110
ԱՆԱ
ք ա ղ ա ք մր, ուր, Նէն էթ ին
խնայողութի
ւննե–
Ր"
՚/,
կր
Հ ա ս ա աա են
չուս ան կա ր Հա ա ուն
մր
։
Իրենց
Հեա են ծերուկ
Կ ո ս ա ան ր , Լէ
սքիւրէ
լա սան կարտ աա ան անձնուէր
ու
Աշիրին))
ծա­
ռան
,
եւ Պիպին,
մանչուկ
մր ղոր Նէնէթ
ու­
նեցած
է նախկին
սիրականէ
մր եւ որ ղա­
լա
ո ր ղրկուած՝
մայրական
խնամքէ
Հեռու՝
պղաիկ
Հրէշ մր ղարձած
է չարութեան,
եր­
կու
ա
ի պա
րն և րն ալ շ ա ա վարպեա
կերպով
գծուած։
Ն էն էթ * խորին
սիրով
կ ա պ ո ւ ա ծ
Պ ե ար ո–
սին,
Հիմայ
մաքրուած
է աղա եղի
անցեալէն,
իր
մէ Լ Ի^՚Լ
"
Ր
հ
ա
յ
Բ*^
ե հ
ա
գ֊"–
ոլ
թիւն
կր
գաուի
ՀեաղՀեաէ։
Պ ե արոս
աւելի
քան
երբեք
կր
սիրէ
ղայն։
Կ ր թուի
թէ
Հիմայ
ե ր Լ անի կ
պիաի
րլլան։
Ը ոպէ մր ՛Լ էն է
թ
կր կարծէ
թէ
յ ղ ի է եւ թէ Պեարոսէն
գաւակ
մր պիաի
ու–
նենայ։
Պեարոս
խելայեղ
*
Հ՜
երանութեամբ։
Ւայց
յղութեան
յ ոյ ս ր
անՀիմ
կր /այ անուի
։
Պ ե արոս
յանկարծ
կ՚երթայ
Փարի
ղ իր
րնկեր
Հր ա չ ին Հարսնիք
ին ներ կո՛յ ղան ո ւե չու
-
ի՛ն
չ
ս ր ա ա ոոլչ
Հ ոյ ա կա պ Է Լ այ ղ Փարի
ղ ի
Հսկայ
խժլտուքին
մէԼ անշուք
անկիւն
"՛՛
Ր,
^
՝՚
ա
,
ք
ղաղթական
եր ի աասար
դն ե ր ու ՚ւղ ո Հ /, Ա
ո
ա կան
շր Լան ակին
մէԼ կա ա ա ր ո ւո ւլ այ ղ
Հարսնիքին
ն կ արա
գրութ
իլնր
բայ ց թ՛օնէ ո էն , ուր Պեա­
րոս ու Նէնէ թ Հ ա ս ա ա ա ո ւ ա ծ
են, այ ղ
քանի
մր օր բաց ա կայ ո ւթ եան
մի Լոց ին՝ Պեարոս
կր
ս ա ան այ նամա կ մր Նէնէթ
էն, ուր այ ս
վեր–
Լիսր,
կար ծ եչո վ որ Պեարոս
իրեն
չէ
ն եր ա ծ
իր անցեաչր,
թէ չի սիրեր
գինք
ինչպէս
իսք
ղայն
կր սիրէ, թէ
կրնայ
օր մր
ձանձրանալ
իրմէ
ու Հեռանալ,
թէ
ինքն
իսկ արդէն
անոր
կեանքին
մէԼ բեռ մր, անոր
լիովին
երԼանիկ
րլլա
լուն
արղե
լք մրն է, կ րսէ անոր՝
սրա ա -
ճմչիկ
ու գմայլելի
աողերու
մէԼ՝ իր
որոշումր
րն
ղմի շա
անկից
բաժնուելու,
իր
Պ ի
պ
ի ին
Հեա
ան ծ ան
օթ
ա ե ղ մր երթալ
քաշ ո լ ե լ ու եւ
Ա՛յլ եւս ինքզինքն
իր ղա լկին
նուի րե չո ւ։
*
Բիչ
յետոյ
Պեարոս
ձեռք
կ ան ց րն է նաեւ
նամակ
մր
Պիպիին
Հօրմէն,
Նէնէթի
նախկին
սիրա­
կան՝
«
՝1
՚
ի
))
անուն
անձ է մր, որ կր
պարունա­
կէ
մե ղա դր ան քն ե ր ո ւ աա ր ա փ մր
Նէնէթ
ին
ուղղուած
,
ղայն
ա մբասաանող
իբր գէշ
Ը"կե–
բուՀԷ
եւ իբր գՀ Հ "՛՛՛Այր... Պեարոս
Հիմայ
է որ
կ՝րմբոնէ
թէ
ի ՜ ն չ բան խոր է եղեր
Նէնէթ
ին
սէրն
իրեն
Համար
եւ թէ անոր
Ժ՚ԷԼ
ի ն չ դո­
րովի
դան ձեր կան
եղեր
գոր չէ աեսեր
ցայն
վայր, թէ
իրեն
Համար
ի ն չ
չի՚ աչի՛ր
եր Լան–
ՀԻ Տ
կութեան
մր կա ր ե չի ո ւ թ ի ւն ր կայ եղեր
անոր
Հետ
կեն ա կ ց ո ւ թ ե ան
մ
է1
ե լ
էէ Հ"–կց
ե
ր,
կը
փութայ
շոգեկառք՛ս
առնել
ու սլանալ
դ է պ ի
թօնէռ
(
ի՛նչ
աղուոր
ու խորունկ
են այդ
ե֊
ղերական
ճա մբո ր դո ւթե ան
միԼոցին
իր
խոր–
Հըրղածութ
իւնները
սիրոյ,
կեանքի,
մարզ,
կային
ճակատագրի
վրայ).
