74
ԱՆԱՀԻՏ
էր իր մօր Հետ, ւՐի այրի
կիՊւ՝ ազնոլ ակաՊւ
ըՊւաաՊւիքից,
թէեւ
փոքրիկ
Հարսաութիւ–
Պւով, եւ որը ուրիշ
զաւակ
չունէր։
Ամ՛էն
ՊւրաՊւց որ Հան/էիսլում՝
էիՊւ Վա­
լերիա
յին,
Պւա Պւեր շՊւ չում՝
էր
ակաւՐայ
Հիացմ՚աՊ,
մ՝ի զգացողութիւն,,
եւ
ՊայՊւքաՊւ
ա1լաւ/՝այ
իւա՚եւլ աղաաաՊւք
եւ
յարգա՛նք,
այնքա՚Պ,
Համ եսա, այնքա՚Պւ
ւէողարիկ էր իր
կերպարանքը։
կարճես
թէ նա իրազեկ էր
իր սեւիական
ՀւՐայքի
րովանգակ
ո յ ժ ի ն ։
Ամ՛անք,
ճշմ՛արիտ
է, գտՊաւմ՝ էին
նրան
ւՐի քիչ գունատ, նրա աչքերը,
գրե.
թ՜է
մ՛իշտ
վայրաՀակ,
արաս։յայտ
ում՝ էին
ւՐի
որոշ
ամ՝օթիւաճութիւն
եւ
ն ո յ ն
իսկ
երկչոտութիւն։
Նրա 2ր1՚Ի^՚^ՐԸ.
Հազուագէ–
պօրէն
ժպտում՝
էին, եւ այն էէ
մ՝իայն
նուազկոա
կերպով։
Նրա ձայնը
քիչ
անգամ՛
ո եւ է մ՛էկը
լսում՛ էր։ Բայց
տարաձայ­
նսւել էր, թէ նա շատ
գեղեցիկ
էր եւ թէ
փ։ս1լուաճ
իր սեփակաՊւ
սենեակում՝,
առա­
ւօտ
//
անուիւ,
երր տակաւին
ամ՛էն
բան
քաղաքում՝
նիրՀոււՐ
էր, նա
սիրում՝
էր
երգել
Հ ի ն երգեր
րէւկերակցութեամ՝լլ
վինի
որի
վրայ
երբեւքԼ
ինքն իսկ անձամ՛բ
նուա–
գոււՐ
Էր։
Հակառակ
իր գա լկութեան՝
Վալերիա
ճազկոււՐ
Էր առո զտութ՜եամ՛բ,
եւ ն ո յ ն
իսկ
ճերացաճ
մ՚արգիկ,
որ նայում՝
Էին նրա
վրայ,
չէին
կարող
չմ՝աաճել.
«
Օ՜,
ինչքա՜ն
երՀանիկ
է լիՊւելու
այն երիաասարգը,
որի
Համ՛ար այգ աՊւարատ
կոյս
կոկոնը, տակա­
ւ ի ն փակուա
ճ՝ իր թերթերի
մ ՚ է չ ,
պիտի
մ՛էկ օր բացուի
ու գառնայ
լիավւթիթ
ճ՜աղ
իկ»։
էիաբիօն
եւ Ա՛ուճճիօն
տեսան
Վալե­
րիս՛յին
առաշ^ ի ն անգամ՝
մ՝ի շքեղ
Հանրա
յին
Հանգիսում՝
որ տրւում՝ էր Հռչակաւոր
Լուկ–
րեցիա
Բորշ^իայի
որգուէւ՝
քէերրարայի
արքի–
զուքս
էրքօլի
Հրամանով
իպատիւ
մ՛ի
քանի
մ՝եճանուն
ազՊաւակաՊւՊւերի,
որոնք
ֆարի–
՚11՚3
^Ղ^Լ էէ՛"
հ/՚
ալ
էր
ո
Գ\
արքիգքսուՀոմւ
որ գուստրէ.
