76
ԱՆԱՀԻՏ
նից աս անձին,
գսէնւում՝
էր մ՝ի
րնգարձակ
տաղաւար, ՛նա առաջարկեց
իր
բարեկամ՝ին
Հաստատուն
լ էր ա յ ս աաղաւարու
մ՝։ Ա՛ ուծ~–
ծ՜իօն
իսկ"յե
Համաձայնու
հ ւյ եւ
ւՐիեւնոյն
օրր փոխագրուեց
այնտեղ
իր ծ՜առայի Հետ,
մ՛ի Համ՛ր,
Աալայեցի,
—
Համ՛ր՝
է՛"՛,/՛/ ՛Դ
էւուէ, եւ արգարեւ,
գատելով
իր արտա­
յայտութեան
արթնութիլքյից,
նա ւՐի խիստ
ռւշիւՐ
մ՛արգ
էր,..։ Նրա լեղունւ
կարուել
էր։
քԲուծ՜ծ՜իօն
բերել էր իր Հետ երկուստս.
նհակներով
արկղքւեր,
լեցուած՜
ամ՛էն տե­
սակ
գանձերով,
որոնք իր կողմ՛ից
Հաւաք­
ուած՜ էին իր երկար
՜
ճամբորգութեանց
րնթացքոււՐ։
Վալերիան
ուրախացաւ
Ա՚ուծ՜ծ՜իօի վե–
րագարձին
Համ՛ար։
Ա՛ ուծ՜ծ՜իօն
ող^ուՅւեց
նրան զուարթագինբտրե
կաւՐտկտն
զգացում՝-
ներ ով,
Բ ֊
ա
յ ց
Հանգարտութեամ՚բ.
նրա
ամ՛էն
մ՛ի շարժում՛ից
կարելի էր
տեսնել,
որ նա
սլաՀել էր Ֆաբիօին
տուած՝ իր
խոս տա
ւ/՝ր։
Օրս լայ
մ՛իջոցում՛
նա կատարեք
սալէս
ամ՛էն բան գասաւորելով
տազւսւարր
կար­
գի գրեց, իր Ա՝ ալայեցիին
օգնութեամ՚բ.
նա բաց արեց
Հետաքրքրական
տս արկանե­
լէր, որ բերել
Էր իրՀետ, գորգեր,
մ՚ետաքս–
եայ
նիւթ՜եր,
թաւշեղէն
ու
ասեղնագոր–
ծ՜ուած՜
զգեստներ,
զէնքեր,
բաժակներ,
սչէւակներ,
թասեր,
կիտուած՜ան
կարն
ելավ
ղարգարուահ՜,
իրեր՝
ոսկուց եւ
արծ՜աթից,
ւՐարգարիսւներով
եւ սլե րուզակներով
՜
ճո­
խացած՜,
քանգակուած
արկղ իկներ
յասպի–
սից եւ փղոսկրից.
կտրուած՜
սրուակներ,
շիշեր,
Համ՛եմներ,
խուն կեր,
վայրի
գա­
զանների
մ՛որթեր,
անծ՜անօթ
թռչումների
փետուրներ,
եւ բազմ՛աթիւ
ուրիշ
թանկա­
գին
բաներ,
որոնց
բուն
գործ՜ աճ
ութ
իւնր
թւում՝ էր խորՀրգաւոր
եւ
անրմ՚բռևելի։
Ամ"
Բ՜՚՚Լ՚՚Ր
թանկագին
իրերի
մ՚ԷՀ
գտնլսւմ՝
էր ւՐի Հարուստ
ւՐարգալւտեայ
ւՐանեակ,
նուիրուած՜
Մ ուծ՜&իօին
Պարսից
թագաւորի
կողմ՛ից, իր մ՛ի ինչ որ
գաղտնի
մ՛եծ՜ ծ՜առայութեան
Համ՛ար։ Նա
Վալերիա–
յ ի ց արտօնութիւն
խնգրեց,
որ տյգ
մ՛ան֊
եակր իր սեփական
ձեռներով
նրա
վզից
կախէ։ Նա զգաց "Ր ՚քանեակր
շատ
ծանր
էր եւ նրա մ՝էչ\ կար մ՛ի տարօրինակ
ջեր­
մ՛ութիւն...
