ԱՆԱՀԻՏ
93
էղեւիններուն
գագաթներր,
ձիւնով
ծածկուած
մ՛ոմեր ե՛ն այնտեղ,
եւ անոնց
բոմէւերոմէ։
մ՝ երկ
կոթողէւերոմէ։
տակ
"՚
ՐՀ–
կածտղէկներ
կ՛ա՜ճին։
՚
ԲԷչ ան գէն
անտառը
կանգ կ՚առնէ տնգոմնգին
վրա յ, որուն խոր­
քէն
Հ՝ րվէժներու
որոտուններ կր
լսուին։
Եզերքն
"՛
յ՛է– ՚/ԷՀերոմւ։,
զառիթափե­
րում։ վրայ, Էտլվայսներ
կր հ՜աղկի՛ն, սսլի–
տակ
տերեւներով։
էտլվայսներ
կր ծաղկին՝
անթառամ՝
գեղեցկութեաւ/՚ր,
երկայնքն
անբուն
ձիւ­
՛
նաւրաշտերոմ1։՝ ուր երկինքր,
ւՐերթ
մշու–
շասլատ,
մ՛երթ կապոյտ,
օրՀնենք
կ՚րսէ
ա՛նոնց
վր
ա
յ
։
Առաւօտուն, երր կր հ՜ագի արեւր աղ–
Հրկան մ՛ր մերկութեան չավ՛ աղուոր լեռ–
ներոմէւ ե տեւէին, էտլվայսն
երր
կր
բանան
իրենց ա չքերր
ձէւևերոմէ։
ԺԷՀԷն
ու կր
Ժպտին։
իրիկնամուտին,
երր. կր թաղուի ան
լեււէւերոմն ետ եւ՝
սա գոմն գր իսորացնեէով,
էտ լվա յսներու
սպիտակութիւնն
ալ
կր
րաց ուի ովկիանոսին
մ՝ ԷՀ ձիւնեղէն՝
մ՛ինչեւ
յաՀորգ
առտու։
Ալ այսպէս,
գի
լ
՚
ԼՐ
/
սորան է,
գիւզր
մատուռ է, գիւ-ղր մեՀեսւն է, Հո՛ն՝ բար–
ձոմնքր լերան, որուն անգոմնգներոմէ։
եր–
կա յնքր էտ լվա յսներ կր
ծաղկին։
էտլվայսներ
կր
ծաղկին։
՚
հուք տեսա՛ծ
էք երրեք
էտլվայսներու
ծաղկումր
վէտվէտուն
ձիմէւի ծովերոմէ։
վր–
րայ,
ուր արեւր,
յա՜ճա/ս
մ՛թագնած,
կեաէւք
կր կաթեցնէ
մ՛առախուղին
մ՚ԷՀԷն։
Դուք տեսա՞ծ
էք Հրկիզումր
Ալպեան–
ներու
գագաթներունւ,
որոնց
կրտնիտէ
ժայռերր
կր ՜ճեղքուին
յանկարծ
ու
կր
գաՀա վիժին
անգունգներու1ւ
մ՝ԷՀ,
իրենց
որոտում՝ով
ՀորթուկՊւերն
աՀաբեկելով։
Գուք լսա՞ծ
էք աստուածային
երգերր
զա ից1,րիազի
մատնէքներուն, որոնք ծնած են
Ալպեաններէն՝
տնււնց
ամեՀութիմնր
փա­
ռաբանելու
Համ ար։
* * *
Լեռներոմւ։
մէՀտեղ
պատռուածքներ
կան, անգուէւգի
նման, որոնց մ՚ԷՀԷն
յա/ս–
՜
ճասլակեայ ոասնտրսւ1Ո։եր
կր քալեն
շա­
րունակ։
Անոնց տակէն գետր
կր ծնի, քարե­
րով բեռնաւոր,
իր յորձանքին
Հետ
ժայռե
ա
րուն կուրծքր
տաշելով։
Գետին եզերքն են փոուած
Հովիաներր
մ՝շտագալտր,
որոնց
երկայ՚է՚քր
կ՛՛վի
նա՜
/
սիրներ կ՚արածին կանգարս,:
Հ՚՚վի֊-ր
Հոն
է, ժայռի
ւՐր վրայ նստած
ծտլլապատիկ,
ու կր պատմ՛է Հէքեաթր
Հէքեաթ ա
յին
էտլվա
յսներուէւ։
Լո՛ւռ կեցէք, կր սկսի։
Առաւօտ է։
Գիւղէն անգին,
ձսրերսւն
մ ԷՀ,
Հովիւր
կեանք
ոմնէ այծերոմն
Հետ։
Ձի մնա գա
շս։
եր
ամբողՀ
կ ր Հալ էն այնտեղ
ժա
յռէ կտոր­
ներ
տապալելէն։
Ա՚էնակ է ան
ամ՛բողՀ
օրր,
մ՝էն ակ երկէնքէն
ու լեռներուն
Հետ,
մ՝էն չեւ
մ՛ութն
էրէկուան,
երբ կր
մ՝ի ուն
տյ
ան իր սիրածին,
իրենց
Համ՛եստ
/
ոտ
ցին
մէՀ։
Աէրած
մ՛ր ոմքւէ ան ալ
ր՚՚Լրր
ծաղկող
սիրտերու
պէս։ Անոր սէրածր վարգ է
մ՚րէւ
Է կարմէր,
լեոներու
վայրէ վարգ
։
Րրն է
պարզ, որուն
ամբողՀ
ւՐարւՐէնր կարծես
ա–
ն ան ո ւ/սով են
լուացեր։
ԱիրաՀար
ա
գՀիկ
մ՛րն է ան,
սիրաՀար՝
Հովիւին
աչքերոմն,
Հովիւին
ամեՀի,
ժա՛յռ
կեցուածքին,
որոմէ։ Հետ
ամէն
գիշեր,
ձո–
րերոմէ։
մ ԷՀ կրակ վառած
կր նստին
քով
քովի։
կոյս Է
ա
ղՀիկր>
եւ կոյս
են
անոր
շրթներր
կեռաս, որոնք սիրաՀարին
շրթնե–
րոմէւ վրա
յ չեն արիմէւոտած՜
տակաւին։
Ա ունկի
մեծութեամբ,
սա՛նկի թ ուր -
մ՚ութեամ՚բ,
սունկի
գոյնով
ծիծեր
ոմէւի
ան, որոնք կր /սայտտն
բոցերուն
աոՀեւ իր
սպիտակ
շապիկին
տակէն։
Արձանս։յին
ո–
ղորկութիւՂ։
ոմէւին
մ՛իս երր
կո յսին,
որուն
Fonds A.R.A.M