Ա Ն Ա Հ Ի Տ
ւ
ո ՛ ւ
Հո՛ղ՝
արգանդ, գերեզման
ու նորից արգանդ :
Ուր ապրել եմ ես
երկար տարիներ՝
լաւ աջ քան ծնուելս :
Ուր, երթ ոբ մեււնիմ,
նորէն պիտ՛ ապրիմ
երկար տարիներ՝
առաջ քան ծնուելս . ..
Հո՛ղ՝
արգանդ, գերեզման
ու նորից արգանդ :
փհզմով է շինուած
տա նարս աննրման,
ու երբ նա փուլ գայ ,
քեզմո՛վ պիտ՛ ծեփեն
պատերը նըբա,
ոբ կրկին անգամ
դէպ՛ վեր բարձրանայ :
Հող՝
արգանդ, գերեզման
ու նորի՛ց արգանդ,
Հո՛ղ
Ո հ ժ
Թոդ երգեն նրրանք
Ովքեր ուզում են
Երգերր հիւանդ
Վարդի ու սէրի •
Կ՛երգեմ ես միայն
Իմ երգր ուժի
էլ ո՞վ է ուզում
Մի Ատլաս լինել ,
Ու մէջքի վըրայ
Աշխարհը կրրել ,
Տիեզերք լինել,
Աշխարհն իր ավւում
Որպէս խաղալիք ,
Մի թեթե ւ շունչով
Աստղհրը ցրուել ,
Արհւը մարել ,
Լուսինբ վառել ,
Տիեզերք լինել։
Երգըս որպէս ադամանդէ
Մի մոլորակ ,
Տիեզերքում կ ՚ ե րթա ՜յ , կ ՚ ե ր­
թա ՜յ >
Եւ ամէն տեղ իր հետքը կայ ,
Ինքը չըկայ :
ՍՒ I Ւ Ն եՐԳ
Արծա՛թ լուսին, դու հախրում ես
Ամպերով լի երկընքում •
Ես էլ քեզ պէս անցնող ճամբորդ,
Թավաւոում եմ այս երկրռւմ։
՛
հայում եմ քեզ հբկարօրէն,
Աստղհբն էլ չեն երեւում,
Արդեօք դու էլ նայո՞ւմ ինձ ,
Ու զիս տեսնո՞ւմ ես քեզ պէս։
Փայլո՛ւն լուսին, դու հախրում ես
Աստեղազարդ երկնքում,
Գիտե՞ս արդեօք ադամանդէ
Այդ փայլդ ումից ես գտնում :
՛
Նայում եմ քեզ երկարօբէն,
Տեսնում եմ քեզ, քո մէջ՝ ինձ։
Յետոյ խաղաղ լրհակին մէջ
Տեսնում եմ քեզ, տեսնում՝ ինձ • • •
Բայց չր գիտեմ ո՞ւր փնտռեմ քեզ,
Լըհի՞ն մէջ թ է վհբհւում • • •
Լ Ս ե 8 է Ք
• • –
Ու լրսեցէք ձայնն ահարկու՝ լրռութեան՛
Անձայն շռրնչիւնն երազներու մրըրկաթեւ,
Ու որոտր փոթորկալի մտքհրու:
Լրսեցէք զանգն աներեւոյթ քարւանի՝
Ուղիներով անվախհան ,
Հրրաշագեզ հանգրուանին րնթացոզ • • •
Ու ճախրեցէք մոլորակէ մոլորակ,
Երկիրէն վեր , թեւերն հագած լըռութհան,
Ո Լ դ՛ուք հրկրէն կր մեծնաք • . •
Լըսհցէք մեղմ զանգերն յետոյ
Լըռութեան մեծ տաճարի ,
Մըտէք , տեսէք ճրրագր վառ իմաստութեան ,
Լուսաւորի՜չ խաւարի :
Կր հասկընաք յետո՛յ միայն
Որքա՜ն փոքր են երկիր, երկինք, արեգակ
Որ պիտ՛ մեռնին • . • Դ-ադրի՛ պիտի ե՛ւ սրբտի
Բաբախումն այս - տրխուր մահերգ • • •
Ու այն ատեն, ու այն ատեն
Մեծ լրռութիւնն իշխէ պիտի աշխարհին • • •
•••
Արդ լըսեցէ՜ք ձայնն ահարկու՝
լրռու–
թհան:
3–
ԿՈՍՏՄՆԴԵԱ՚ե
Փարիզ
Fonds A.R.A.M