թւոււՐ էր թէ նա այրում՝ էր
իր
մ՚ռրթր։
Երեկոյին,
րնթրիքից
յետոյ, երբ
նրանք
նստել էին ամ՛արանոցի
պատշգա.
ւՐում՝, ոտուերալից
գավԽեՆ
ազիզների ել
սարգենիների
Հովանու
տակ.
Մուծ&իօն
սկսեց պատմ՛ել
իր աբկածներր։
Նապատ­
մ՛եց Հեռաւոր
երկիրների
մ՛ասին, որ տեսել
էր, ամպամ՛ած՜ կատարներով
լեոների եւ
անապատների,
ծովանմ՛ան
գետերի
մասին։
Նա պատմ՛եց
լայնածաւալ
շէնքերի և տա­
՜
ճարների. Հազարամ՛եայ
ծ՜առերի,
ծ՜իածա–
նային
երանգներով
թռչունների
եւ ծ՜ա,
ղ իէլէւերի
մ՛ասին։
Նա յիշատակեց
այն քաղաքներն
եւ
ժողովուրւլներն
որոնց
այցելել
Էր...նրանց
անուններն իսկ ՛է՛ի գիւթական
պատմ՛ու­
թեան
նւՐսւէւ Էին։
ԱւՐրալՀ
Արէ՚՚-ելքր
բու­
տանի Էր Ա՝ուծ՜ծ՜իօին։
Նա ճաւՐբորգել
Էր
Պարսկաստան, Արտս/ իստան, ուրտեղ
ձիերր
ազնիւ եւ աւելի
գեղեցիկ են քան ո եւ Է
ապրող արարածներ։
Նա թափանցել Էր
Հնգկաստանի
մ՛ինչեւ սիրտր, ուրտեղ
մ՚արգ–
կային
ցեղր
ա՜ճում՝ Է վեՀաշուք
ծ՜առերի
նէՐան։ Նա Հասել
Էր Չինաստանի
եւ Թի–
րէթի
սաՀւՐաններլլ
ուրտեղ
կեն
զ անի ւսս–
աուած՜ր, Ա՚եծ՜ Լամ՛ա կոչուած,
աշխարՀի
վրայ ապրում՛ է նեղ աչքերով
մ՛ի լուռ
մ՚արգու
գիմ՚ակի
տակ։
Հրաշալի
էին իր
պատմ՚ութ՜իւէւներր։
Ֆաբիօն եւ Վալերիան,
երկուսն
Էլ,
Հմ՛այ­
ուած՜՝
լսում՝ Էին նրան։
Ա՛ուծ՜ծ՜իօի կերպա–
րանքր
իրապէս շատ քիչ վւոխսւել էր.
նրա
՚
էէ՚քքր
մ՚անկութիւնից
թխագոյն
լի­
նելով,
աւելի եւս թխացել ու այրուել էր
ւՐի աւելի
կիզիչ
արեւի
ճառազ^այթնեբի
տակ։ իր աչքերլլ
երեւոււՐ էր որ
աւելի
խոր ըՊւկած– էին քան ասաՀ, եւ
այգքան
էր
մ՛իայն
վւովւոխութիմւր,
բայց
իր
գէմ՚քի
արտայայտութիւէւր
տարբեր
երեւոյթ Էր
ստացել. կեգրոնացել
եւ աւլնուացել
Էր։
Եւ երբեք
աւելի
կենգանուէժիճւ
ցոյց չէր
"՛
ալիս, քան երբ նա վերյիշոււՐ
էր այն
վտանզնւերր,
որոնց
գիշերներր
պաաաՀել
Fonds A.R.A.M