ
եւ ՊէքմՀովէնէ։
1 7 8 8
^
երբ
Աօցաոթ
կ՚անցնէր
Լա յ վւ լլ է կէն ,
լա
յանու–
թէ*֊
ս
Բ
ունեցած
Հ
Պաս էյ է
:
Օր մ ր կր
գտնուէ
Աուբբ—քՒովմ ասէ եկեղեցէն^
ուր երկնայ
էն ե–
րամչաոլթէւնր
կր սլա րոլրկ ր կամ արբ
, -
կ՛՝է–
մանայ թէ սլատաբագ
մ բ կր նուագուէր
Պա–
թէն : Ա*օցառթ
, -
որ էր Ա՝ուսայէն
զատ ո՛չ
մէկու
գործէն չէր ներշնչուած
, -
անՀուն
ր՛է–
մ ալ լանք
մ ր կր զգա
յ եւ ա յգ
օրէն սկսեալ
կտ
աւս ւլէ սլաչտոգ մբ կբ
դայւնայ
Պախէ եւ կբ
ս
կ"է
անոր գոբծերր
ճանչցնել
։
ՊէթՀովէն
նբ–
մ անասլէս
ֆերմ
Հ էացող մբ եզ ահ է անոր , ու
ա
է
ա
Ք է
նկատել թէ այղ մամ տնակ դեռ Պախէ
գլխաւոր
դոբծերր
չէէն
ճանչցուած
:
ՊէթՀո
վէն էր աւՎել
ունէր
անոր
շ1^6Շ1Ո Ե16Ո
էՇաըձէձ-ն
Տ
ոլրկԷ կր քաղէր էր
ներշնչումնե
րը
։
Նօբէն ալ ամ ենա էւո րունկ
Հէացող
մ բ ե–
ղած է անոր
,
էր մամ ե բուն մեծ մ ասր
նոլէրած
էր անոր
գորհ՜եբր
նուաղելու
,
էն չոլ է ս կբ թե–
Լ
ա
Գրէբ
նաեւ
նուազել
էր
աշա
կերտներուն
։
Հ,ուման
1
լ՝՝բսէ
.-
«
Ա ր ա
</՜
չ ա ո
լ –
թիւն/, կր պարտի
Պախի , ինչ ւ։ր կլանք
մ լ։ կր
պարտի
իր Հիմնադրին»
:
Վակնէր
կ՚ըսէ -
ս որ Եգիպտական
Ավւինքսին
մարգկա–
յին դէմքր կր ձգտի
խուսափիլ
իր կենդանա
կան
մարմնէն՛
այսպէս
ալ Պախի
առն
ո լական
գլուխ
ր գոլրս կր ց
ա
յ
1
ո
լ իր Հլանր կեդձամէն» :
^՚",ա
վերջապէս
ՖԷլիքս
Ս՚ԷնաԷլսօնն Էր
«/»
անխոնջ կերպով
աշխատեցաւ,
մ եհ– է/տրպե–
տին
գլուխ– գորհոցներր
Հրապարակ
Հանելու։
Ան Էր որ
աւլածին
անգամ
ունկնդրութեան
ար–
լ ա լ անոր երկու
Հսկայական
գորձ֊երր՝
1
օհ&Ո–
Ո6Տ - Բ&ՏՏ10Ո
էլ
1\1
Ցէհ&ԱՏ - Բ&ՏՏ10Ո ,
որոնց
մ Է^ պաշտելէ
երամ շտ ո ւթեամ
բ
մբ
1
լեբգէ
՝
Բրէսաոսէ
չաբչարանքնե
րբ ; Այս երկու
մ եծ
ունկնգրութէլններէն
ետքբ՝
անոր
Հանճարբ
կբ յաղթանակէ
ր մ է անգամ րնգ մ է շտ :
Անկէ
վեբ1 է ոբ կբ Հէմնուէ
1
^ՑՇհ§6Տ611տշհ&քէ
բնկե–
րոլթէւնր
Հ որ երկար
սլրսլաումներէ
ետքբ
վեր
ջապէս
Հ րասլարակ
կբ Հանէ
վարսլետէն
ամ–
բո զէական
դործր :
ԵօՀան—Աեսլաս
թ էան Պախ ծնած է
21
մ արա
1685
^5/
Այզէնախէ
մԷ9
:
Այս խորՀրղաւոբ
եր
կէ ր բ
ղե ղուն էր աո աս ւզ ելն եր ո ւէ ;
Ան ոբ բա
ր–
ձունքէն
վրա
յ կ*է չէ՛է Վ՚" ր թպո լր կէ ղղեակբ :
Անոր
սլա տ կա ո.ելէ
աեսքր
է՜նչ
յէ շատ ակ
ներ
1
լ ոգեկոչէ : Գեզեցէկ
էէէղ
ա
պէթր
ապրեր
էր այնտեղ գ Լութեր
ապաստաներ
էր
ալնտեղ
էր տարագրութեան
մ է^ոցէն : Տ է չենք
որ ,
Վակնէբ
,
էր Հո յա կապ
զո բծէն
ԹասհաՈԼզԷր.^
անցքբ
զետեղած
է Վաբթսլուրկէ
դղեակէն
մ
էի
•
Այ՛՛ մէսթէկ
Հողբ
եղահ՜ էր նաեւ
ե բա–
մէշտնեբոլ
որրանբ :
1
Լարթպոլրկէ
ղղեակբ եր
բեմնի
Հաւաքավա
յր ր եղահ՜ էր ամ ենէն
ճար
տար
աշուղներուն
:
Այսպէս
,
էքօՀան—Ա է պ ա ս թ է ան է
մ ան կո լ –
թէւնբ կր բողբոջէ
ր դեղեց է կ էտո րՀ ուրդէ
մ բ
մէ^ որ կր բաղկանար
կրօնքէ ,
բանաստեղծու
թենէ եւ բնութեան
Հրաշալէքնեբէն
:
ք*ր աո ա–
^էն
ուսուցէչր
եղած է էր Հայրբ^
ԵօՀան—Ապ–
բօզէուս
,
ոբ էր եբկբէն
մէ^ է՛ն յայտն է
9
ու
էք սւ կ սւ Հ ա ր ն էր :
էքօՀան—Աէ պաս թ էան կր սերէր
ե րամէ շա
նս րու բեղուն
գերգաստանէ
մ բ
:
ք*րմ է աո ա$
սան ս ւ ազն եօթբ
սերունդ
,
բոլորն ալ
նշանա
ւոր երամէշտներ
տուած էէն : Պախ ւէոքր
տա–
րէքէն
կորսնցուց
էր
^նոզքր եւ գնաց
ՕՀբր–
Fonds A.R.A.M