Ա Ն Ա Հ Ի Տ
137
ՆԻԻԹԵՐ Կ. ՊՈԼՍՈՅ 110խ11ռ11ք11ՐԻ ՊԱՏՄՈԻԹԵՍԼՆ ^ՍԼՄԱՐ
ԳՐԱԿԱՆ ԳՌԵՃՒԿ ՍեՌՒ ՍԸ ՍԿՒՋՐԸ. ձԱՐԳԱՑՈՒՍ՜Ը Եհ Վ.եՐՋԱՒՈՐՈհԹՒՒՆԸ (I)
Բ.
«
Ոսւանաւորոին
ա՛ն ա՛ն ա՛ն
Հեզթնակր,
որ Ամ՚իրաներուէւ
ներքին կեանքին
Էրա զեկ
անձ մչլ կ՚երեւայ,
կրցած՜ Է գռեՀիկ
ո՜ճով
լաւ Ա՛՛ր /սայտ առակել
զանոնք։ Պէտք է
խոստովանի/ թէ որչափ որ ալ չափազան­
ցութիւնէ նկատու ին ա յգ
յայտնութիւննե–
րր, ասոր Հետ մ՚էկտեզ
ճշմ՛արտութեան
ո–
րոշ չափ ւՐր կայ ասա՛նց մ՛ ԷՀ։
Այնպիսի ատեններ սակայն՝
ուր սաՀ–
մ՚տնազ րա կա՛ն կարգ եւ կանոն գեռ չէր
Հաստատու ս/ձ մ՛եր ազգի՛ն
մ՝ԷՀ,
Ամ՚իրա–
ներր —րէւգՀանրապէս
կոշտ եւ թ՜երուս
ւՐարգիկ, շատ քիչ բացառութեամբ,— օգ­
տակար եզահ, ե՛ն իրե՛նց սլա ակ ա՛ն ա
օ"
Հա­
մայնքին;
Վերոյիշեալ
ԱւՐիբա՛ներ ու մ՛ասին կա­
րեւոր կր ՀաւՐարինք կարգ
մ՛ր Հակիրճ
տեզեկութիլնւներ
տալ ստորեւ։
Այսսլէս՝
«
Ոտանաւ որորն Յրգ տունին
՚/՚
ԷՀ
յիշուան֊ «ճարտարապետ քաՀ Ամ՛ի­
րային՝ Աերվերետն
Յ՚ՎՀտննէս
Ամ՛իրան է,
քեռայր կարապետ
ԱւՐիրայ Պալեանի, եր­
կուքն ալ «արքունի ճտրտտրասլե տսնե ր։
Աերվերետն
Ամ՛իրան
Ննան Է 1186ին
(•֊) ՚՚
|),նա()|ււււ^|ւ ր. տ արուան |՛.. Թիլին մ ՚ է շ
հրատարակուե՛ցաւ այս յօղո ւ ա ծ ա շ ա ր քին ա–
ււտջփն մ՛ասը, ուր արտատպուած՜ է՜ր անանուն
հեղինակի ւ1՚ր ,,||ււււււնսո որ»ր որուն կարգ մ՛ը
տուներուն վ ր ա յ ծ-անոԹաղրուՈփւններ կր
պարունա կ է ն ե ր կ ա յ յօղուաօ՜ր։
խ. \–/
եւ վախճանան
1858
Յ՚՚֊՚նիս
24
ին
(
Հ.
Տ-)։
Պալեան կարապետ
Ամ՛իրայի՛ն Հետ պատ­
՜
ճառ եզան՜ Է իւսկ իւտարի
/)/»
մ՚տրտնին
Հիմնարկութեան
1838
ին եւ ատե՛ն
մր՚ն ալ
ԿԱՐԱՊԵՏ ԱՄԻՐԱՅ ՊԱԷԵԱն
ինքն Է որ Պոլսոյ Հայոց ՚ՐԷՀ ՚1՝
ա
ց
ոլ
ց
ք
ա
րէ
և փայտի
՛
էէ""յ քանգակագորճ՜ութեան
տր­
ուես ար։ իսկ «Յտկոբիկր
ա՛նոր փեսան–) Յա­
կոբիկ
Մանուէլեանն է, տնօրէն
իւսկ իւ­
տարի ճեմ՛արանի՛ն։
կարեւոր գեր ուէւեցան՜
Է 1840– 1841ի ճեմ՛արա՛նի
խռովութիւնե­
րուն մ-եի
՝(
Ո,աՆ է 1802 Դեկա. 14ին եւ
վախճանան
1810
Օգոստոս 27ին
(
Հ.
Տուն
7.—
Երկանեան
Տարութիւէւ Ա֊
մ՛իրան որգին է Հա՜ճի 3"Հաննէս
Ամ՛իրա յ
Երկանեանի, «Երկանեան Ամ՛իրայ,, որ 1820–
ին
(
ւՀրաւէր
Սիրոյոի
խոովութիւններու
ժամ՛անակ իսլաւՐացահ՜ է։
18
Fonds A.R.A.M