06
ԱՆԱՀԻՏ
ո ւ ա տ տ *
ա ա ա \ ւ ա
( ՛
Օրա գրական գործունեութեան 40ամեակի աււթիւ )
1.
Բանաստեղծո
էձչսօր
լրացաւ
ՉՕական
թուականներէ
Հաչ
րանասաեդհութեան
Հաչանէ
դէՏքերէս
Տէկէ՝
Վա–
Հան
Մէրաքեանէ
դրական
դո րհուն էութեան
40–
աՏեակր
։
40
աարէ :
՛
հա
ս՛է խոշոր
պատՏաշրչան
է,
ո րէ րնթաոըուՏ
նա
լու ււ ու Տա
/# 0,
էր
Տանկավար–
մական
դորհունէութեան
Հետ
դու դրէւթաւյ,
հա§ւաչել
է Հաչ
դրականութեան
ր։
Շատ
րան
չէ
դրել
նա, Տանաւանդ
<&Լալուարէ
Որոր.» Տեհ պոէՏէց
չետոչ
լ ո ել է երկար
մա Տան
ակ
եւ երրեէԱէ ՏԷաչև
դրական
աչս
կ ա Տ աչն
Հանդէսու
Տ
վրձէնել
է
րան աս տե դհա կան
փոքրէկ
նկարներ
եւ
դրաՏաներ
։
Սակաչե
աչն
Տե1Տ
արձան ր, որ նա
քան­
դակել
է, Հոդերանական—սոցէալական
ա
քհ
աէպերն
ու երեւոչթներր,
որ սլատկերել
է
եւ
րնութեան
շօեդ
աչե
աեսարաններր,
որ նկարել
է էր
պոէՏուՏ
դեդարուեսաադէտէ
վարպետ
վրձէնով,
էնքեէն
բա­
ւական
ե~1ւ, որ դրաւէ
նա
էր ուրոչե տեդր
Տեր
բա*.
նասահդհտկան
դրականութեան
սլա տՏ
ութ եան
ՏԷչ
ւ
2,—
Վան ան Միրսւքեանի գրական գործունեու­
թեան աւքբողշական պատկերբ։
9"
ո
ա կ ան
է ն չ դորհեր
է
թո դել
ս ա կ ա չ1ւ
Վ,
Մէրաքեանր,
է*նչ
է ելպել.
վրձէնել
40
տարուաչ
ր՝1ւթաւյ
լ։ ու Տ : \\նՀրամեշա
է նրա
դեդարուեստակտն
ալ չ ստեղհադորհութէւնր
Տէ շրջանակէ
ՏԷչ
աււէւել
եւ դրական
Հրապարակէ
վրա
չ ւլեել^ Տանս,,
ա՛հ
ո
աչ–
սօր, երր նա
կանդն ահ
է էր 4լ(–աՏեակէ
շէՏվւէն
։
Ն ր ա
դրական
դորհունէութէւ1\ն
սկաւ
լ & է
1887
թուէն
ւ Աււս՚չէն
անդաՏ
Տէդրան
Նա դարես նի
«
Աղ֊
բիւր»ուՏ
լոյ" են սւեսնուՏ
նրա
«
Ս՞րեք
լ
Լաոլ»քւ,
ա–
պա՛
«
Մանկութիւն», «Սայլորդի ե ո լր »
եւ
ուրիշ֊
երղեր։
1897
թուին
ԹիֆլիսուՏ
լոյս
է
տեսնուՏ
նրա
«
Ա ռ անց լարերի»
լիրիկ
ոաանաւորների
օ՚ո֊
ղովահուն.
սակայն
այղ է լ նրան
չ ի բալարարուՏ
և
նա
ղրուՏ
է իր գէուխ
ղորհոցշ
«
ԼալՈնարի
Ո Ր Ա ր »
սլոէ–Տր
դ
որ առածին
անղաՏ
լոյս
Է տեսնուՏ
1901
թոլին
«
Մ Ո Լ Ր 6 »
աՏսադրուՏ։
ԱյնուՀետհւ
նա
ղրուՏ
Է Տի շարք
բանասաեղհութիւնԳւեր
ղանաղան
պար­
բերականներում
«
ԼաՏբալաբեր»
(
ք-իֆլիս).
«
Գե­
ղունի»
(
Վենետիկ՝),
«
1
\
րաղահ>
(
Փարիզ)
եւ ոԿար–
Տիր. հիլեր՝»
(
Թիֆլիս)
:
Վերջերս
Էլ նա
առանձին
գրքոյկներով
լոյս
րնհայեկ
խորՀրդային
կե ան րից
վերորահ
պիէսներ,
1
(11
անուշի
Հարսանիքը
)),
«
Նոր
՛
հիւղի
շէՏքին))
(
արօ՚անացահ
է
Հայաստանի
ղի
լ
~
ղաւոնաեսական
ղեղարուեսաական
դրականութեան
Տրւ՚անակին՝^,
«.
Ւոզարահի
կինր))
ղիլղական
ղրաՏա,
իսկ
Հայաստանի
ՊետՀրատր
Հրատարակեց
«
1
%
ալ–
ուարի
որս»ր։
նա
ունի
նաեւ
Տի
շարք անաիպ
դոր–
ծէր,
որոնցից
ա
շաղրութեան
արմանի
են.
«
Եւլ-ւիկի
Փերի», պոէՏ,
ււ
Եփրաաի
կոյսը)),
պոէՏ
,
Հ
(\
րր
Աս.
աուահներ»,
ուր երղուՏ
է
գիտութիւնն
ու
տեիւնի–
կ՚սն,
«
Ուսուցչի
օրաղրից»,
«
ԿոՏՏոլնայի
յաղթա­
նակը»,
վերքին
երկու որ ղիլղական
պոէՅեեր
են
ւ
15
^111
այււ
է Միրաքեանի
Հայ
ղրականութեան
թողահ
երկերի
աՏբող ջակա՚հ
պատկերը,
որի
Տէջ^
սակայն
կեդրոնական
եւ առաջնակարդ
տեղ
է
դրա.
ւոլՏ
«
|,ալոլարի որսր»
վիպական
բանաս տեղհ
ու­
թի լնը
:
3 .—
Հասարակական միջավայրը
եւ սպդեցու.
թիւն^ւերր:
ք1յւ/»Տ
տեսնենք,,
թէ Հասարակական
ի՞նչպիսի
«
իջավայրի
հնունդ
է •/.. Միրաքեանր,
ի ՞ ն չ
աղղե–
Fonds A.R.A.M