բայց
Հասնելով
Հոն՝
Նէնէթը
կը գտնէ
մաՀամերձ,
անկողնի
"՞
էն՛ Պ ա տմուած
քէն կը գուշա
կուի
որ
–
Նէնէթ,
ան կ ար ող մեկնելու,
ի՚եքզինքր
սպաննել
որո­
շեր
է...։ Ան կը մեռնի
իր սիրելւոյն
գիրկը,
ե֊
րեւակայելով
թէ այս անդամ
իրապէս
յ ղ ի է,
թէ
զաւակ
պիտի
ունենայ
իր սՓիէո))էն.
ու ա–
նոր
անշնչացած
ս պ ի տ ա կ
մարմնոյն
ոտքը.
Պետրոս
կը Աեայ խորտակուած,
շուարած,
նո֊
րէն
մինակ
ու անոք՝
կեանքի
մէԼ...
Ու այս Լղագա/ար
մրրկայոյզ
վէպին
ա մ–
բողէ
տենգաւիր
ւիուր
արադաՀոս
ընթացքին
մէԼ,
մերթ
ընդ մերթ,
իբր սուրիշ»
անցեալի
մը, Հարազատ
անցեալին
ցաւագին
ոգեկոչ­
ման
ճիչը,
կը լսոլի
աղեխարշ
լայԹ՜ .
|1՚Ո–
Թ՜րՓ—
Հեոուէն,
թերեւս
ընդմիշտ
լքուած
ծննդավայր
Պ ո լիսին
խորէն
ճոլացող
Հայ մայ­
րիկ
մը, Պեարոսին
պարզուկ
բարի
մայրիկը,
որ վէպին
ամենէն
պղտոր,
մոայլ
ու
բուռն
րոպէներուն,
յանկարծ
իր անուշ
մաքուր
ձայ­
նը կը բարձրացնէ՝
որդւոյն
ուղղուած
միա­
միտ,
գորովազեղ,
սրտառուչ
նամակներու
մէԼ՝
«
Անուշի՛
կ չոճուխս
իմին...
Չե՛ս
ըսեր,
ւս ո է ի օր կտտունիս
Հորը
ինկաւ,
ա՝
լ
քաշած
նեղութիւնս
տեղ մը չկայ,,.
^էւ|րր֊1էր
անուշը
աղուոր
տուփի
մը մէԼ դրի եւ Հայրիկդ
աոԼի
օր փսստա
տարաւ,
եթէ այս ա ն գ ա մ ալ
կոր­
ս ա ի , ալ
խելքի
գալիք
բան է. իրա՛ւ
որ
շ ա տ
պիտի
ցաւիմ։
Աղէ՛ կ նայէ,
մէԼէն
բազ–
"՚
Ւքք՛
Ք է
ս
է
–՞
Ը պիս-ի
ելլէ,
քեզի
Համար
կա–
Ր
^Տէէ
մասնաւոր
տոկուն
կերպասէ,,,
իմին
վւաշա
մանչս
իմին,,.))։
Ասիկա
կմախքն
է վէպին,
պէտք
է
կար­
դալ
ծայրէ
ծայր՝
տեսնելու
Համար
թէ Հե­
ղինակը
զայն
ի՛նչպիսի
բաբախուն
միսերով,
եռուն
արիւնով,
թրթռուն
Լիզերով
կենդանա­
ցուցած
ու շարժման
մէ Լ գրած
է ։
ՇաՀնուր
բազմապատիկ
յ ա տ կութ
ի ւ ն ն ե֊
րով
օժտուած
տոՀմիկ
գրագէտ
մ ը ն է.
ունի
ինքնուրոյն
դիտողութեան
կարողութիւն
,
խոր
զգայնութիւն՝
որ յաճախ
ն ո յ ն իսկ բուռն
կը
դառնայ.
Հոգեբանական
բարղ
վիճակներ
թ ա–
Fonds A.R.A.M