ԱՆԱՀԻՏ
81
չափ
աբտայայտիչ
է, որ
՚1
ւ
րա
Հաւասարը
դժուար
է Հանդի
Աղի լ եւրոպական
մեղեդինե­
րին
մ ԷԼ։ Այղ երգր
կր կոչուի
«
Ս ա րի գէ–|ին»,
սարի
Հարսր։
Երկու
սիրահարների
դիալօգն
է։ Կ՛՝ուդեմ
բովանդակութիւնր
այստեղ
յայսւ–
նել,
իբրեւ
նմոյշ
Հայկական
ս ի ր այ ին
քնարեր­
գութեան,
բայգ
երաշխաւոր
չեմ
կատարեալ
ճշդութեանր,
որովՀետեւ
Հայ
վարժապեար
շատ
քիչ գէտէր
ռուսերէն
լեզուն,
իսկ ես
ա–
մենեւին
չեմ Հասկանում
Հայերէնր։
«
Հեռու
կը փայլէ Փարվանա
լեռը.
Ասա՛, սարի եա՚ր, սարի հա՛ր,
Ի՞նչ պիտի
անեմ։
Կանչէ՛, կանչէ՛ այստեղ հարիս–.
Երանի՛ իր մայրը մեռած
լինէր
Նրան
ծնելուց
աոաջո։
«
Հեռու
կը փայլէ Փարվանա
լեռը,
Ասա՝ ինծի, սարի եա՚ր, սարի
եա՚ր,
Ի՞նչ ւղիտի
անեմ։
Գնա՛ ճանապարհովդ,
Հովի՛ւ, որովհետեւ
սի­
րած եմ
քեզ։
Երանի՛ մայրդ մեռած
լինէր
՛
Բեղ ծնելուդ
առաջ»։
Երրորդ
ձեւի
երղերր
սլիտի
յիշեմ
Համա­
ռօտ
կերսլով։
Այդ եղանակներր
յօրինուած
են
շատ
րնական
երաժշտական
տաղաչափու­
թեամբ
(
րշոօճշ),
մ եհ
մասամբ
խմբովին
կ՚երղուին
եւ
փոխանցում
(
էւ՜ՏՈՏւէւՕո)
են
դէպ ի Հայ կա կան
նուա դարա բանն
երի
երաժրշ–
տ
ութիւնր։
Հէէւ^՚ԱՀյէօ
§ տ ց
± 5
Տ = 3
՜
է՜՜՜ք^՜
՝
մ\)1ԱՈ\
ո
ԱՀա բովանդակութիւնր,
որ
թ ՚ ի ֆ լ ի զ ի մի
Հայ գերձակուՀի
նշանակեց
ինձ Համար.
«
Կողբի միջով կը վազեն
«
արարածներ.
Սրտի թելեր
կը կտրուին.
Կամացուկ
շարժէք, կառքեր,
կամացուկ,
Որ կարողանամ
իր գուլպան
կաս/ել։
Կ՚ուզէի
գեղեցկութեան
իւտլ
լինել
կուրծքիդ
վերայ,
Կ՚ոլզէի
քեղ Համբուրել
ամբողջ
գիշեր,
Ես քո սիրած
հարն Հարօն.
—
Ջահիլ
աղջիկ, արի՛ մեր
այգի
է
Այնտեղ բանանք մեր սրտեր,
Եւ իմ թշնամիս
կր ղեղէւի
Երր տեսնէ մեր ջերմ
Համբոյրներ։
թ՛էեւ
ես չունիմ
ոչ մի
լեզուագիտական
յաւա
կն ութ
իւն,
բայք
կաբհ
ում
եմ,
որ
այս
բան ա սա ե դհ ու թ իւնր
կարող
է գա ղավւ ա ր
տալ
Հնչիւնի
մասին
այդ լեգուի,
որ պատկանում
է
Հնդկա՚Լ(ւրոպական
րնտանիվէին։
ԱԼՕԻՕ
ՄԵԼԻԵԱՐ
|ւ|. ա 11 գ ւքւս1111 լ Թ ի ւՆ գ ե ր ս"ւա՝ ւ
ե
ր ԷՆ իր
«
^ստւ1<ե1ոէէ6ք (1շտ
ճ ո ե ւ – ս շ հ » է ՚ ւ ւ
^ օ . 4, 1927, V ^ ^ ո ո ^
ՄԱՐԳԱՐԻՏ
ԲԱԲԱՅԵԱՆ
11
Fonds A.R.A.M