ԱՆԱՀԻՏ
69
կոտրուՏ
կ
բաժակը
եւ պոկուՏ
կարուան
Գ/՛^/
1
/
7 1
Այդ
դրութիւնը
շարունակւուՏ
կ նրա Տինչեւ
դպրոց
յա՜ճախելը։
Ծնողները
նրան իր եղբայրների
Հետ
ուղարկուՏ
են գիւղի
դպրոցը,՛
ուր նրա <\րա ( Տեն
ազդեյութիւն
կ
գորնոլՏ
իր մաՏանակին
յա
չանի
պրուդոնիստ
եւ լեղուագկա
Գրիգոր
Տկր-Մելիքսե–
ղեկեանը,
որ ինլլնաշխաաոլթեաՏբ
րաղՏակողՏանի
կրթութիւն
կ
ձեռք
րերոլՏ եւ ձարիղՏի
շրչ՚անուՏ
ղատարաններուՏ
բոլորովին
ձրի
պաշտպանուՏ
Աքեասիբ»
գիւղացիների
իրաւունքները։
Ուսուցչի
աշխատասիրութիւնը
եւ նրա դկսլ ի կեավուր
գիւ­
ղացիներն
ունեցան
սկրը
Միրաքեանի
վ է ՚ ֊ ՚ է ան–
2
յլնշելի
Հետքեր
են թողնուՏ : ՝1ւրա
աղղեցութեան
տակ կլ նա իր առածին
ոտանաւորները
ղրուՏ կ
այգ
ուղղութեաՏբ,
ինչպկււ՝
«
Աայլորղի
երգը»,
«
Պանդխտի
Հրաժեշտը))
1
ւայլն :
ԱյնուՀետեւ
նա ՏտնուՏ
կ
Թիֆլիսի
սԱրՀեււ–
տաւորաց
դպրոցը)՝),
այնտեղից
անցնուՏ
կ «Տե
խնի֊
կական՝)՝) Տիքեակարգ
ոլսուսՂէարանը,
ասլա՝ ((Ու–
սուցչական
ճեՏարանը)),
ուր
1888
թուին
աւար­
տելով՝
նուիրւուՏ
կ ուսուցչական
ասպարկդՀն
:
Ու­
ղիղ
41
տարի
սլաշտօնավարուՏ
կ նա
Անդրկովկասի
ղանաղան
քաղաքներուՏ
ու աւաններոլՏ
(
Ստեփա-
հաւան,
հուխի,
Ն ո ր-նախիչ^եւան,
Թիփլիււ,
էչ՝Տիա–
նին,
Գկորգեան
ճեՏարան,
Երեւան՝) եւ
դլխաւորա–
սլկս
Շու լավերուՏ
:
Լեաա֊րքրական
կ նրա էչ^Տիահնայ
Գկորղեան
ՃեՏարանի
պաշտօնավարութեան.
շրչՀանը։
Ուսա­
նողները
տեսնելով
նրա ընկերական
վերաբերՏունքը
աՏենասերա
կերսլով
կասլւոլՏ
են նրա Հես։ :
1894
թ. ուսանողները
չդիՏանալով
ՃեՏարանի
փակ,
կըղ–
ւլիաոան
րկժիՏին՝
ըՏբոսաանուՏ
են վարչութեան
1
ւ
ուսուցչական
կազՏի դկՏ, որի Հետեւանքով
ար–
տաքսւոլՏ
են
90
ՏենաՀասակ
ուսանողներ
(
նրսն–
ցից
այմՏ
ասլրուՏ են Պօղոս
Աբկլհան,
ԱրաՏ Ս ա ֊
րըգ,
Գերենիկ
ԳեՏիրչեան,
ՇաՀՏուրատեան
(
եր­
գիչ),
Արշակ
Աթայեան՝)։
ՃեՏարանի
վարչութիւնը^
ՀալահուՏ
կ նաեւ
Միրաքեանին,
ՀաՏարելով
նրան
խռովութեան
գորնակից,
ՀիՏք
բռնելով
ուսանողու­
թեան նրա Հետ
ունեցան
կասլը։
՚
Լաղա
րշասլատի
ոստիկանապետը
խռովարար
ուսանալների
անուա.
նացուցակը
յանձնելով
Միրաքեանին,
առաչտրկուՏ
կ ՃեՏարանի
վերին
յարկից ցան բերել եւ
յանձնել
ոստիկանութեանը,
բայց նա ՀրամարւուՏ
կ եւ
ընգ–
Տիշտ
ՀեռանուՏ
ճեՏարանից:
1\
ՀԾ՝Տ
նա ապրուՏ
կ Երեւ անա Տ եւ
ւլրաղւուՏ
դրականոլթեաՏբ։
Լ\ռանձնապկս
ՏշակուՏ
կ
օ1ւ՚ք|~
նիկի Փերի»
Տեն պոկՏը
( 1 ) :
ԱՐԸՄ
ԵՐԵՍԵԱՆ
ԹիՖլիս
՚
ձ *
ԱՆՏԻՊ ԿՏՈՐՆԵՐ
Վ - ԱձԱ Ն
Ա Ի Ր Ա Ք Ե Ա Ն Ի
՚՚
ԼԱԼՈՒ–1ԼՐԻ ՈՐՍԸ" ՔեՐԹՈՒ-ԱԾԷՆ (*)
Երգում են, խնդում, Հազար
բերանով
Լալուարի վիթխար Հասակր
զովում.
—
Հէ՛ Տ՛ է
ա
^՛ Լա լուար,
Էլի բարով—
Մութ ձորերով, մով լեոներով,
Հազար ծաղկանւլ անուշ
բոյբով,
Բիւլբիւլներով
—
Էլի բարով։
Գարունբդ զառ նոր Է եկել —
Աղբիւր, առուն
զիլ կարկաջում.
Ալ ու ալվան շոր ես Հագել,
Ամէն կողմից
Հիւր ես կանչում։
Թուխ ամպերով ծով
երկնքում,
Թմրուկներր մեծ
խնջոյքի
Որոտներով
գովքն են երգում
Գարնան
անուշ
Հարսանիքի։
(1) 1924-5—1928-9
տարեշրջանում՝, որպես
վարիչ (տեսուչ) պաշտօնավարում եինք Երեւանի
՛
քաղլուսվարի «Ձերժինսկու» անուան
բարձր
տիպի դպրոցում։ 11յդ շրջանում Վ. Միրաքեանո
բարձր խմբերում դ ա ս աւանղում եր Հայոց լ ե ­
զու։ Իբրեւ մանկավարժ նա ոմուտ եր ել.բարե­
խիղճ։ Կարողանում եր դասաւանդոլթիւնո դար–
ձրնել Տետաքրքիր ել մատչելի, իսկ շնորքփւ իր
ընկերական վերաբերմունքի ստեղծել եր սերտ
կապ ուսանողութեան, ուսուցիչների եւ վարչու­
թեան ռետ։
Ա. ԵՐ.
( * )
Վանան Միրաքեանի «Լալուարի որս»ի
անտիպ այն եոլերլւ, որոնք պոետից անկախ
պատճառներով լոյս չեն տեսել պոեմի սկզբնա­
կան (ւրատարակութեան ժամանակ։
Fonds A.R.A.M