ԱՆԱ
Հայ Հին գեղ արուեստը
Հրաշա
լիօրէն
կը
ներկայացնէ
այդ Հիմքր։
Հակառակ
այն օգ -
ւոապաշւո
ձղա ու մին
ք
որով
արու
եսաագէաը
—
թող ներուի
ինձի այդ բ ա ռ ո վ որ ա կելո ւ մեր
լաւագոյն
մանրանկարիչները
-
կը
Լանայ
կ ր օ ն ա - բ ա ր ո յ ա գ ի ա ա կ ան
շունչ
մը աալ իր
բոլոր
յղացումներուն
ք
ա
յԱ նկարներուն
մէ^
գ ո ւ ք կրնաք
նկաաել
չափով
մը նաեւ
գեղեց­
կագիտական
եթէ ո
1
չ ղու տ,
ինչպէս
ըսինք,
գոնէ
կռաՀելի
վրձնում
մը,
գլխաւորաբար
գոյներու
անվթար
պայծառութեանդ
կենդա­
նութեանդ
Հ ա մա գ ր ո ւթ ե ան ե
Լ
ներդաշնակու­
թեան
մէչ^։
1-
ժուար
չէ նաեւ
նշմար
ել ա ե սա­
նս ղ ական
այն ոգին
որով
կեանքի
խորհուրդ­
ները
՝
Հոգ չէ թէ կր օն ա շո ւն չ
պ ա տ կ ե ր ա ց ո ւ մ ՛
ներով
մար մին կը Հադնին։
Կը զգաս թէ այգ
մա ր մինն
եր ո ւն վեր եւ ալ երագ
մը կը թ ե ւ ա ­
ծէ, երագ
մը տարտամ,
ստոյգ
է, Բ
ա
յ&
ո
՛
Լ
ն ա աղ ս ր տ ա գ ր ա ւ ։
Ե ր ա գ ի ա յ գ պատ
մութ եան
մէչ է որ մենք կը տեսնենք
արուեստի
քրիս­
տոնէութիւնն
ու
Հեթանոսութիւնը
դ
մէկին
բ ա ր ո յ ա գ ի տ ա կ ա ն
ղրոշմե ու միւսին
գե ղ ա դի­
տական
երանգը
միախաոնուած
։
ԱՀա թէ
ին չ պէ՛ս
Աւետարանը
Հայ
արուեստագէտի
վրձինին
տակ
կը/չայ
նաեւ
«
Ամենալի
Բու­
րաստան
»
մ ը ։
ՀԻՏ
99
Հարկ
է ըսել
անցողակի
թէ Հայ
մանրա­
նկարչական
ա ր ո ւ ե ս տ ր
բոլորովին
զերծ
չէ
մնացեր
նոյնպէս
Արեւմուտքի
միջնադարեան
նոյնատիպ
արուեստի
ազդեց ութ են էն։
Եթէ
ճիշտ է թէ Կ ի էի կիո*ն
է եղեր
գլխաւոր
օրրա­
նը այս արուեստին՝
ինքնին
կը Հ ա ս տ ա տ ո ւ ի
նաեւ
այս վարկած
ր ։ Ջ ո ւն են ալ ո վ ձեռքի
տակ
Հայ
մանրանկարչութեան
վ ե ր ա բ ե ր ե ա լ ու­
սս
աս ի ր ութ ի ւննե
ր՝ կը զգուշանանք
երկա­
րել
սեփական
են թ ա գր ութ ի ւնն ե ր ո ւ
շ
ա
Ր Ք Ա
։
Միայն
կը խորՀինք
թէ շաա քիչ
Լանք
թ ա փ ո ւ ա ծ է դուրս
բերելու
քՒրքաՀայաստանի
վանքերու
վ։ ո շիներ ուն տակ
թաղուած
եւ
այժմ,
աւա՜զ,
անոնց
աւերակներուն
տակ Հե–
տախադադ
կորս ուա ծ —
մանրանկարչական
այն
գեղեցիկ
գանձերը
որոնցմէ
մէկն էր մեզ
այս
տողերը
թելադրող
Մ շ ո յ Ս, Յո վՀ անն էսի
ձեոագիր
թանկագին
ա ւ ե տ ա ր ա ն ը ՝
իր
«
Ամե­
նալի
Բ ո ւ ր ա ս տ ա ն
))
ով։
ԳԱՐԵԳԻՆ
ԵՊԻՍԿՈՊՈՍ
ՏՐԱՊԻԶՈՆԻ
5
Յ
ո լ
^ ՚
ո ւ լ լ
Փ 1921, Տ ր
ա ա
,
է ՚ օ ,
ո < ս
(
վ անու ա ծ մ՛եր «ՏԱՐՕՆԱՇՈԻ՜նՉ»
ձ ե ռ ա գ իր գ ո ր ծ է ն )
Fonds A.R.A.M