ԱՆԱՀԻՏ
83
Ս ւ Ր Ի Ե Ս Տ Ն Ե Ր Ի
Ո Լ Ի Մ Պ Ի Լ Լ Տ Ը
Մ Ո Ս Կ Ի I I 3 Ո ԻII
Այս
աւՐառ
Ա՚ոսկւայի
մ ԷՀ ւոեղէ
ունե–
՚1
ա ւ Աոցիալիստական
իյորՀրգային
Հանրա–
սլետուիՒիւ.ւների
ԱիուխՒեսա
մ՝ ԷՀ
ապրււղ
մողովուրւլների
քմաարոնների
եւ ւորւեստ–
Ղւերէ
առաՀին
Համամիութ՜ենական
ք)լիմ-
պիտար
,
ււր աեւեց
ւՐԷ ամբողՀ
աւՐէււ։
Այւէ Ոէ իմ՚պիատբ քաղաքա
կան և կսւլ–
1/1111
ր ա կա՚ււ խոշոր
ն շսւնակսւթիւէւ
ու-ւէր։
Ն
1
"
սլէաէ
ցւ՚յց տար սովետական
ի շխանու.
խՒեսքէւ
վարած
ուղէղ
՚
էԻ^Ր
սւ
զգային
խնգրի
լուծմ՛ան
գործում
եւ միւս
կողմից
ցուցադ֊րէր,
իժէ շէարՀիւ ա յգ
ր ազարս։ կա ,
նութ՜եսա՝
Ա՚էւււթեան
մ՝ ԷՀ մ՛տնալ
մուլս.
վուլսբներր
ինչսլիսի
զգալ ի նւաճոււքներ
են
ուէւեցել
իրենց ազգային
մշակոյիմի
բնա֊
գաւառուս
։
Մրցակցսւիմեան
Համ՛ար
Հրաւիրւած
էէ՛ն 17 թ տարսն
/ 4
աարրեր
լեզուներով,
10
կ խ1ւօ–կազմ՚ւսկերպութ՜իւն
եւ Տ
ազգային
երւէչա-Պււտգախումբ։
Ոլէմ՚սլէաար
րաց։ եց Ա՝սսկւայէ
(
$եղա–
վտխութ-հսա
Է1 աարմնու մ՛ մ՛եծ
Հանգիսա–
ւորութ՜եամ՚բ։
Ներկա
յ էր մ՚օա 1000 Հալէ,
որոնք եկել
էէ՛ն մաւաակցելու
է)լ իմսլիատէա
սովետական
բազմաթ
իւ
Հանրապեասւթիւն–
ներից։
Բացմա՛ն
ճառում՛,
կազմ՝ ակելալէ
չ
կոմ՚իաէէ
եւ (իուսաստդաէ
Արւեսաների
գլ էսա ււր կոմ՚էաէէ
նախագաՀ
Ֆելիքս
կօնր յայաարարեց. որ մ՛ե՛նք այս Ոլ
իմ՛֊
սլիատսվ
ուղում ենք ցոյց աալ
Համ՝այն
աշքսարՀին, թէ եիմէ ցարական
թ՛ու սաս -
աանում՝,
ինչսլէս եւ մ՚իՊւչեւ օրս կապիաա–
լէսաական
այլ երկրներում՝,
ազգա
յխհ
էնքնորոշմ՚ան
եւ մ՛շակսյթէ
իւնգէրներլլ
լուծւել
էէն եւ լուծւ
ում՝ են
էմնգսաօթնե–
րով՛ Հրացանազարկոլէյեամլւ,
լւանսւով, աե–
ղաՀան՛)։ թ եամ՚բ ու կոտորածով,
սովետա­
կան
Էշ խանութ
իւնր
Հնարաւոլաւթ՚իւնւ
է
ս՚սս լ իւ։ էր զա
շն ակից
ամէն
մ է
ազգու­
թեան,
կուլ աուրակսա թէ
անկուլտուրա­
կան, այգ միեւ/այնն
է, էր ուզած
չավավ
զարգացնելու
էր լեզուէ։,
գրականութ՜իւէւբ,
արւեստր, սրէ Գեղեցիկ
սարոցսյցբ
սլէտէ
լխէւէ
ա
յ ս Ոլէմ՚սլէատր։
Յարական
քիսւսաս–
տանում
Հլղատակ
մոզովսւրւբների
Համար
մէ երամշաուիմէւն
կար, գա
«
շղիմաների
երգն)) էր,երբնրանց յեզաւիոիսական
գոր.
ծերի
Համ՛ար
աքսոր էխն
ուղարկում,
իսկ
այսօր ա յգ
նաիւկին
Հսլտտակ
ժողո–
վուրգնհրր
եկել են այսս։ ե զ իրենց պե­
տական
թ-ատրսնական
իաւմ՚րերով,
իրենց
ար։
I, ասի մ՝շակներով,
կինօներով
եւ
երգ֊
չա-նւտգաէսմ՝բերով,
ոչ թ՜է իբրեւ
մի գե–
կորաաիվ
զարգ մ՛ի ինքնակալ
սլեաուիՒեան,
այլ
իբրեւ
իսկական տեւ՞եր
սովետական
լայ­
նածաւալ
երկ րի։
Ազգային
քաղաքականութ՜եան
Հանգէպ
զ ոՀանակու թեան շունւչր
լսւում էրև ա
յն
բոլոր
սղՀոյնի
ճառերի մէՀ, որ արտասա­
նում էին այո կամ՛ ա յն
ազգութ՜եան
ներկա յացուցի
չներր։
((/4
տարի աո ու ես առաՀին
անգամ՛
Ա՛ո սկէ ա մ՛տա յ ծսլաեալ
կերպով,
յա յս/ա–
րարեց
Հրէ ական Պետական
թ՛ատրո՛նի ղե–
կավարր, սակայն ցարական
ոսուիկանութիւ­
նր Հետաոլնգեց
ինձ եւ գուրս
շսլրտեց
քաղաքից
ի՚՚րեւ
«
իրաւազուրկ»
Հրեայի։
իսկ
այսօր եւ։ մտնում եմ Ա՛յս
կարմ՛իր
Ա՛տյրտքաղաք
ր իբրեւ
մ՛ի Համ՛ազօր քա­
ղաքացի,
իբրեւ այո երկրի տէրերից
մէկր,
մ՚տնւււմ՛ եմ՛ ո \ թէ մենակ, այլ Հետս
ու.
նենալսվ 100 Հող ւււց բաղկացած
մ՛ի Հրէա­
կան
զ երաոա՚նակա՚ե
խում՛բ։))
Տխուր
սւնցեալ ի վերյուշէւերով
սկսեց
իր
ոզՀոյնի
ճտւլր նաեւ
Հայաստանի Պետա­
կան թատրոնի
զեկավար՝
Սբովր։
Fonds A.R.A.M