Էր
քիրանսայի
թագաւոր
Լուի
ԺԲ-ի։
Վալերիան
Պատել
Էր իր մ՛օր
կող­
քին,
մ՛ի գեղափարթամ՝
բեմ՛ի
վրայ, որը
կառուցուել
Էր Բ
ա
լլագիոյի
"՞
է գճա–
գրութեաՊւ
Համ՝եւՐաա,
Ֆերրարայի
գլխա­
ւոր
Հրապարակում՚,
քաղաքի
ամ՛ենապատ­
ուաւոր
տիկինների
Համ՛ար։
Ֆաբիօն
եւ ԱուճճիօՊւ,
երկուսն է լ
ՊւոյՊւ օրը խաՊւգագիՊւ
կերպով
սիրաՀալաւե.
ցան նրա վրայ, եւ ըաՊւղի
բնաւ
ւՐիմ՚իան–
ցից ո եւ է գաղտՊւիք
չէին
պաՀում՝,
նրան,
ցից
իւրաքաՊւչիւրր
իսկոյն
իրազեկ
եղաւ
թէ
ի ՞ ն չ էր անցՊւում՝
իր բարեկամ՛ի
սըր֊
տում՛։
ՆրաՊւք իրաՊւց մ՝է^
ՀաւՐաձայՊաւե–
ցիՊւ, որ երկուսն
է լ վարձեն
ճանօթութիմւ
Հաստատել
Վալերիայի
Հետ ել եթէ Պւա
շնորՀ անէ ընտրել
Պւրանցից
մ՛էկին,
ւՐիւսը
ենթարկուի
Պւրա որոշում՚իՊւ՝
առանց
ժ՝ըր–
մունչի։
Ա՝ի քանի
շաբաթ
յետոյ,
շնորՀիւ
այՊւ
գերազաՊւց
Համ՚բաւիՊւ
որ նրանք
արժաՊւա–
պէս
վա յելում՝
էին, յաջողեց
ան
ւՐուաք
գաՊւել
այրի կՊաշ^ տունր,
թէեւ
գժուար
էր
այնաեղ
մ՝սաելու
արտօնութիւն
ստանալ.
Պւա
թ ո յ լ տուաւ
Պւրանց
այքքելել
իրաՊւ։
Այգ
ժամ՚աՊւակից
սկսաճ
Պւրանք
կարո–
ղաՊւում՝ էին գրեթէ
ամ՚ԷՊւ օր տեսՊւել
Վա–
լերիային
եւ խօսել նրա Հետ. ու
իւրաքան­
չիւր օր սէրն ու ցանկութիւն,ը
երկու
երի–
տասարւլների
սրտերում՝
վառուելով
աւելի
եւ
աւելի
ուժեղաՊւում՝
էր։
Վալերիան,
այսու
ամ՝եՊւայնիւ,
ՊյախրՊւարսւվմիւն
ցոյց
չաուեց
Պւրանցից եւ ոչ մ՛էկին,
թէեւ
ՊւրաՊւց
ընկերութիւնը
բացայայտ
կերպով
ախոր­
ժելի էր նրա
Համար։
Ա՛ուճճիօի
Հեա Պւա ղ բաղւում՝
էր երա–
ժըշտութեաւՐբ,
բայց նա աւելի
խօսում՝
էր
Յյաբիօի
Հետ, նրա Հեա Պւա նուաղ
երկ­
չոտ
էր։
Վերջապէս,
նրաՊւք
ոլաշեցիՊւ
մ՝իաՊւգամ՝
ընգ
մ՛իշտ
իմ՚աՊւալ
իրաՊւց բաղգը.
եւ ու­
ղարկելով
մ՛ի Պւամ՚ակ
Վալերիա
յին,
Պւրանք
խնգրեցին
նրաՊւից, որ իրաՊւց Հետ
պարզ
լինի, եւ ասէ թէ
որի՚Պ, նա պատրաստ
է
տալու
իր
ձեռքը։
ՎալերիաՊ,
ցոյց
տուաւ
այս նամակ
շ
Fonds A.R.A.M