ԱՆԱՀԻՏ
63
ձլլ երկու, կարեւոր
սլարւբելէւերր
մ՛իասին
խլահ–
գուրս
ելաւ
մրց ումէն,
\ \
ո \ \ ՚ ^ ձ
\ \
շ \ ո ՚ ւ ի 500 սալար սլարգեւր եւ
ժողովրգի
•
լ֊ուէին
Պ"՚րգեւր՝
նոյնպէս
500
սալար,
թ ւսահրակււհւ
սլղաիկ գէպք
մ՚րէւ էր ասիկա։
՚
Րիձ սւ1ւգամ
տեսնուան՜ է որ
ժողովրգա–
կսւէւ քուէն
Համ՚աձայնի
Գ-Ղհւիչ
Յանձնա–
խոււՐրի
ղ ատաոտտնին,
րայց այս
՚
էէպքր
պատաՀեցալ
Տ՚՚վսէփ
ֆուշմանի
գեղեցիկ
ու խռովիչ
ՈՁէԱՐՇ-աօւէշ/»՛*՛
Համար,
«
երք ի
րիկունր կ ո ւ գ ա յ։ »
Այսսլէո
ուրեմն,
ամ՛էն օր արուեստա–
Հանգէս
այցելող
բաղմ՚ութիւնր
կեցաւ
պուտտային
եւ քանի
մ՛ր թ՜ ար շամ՛ան՜ ու
թափթփող
վարգերու
անօթի՛ն
առՀեւ ու
իր քուէն նեաեց. քուէատուփին
մ ԷՀ, ան–
փոյ\մ թէ
Գ-ննիչ
(
Հանձնաժողովր
սլիաի
գնաՀատէ
իր Հաւանութիւներ
թէ ո ՛չ։ էյւ
ա յս կերսլսվ, գրեթէ
գուն ուրեք
տեսնուան՜
սլաաեՀութեաւՐր
մ՛ր, ժողովուրգին
իրա­
ւունք արա ե ցաւ
իր անՀաաական
Հիացա
մ՛ր
յայանել՝
առանց
ճնշումի
եւ նախապա–
շարմ՚ան, եւ իսկապէս
զարմա՛հա
Է
ի էր որ
ժսղովուրգր
իր ր՚հարա
իք ե ա՚1ւ մ՚ԷՀ
գւոահ՜
էր ուղիղ
՜
ճամրան։
Այս
բոլոր
յաՀողսւթ
իւէւնելաւն Հետ,
|քրբ իրիկուհր կ ո ւ գ ՚ ս յ
նկարր գնուահ՜ էր ւսր–
գէն
արուեսաաՀ
անգէսին
բացում՛ին օրն
իսկ՛ Եւ ֆուշմ՛անի արա I, սուով ու գսրճ՜ով
Հ եաաքրքրուող
Ամ՚երիկսւցիներր
այգ օրր
նկաաեցին
նշանաւոր
Օ Ր
ւկւ արուեստապետին
նաւքս» <
Այս նկարր որ մր ղա՛ն ակ ր
շաՀեցաւ,
յափշաակութեամ՝բ
ղինքր
գիսաղ
Հասա­
րակութեան
կր բացատրէր
կեանքին յա­
ւիտենական
փիլիսոփայութիւ1ւր։
Լռոլթ ես&ւ
մէՀէն
էլրնգնշմարուէր
բարձրացա
մ՛ր ի–
մա ստութեան,
գիտակցութեան,
որչի
սպասեր
տյլ եւս տնակնկա/ներու
եւ ս/ն–
շարժ ու Հանգարտ
է,
նոյն իսկ
անցնող
կ րքերսւն
Հանգէսլ։
ֆուշմանի
արուեստին
գաղտնիքն
է,
Հերմութետմբ
փոխանցել
գիտողին
Հոգիին
մ՚ԷՀ իր զ գ ւ " յ ն ւ ւ ւ թ ե ս ւ 1 ւ
էսորքր։
Այն
թ՜ախիհ՜ր եւ խորՀուրգր,
որոնցմ՛է
ներ
շն չուան՜ է
ֆուշմ՛անի
մ՛անկութ
իմւր
վւսիււսնցա ահ՜ ե՛ն իր կեանքի
ղանազան շրր-
Հաններունւ և կերտահ՜ են Հիմնական
ղ ին՜ր
իր արուեստին
արեւելտթոյր
Հրասլոյրին։
իր գորհ՜երսւէւ
Հրաւղոյրր
որքան իր
արաւե սա 1'ն
,
նսյնքսՈ։
իր նիւթերուն
ր1ւ–
տրութենէն
կր ծնի. իր գոյներու՚էւ
ժուժ­
կալութիւնն
ու իւսՀտկանսւ
թիւնր
եւ իր
ներկա յացսւցահ՜
իրերուն
սլարղութ
իւնր,
յստակութ
իւէւր տեսակ
մր
խորՀրգաւոր
Հանգարտութեամբ
կր լայննան,
կր խո–
րունկնա1ւ
եւ ՀետղՀետԷ
կր
կենգանտնան։
ք– ան աստ եղք՜ական սար աո որ կր բա­
բախէ
նո յն իսկ սլղաիկ
անօթի մր
շուքին
տակ,
որուն խսրՀուրգին
մ՝ԷՀ կր
մ՛խուի
Հոգին առանց
խոնՀէնքի։
իր
ոէւէ11Ր6 - Ո101՛–
էշերր, տեսակ
մ՛ր խորՀրգասլաշտ
տաղեր–
գութ՚իւններ
են գոգցես,
մշուշաւոր
երկնքի
մր վրայ,
ւււր ն կար չտ կսւն տարրին Հետ մա–
նաւանգ
զգացումի
յորգ
ւլեղում՛ մր կր
Հրաւիրէ
մ՝տերմսւնալ
Հոգին
նկարին
ասլ–
րա
մներան։
Մեհ՜արաէւքր
զոր կ՚րնհ՜այեն
այսՀայ
վարպետին
գժուաբաՀա՜ճ
Ամերիկա ցին երր,
գնտՀաաութետն
տուրք ր զոր անոնք կր
մ՛ա տա ցանեն
զսԽազան
առիթ՜Պւերով,
ի՞նչ
ա աո ի ոտն կր մ անէ
տ՚ւտնց
սւրձտզ ււհւղ լւ
Հա յ տուէւերէ
ներս։
Ե՛֊ մեր սւզգր կր
ճան չնա՝ յ արգեօք
րստ
արժսւնւոյն
ա յս
մեն՜ վարպետր, որ օտտրնելաւն
մ՛օտ
մեզի
պատիւ կր րերէ իր Հ՛
1
՛,/
ոհւոլէւովր, Հայ
տաղանգովր
եւ Հա յ
սիրտովր։
ԶԱՐՈհՀԻ
Մ. ԳԱԼկՄՔԵԱՐԵԱՆ
՛
Նիւ ((որք
Fonds A.R.A.M