100
ԱՆԱՀԻՏ
֊
Ք ՐՈնԻ Կ
- ֊ - ֊
ԱԿՆԱՐԿ մՕ ՍԼՅԺՄԵՍԼՂյ
ՄՏԱԻՈՐ Կ ե էՈւՔԻն 4.ՐԱԼ8
Բ.
ԱՐՏԱՍ1Ա1/ԱՆԻ Ս էՋ
Ար տ ա ս ա Հ մա ն ե ա ն մեր նորագոյն
Հրաաա–
ր ա կ ո ւթ ե ան ւյ մէԼ կարեւոր
ւո եղ մը կը
րոնեն
Խ՛րէմեան
Հայ ր է կի
երկերու
ա մրո ղ Լա կ ան
Հաւաքած
ուն դ
ո
ր սաուար
Հ ա աո ր է մր մէ^
ի I
ո
յ " ԼՀ
Ա
ծայեց
Նիւ Նորքի
«
Հայ
Կր թ
ական
Հ ի ան ար կութ
ի ւ ֊ ն ր » Պ՚. Պ աարիկ
Կ
իւլպէնկեանի
ն ի ւթ ա կան ա Լա կ ո ութ եամբ^
եւ
Հանգուցեալ
Գեր
Գէորգ
թէրղիպաշեան
ի
լզո Լ|
\\
ին եր­
կրորդ
Հա ա որ ը որ Պոչիս
լոյս
աեսաւ։
Խրիմեան
Հզօր
դէմք
մըն էր, որ իր ան­
ձին
Հ մայ քով, իր խ օսք
ին , գործ եր ուն
9
գրք ե–
րուն
յ աոա
Լ բերած
խոր ա գդեցութ
ե ա մբ իր
ժամանակին
ա ի ր ած է եւ ան կ որ ո ւս սւ
յիշա–
ա ա կ մը ձգած
է իրմէ
մե ր օ ր ե այ
պատմո
ւ–
թեան
մէԼ։
Ս՝եր
այժմեան
ե ր ի տ ա ս ա ր դ
սերուն­
դը
անոր
ան՛ունը
սլա ա կառան
քով կր
յիշատա­
կէ,
անոր
կեան
քին ու գ ո րծ ո ւնէութ
ե ան մեծ
գծեր ուն վրայ
ալ
կրնայ
որոշ տեղ ե կութ
ի ւ ն
ունենալ
շնորՀիւ
թորգոմ
արքեպիսկ,
Գու–
շակեաԴւի
գեղեցիկ
Հատորին,
բայց
անոր
գ ր ա կ ա ն
արտադրութեանց
մասին
ո եւ է գա­
ղ ա փ ա ր պիտի
չ ւ՛ ւ ն են ա ր
ք ան
ի որ իր զ ի ր–
ք երը բոլ որն ալ սպառած
են — եյթ է
ներկայ
Հրատարակութիւնը
չ գ ա ր
ա
յ դ պէաքին
գոՀա–
ցում
տալ։
Ա յ ս Հր ա տ ա ր ա կ ո ւթ ի ւ ն ր դերծ
չէ
թերութիւններէ
ու պակասներէ,
Վ
աՆգոյԺ^/
ու
^այգոյէք՜ք,
որ Հեղինակին
կարեւորագոյն
էգե­
րէն են, չես գիտեր
ին չու
մանրադիտական
տառերով
տպուած
ե՜ն, կան բ ա ւ ա կ ա ն տպա­
գ ր ա կ ա ն
սխալներ,
կը պակսի
ս
հէԴԲԼ՛
^
ա
՜
կիրճ
կ ե ն ս ա գ ր ա կ ա ն մը, կը պակսին
իւրա­
քանչիւր
երկին
վրայ
ծ ան օթա դ ր ութ
ի ւնն եր,
իւրաքանչիւր
երկի՝
բաց ի մէկ
քուն
ի էն
տ պա գր ո ւթ ե ան թ ուա կ անն իսկ չէ
նշանակ–
ուած։
Բայց
ինչպէս
որ է՝ մեծ արժէք
ու
բազ­
մօգուտ
գործ
մընէ որ կատարած
է
Կրթ
ա
՜
կան
ՀիեՂւարկութիւնը
Հատորի
մը մէէ\ ամւիո–
փելով
մեծ Հայու
մը գ ր ա կ ա ն
ամբողջ
արտա–
դրութիւնր
և զայն
գնելով
Հայ
երիտասարդու­
թեան
տըամաղրութեանը
տակ։
Խրիմեան
բա­
ռին
բուն
ն շ ան ակութե
ամբ «գրագէտ))
մըչէ,
ինքն ուս միտք
մընէ
ք
որ ըսած
է ինչ որ իր
ներքին
ձայն երն ի ր են ներշնչած
են* բայ ց Ժ,
թու
ման
եան որ անոր
Հոգեկան
մե ծ ո ւթ ի ւնն
ո
Լ
ան ձն ա ւո ր ո
Լ
թ եան
զօրութ
իւն ր
Հիացժաժբ
ընդունելով
Հանդերձ,
անոր
գրքերուն
՚ ՚
Հ ^
գ ր ա կ ա ն
արժէք
չէր տեսներ
եւ ան որ
«
ինք֊
ղին ր ր բանաստեղծ
կարծելը))
Հեդնութեամբ
կը
յիշէր,
կը
ս
խալէր.
Խրիմեան
ունի
գրա­
կան
բնածին
տ ա ղ ա ն դ ,
բանաստեղծի
թ ո ի չ
իոկ
ունի
դ բայց
արուեստէ
զուր կ է^
տարօրի­
նապէս
ան Հաւասար
է, ղմայլ
ելի Հա տո ւածն
ե–
րու քով
աավւակութիլններդ
ինքնատիպ
ղա­
ղա վ։ ա րն ե ր ո ւ քով
Հասարակ
տեղիքն
եր կը
գտնենք
յ աճա
խ իր գործ եր ո ւ ն մ էք^–
սակայն
ան տարակուսել
ի է որ անոնց
ին չ ին չ է^ե րը
մինչեւ
այսօր
Հաճոյքով
կը
կա
ր դացոլին
^
կ ազդեն դ կր յուղեն
կամ
կը Հ մայեն։
Այդ
արտակարգ
անձնաւորութեան
ւ1 կ Հ
գ ր ա կ ա ն
մարդուն
֊֊
ինչպէս
եւ Հանրային
գործիչին֊֊–
վերլուծումը
ք
իր մեծ յ ա տկու
թ ի ւնն եր ո վ
ք
ու
թ ե ր ո ւ թ ի ւնն ե ր ո վ
գ
ա շխ ա տ ան ք մըն է ո ր ա –
ո ար կայ ա կ ան ու չ ի ա կա տ ա ր
կ եր պո վ դեռ չէ
կատարուած
եւ որուն
կատարումր
այ ս
Հրա­
տարակութեան
շնորՀիւ
պիտի
դիւրանայ։
Fonds A.R.A.M