ԱՆԱՀԻՏ
7 9
Ք Ա 8 Լ ե Ր Մ Ո Ւ Թ Ի Ն
Մ Է Ջ
Վ է Պ
Ա Ռ Ա Ջ Ի Ն
Ս" ԱՍ
Գեռ
կանուխ
էր եկեղեցի
երթալու.
ՀաՏար։
Նստաւ
սեղանին
առչեւ
9
ղիրքերու
պղտիկ
դեղէ "՛ր
տակէն
յուշատետրր
առաւ
ւ
Արեւր կր փռուէր իր
աՏրողչ
կռնակին
վրա
ի ու ջերՏութիւնր
հոհրակէն
անցաւ
երակներուն,
եւ դոՀունակ
մպիտի
Տր փսխ­
ուեցաւ
ղէՏքին
վրայ։
Օրաղիրր
կանդ
կ՚առնէր
իր
Հիւանդանալուն
։
Շարունակեց
:
((
Անկողինը
տասը օր ղիս ղաՏեց
իրեն՛.
Եթէ
ԺէրՏԷ\\ւր
ձէԼ1է
ա
Ր)
ո
վ դի
ա
է
ա
Բ 1 աասր^ °րր ո րքա–
նով
սլիտի րաղՏասլատկուէր:
ճշՏարիտ
ղոՀողու–
թիւն Տրն է իր րրահր։
Բայց
եթէ ես իր
անխոնջ
Հոդահութիւնր
կր ՀաՏարեՏ
ղոՀողութիւն
Տ ր, վր
ս
~
աւսՀ եՏ որ իրեն ՀաՏար
րնական
ու
անխուսափելի
րան Տր եղահ
սլէտք է րԱ
ա
յ ՝• Որքա
❁
ն
երախաւս
֊
պարտ եՏ իրեն
:
Ա յ
ս
ղդացուՏր
սակայն,
որքան ալ
խորունկ
ու անՏոռանալի,
սսւիպու ահ եՏ
այսու Հհ՛
տեւ
հահկել
իՏ Տէջս ու պէտք է ղղուշանաՏ
անկէ
փշուր Տր ի
ս
կ
յայանել
ԺէրՏէՀնին
։
Նախանցեալ
փր
սենեակէս
ներս Տտաւ , ու թէեյ֊
կ ուղէր
դէՏքին
վրայ
մպիտ Տր հաղկեցնել,
ա
ձՔ^ՐԷ1
ՏտաՀողու
թեաՏր
կր
յորդէին
ւ Ե ւ
այդ օրշ ինքղինքս
արդէն
րաւա–
կան լա լաց ահ կր ղղայի։
^կ՚է՛ ատիկա
նշՏարեց,
ղէՏքր
՜
ճշՏարտապէս
պա
յհ առ աց ա
լ
9
ու եկաւ
նստիլ
ՏաՀ՜ճակալին
</ք""յ,
ք
ո
վիկ
ս
*
Զեռքր
առի ու սեղ–
Տեցի
ումով
Տր.
Որքա՛՛ն
երախտապարտ
եՏ քեղի,
ԺէրՏէն
։
Ու նկատեցի
Տէկէն
որ անիկա
խա1ոո
Լցաւ
Տեսայ
արտՏեցաւ. ու դլուխր
Հակեց
։
-
Հիւանդութեանդ
է որ երախտապարտ
պէտք
է ՐԱ
11
՛")
պատասխանեց
առանց
ինհի
նայելու։
ԳիտեՏ որ կր սիրէ
ղիս • Եւ իր սէրր կր ղդաՏ
անոր
իւրաքանչիւր
նայուահքէն,
ձեռքի
աՏէն ՏԷկ
շարօ՚ոէՏէն,
ձայնի
առածին
իսկ շեշտէն։
Լիւ ան­
թեանս
շրջանին
երր Հարկ կ րլլ
ա
ր,
քրտնահ
րԱ
ա
–֊
լուս
դ
փոխուիլ,
նկատեցի
որ
"՚
ձՔ^՚ՐԱ
հԼ\ Ղ
Ո
Ց^Ս*
րայց Տատներր
՚
ք՚՚՚է
ունէին
Տարածիս
վրայ
։
Ո եր
ՏարՏիններր
սակայն
իրար կր ՚ճանչնային
արդէն
։
Ու այս դիշեր ալ
դ
աՏրող^
դԻշ^ՐԷՀ* դեռ Տինչեւ քիչ
առաջ...
հ՚երղին
քս րաղՏաթիւ
անդատներ
Հարց ու վար­
ձեցի . առ այմՏ ալ կր 1լր1լնեՏ ատիկա:
է՝այց
Տիշտ
ալ երախտադիտու
թի ւնն է որ Հսկայի
Տր պէ ս, ու
ղօրաւոր
լուսաւորուՏով^
կր յայտնուի
։
Զար
ղղա–
ցու֊Տ Տր չէ
անշուշտ,
անիկա
շրջանակուս՚հ
է
քաղցր
գորովով
Տրն ալ, ր
ա
յց
ինչպէ՞ս
գորով
չու­
նենալ
անձնուէր
րարեկաՏի
Տր,
րնկերոջ
Տր
Հան–
դէպ ՝• Միա՛կ
ր^՚կելւլ։
։
Զայն
կորսնցնելու
վախր
9
ու
այղ
երկիւղին
Հետեւանքով
ղայն ի դին աՏէն
րանի
պաՀպանելու
՝&*
ի
ս
րէ ի"՝ ՏԷջս
յարուցահ
են
ղդացուՏ
Տր որ ղիս կր Տ՛ղէ Հաւատացնել
իրեն
որ փոխա­
դարձաբար
կր սիրեՏ
ղինք*
Թերեւս
եթէ
ԺէրՏէնր
՜
ճանչցահ
րէէ
ա
\
ի
տարրեր
պայՏաններու
ներքեւ
9
այն ատեն
սէրր
իՏ ^էջ
ս
ա
է Հաւասար
ա
ւ1ղնու–
թեաՏր
արձագանգ
գանէր։
Թերեւս
ինքնարերարար
հնէր
։
Ոակայն
այձՏ
արդէն
Հողր
տուահ
է իր
րերքր ու Հոն նետուահ
ո եւ է Հունտ
դատ ապա
ր–
տուահ
է կորսուելու,
արեւ
չտեսնելու:»
Fonds A.R.A.M