ԱՆԱՀԻՏ
<>7
միս
եղաւ։
եթէ որոշ
թուով
հայ գ ր ա գ է տ ն ե ր ,
մէչ կը
պ ր
կ ՝ «Հանղոլցե
ալի
յիշատակ,,
յար­
աբս
ւե ս տ ա գ է տ ն եր,
բանասէրներ
Հայաստանի
գելու
համար
պիաի
իրագործեք
նրա
հետա–
մէլ
կենսաթոշակ
կր Սա ան ան - ինչ
ո ր
մե ծ
պընղած
նպատակներից
մէկը
-
ա1
ղրաղի,
ու գովելի
նորութիւն
մրն է Հայ ժողովրդի
ա ութ եան կատարեալ
վերացումը»,
եւ
ինքն
մտաւոր
կեանքին
մԱ . ֊ ա տ ի կ ա
անշուշտ՝
,,.
իսկ այղ ֆօնտի
հաստատման
Համար
նուի–
րոշ չ ա փ ո վ կր պարսէինք
այն Էերմ
սիրոյն
րեր Է քսանելհինգ
րուպլի,
Հայաստանի
Կար.
զոր
Պ. Մ ո աւեան
ցոյց
կուտար
գ է պ ի Հայ
մի ր Խաշի
Վարչութիւնը
վ,ո,թացեր
Է
ձայ–
մաաւորականները,
դէպ ի հայ մշակոյթի
գոր–
նակցիլ
Փրօ՚փ.
Արծրանիին՝
նուիրելով
ն ո յ ն
եը։ եթէ Հայ թատրոնը,
հայ մուսէոնր,
հայ նպատակին
համար
հարիւր
բուպ/ի։
Ահա գե–
մատենաղարանը
զարգացան
ու ,աոաչ՝ղի,1ե–
գեցիկ
զաղափար
մր, որուն
իրականացման
ցին այս վերջին
տարիները,
եթէ \–Հ
|ի ղի/՛
գաղոլթներու
Հայութիւնն
ալ պէաք
է
մաս–
պէս
մեծածաւա,
ու բո վան գա կա լ ի ց
հանղէս
նակցի։
Լաւագոյն
մեծարանքը
Հայաստանի
մը կանոնաւս
բաւղէս
կը հրատարակուի
այժմ՝
հանրային
կրթութեան
գործավարի
յիշտ–
Հայաստանի
գ ր ա կ ա ն
շարժման
ուժեղ
զարկ
տակին,
ատոր
մէչ է,
օգնել
ընդլայնմանը
մը տալով,
ատոնց
մէԼ անհնար
է
չտեսնել
իր այնքան
ե ռ ա ն դ ո վ եւ հաւատքով
յաոաԼ
սրտագին
աԼա կցութե ան բաժինք
գոր բերած
տաբած
գործին,
գրել
կարդալ
գիտցողներու,
պէաք
է րլլայ
հանրային
կրթութեան
զոր֊
հայերէն
գրել
կարդալ
գիտցողներու
թուոյն
ծավարըւ
1'
Նքն է որ լ այն ա մտ ո ւ թիւնն
ոլնե.
ստուարացման
գործին։
ցաւ
գիտուն
կրօնաւորի
մր, Գարեգին
եպսկ,
Յովսէվւեանի
մեծարժէք
մէկ ա շիւ ա տ ու թեան, .
^
—֊((
Խ ադբա կե անք կա մ Պոօշեանք
Հայոց Պատ­
մութեան
մէչ»
հր– տարակա
մր պետական
Ա
յԱ
ե
ր
կ
ոլ
հայկական
սուգերուն
մասին
օգնոլթեամբ
կարելի
ղարձընելոլ,
եւ ինքն է
գրելու
վրայ էի, երբ ուրիշ մահ մը, որ կը
դարձեալ
որ ուրիշ
գիտուն
կրօնաւորի
մը, Հ. շահագրգռէ
ամբողջ
մար ղկութ
իւն
լ,,
եկաւ՝
ներսէս
Ակինեանին
որ Վիեննա
դառնալէն
ի^
ր
դ է պ ք մր մեծադղորդ՝
մտքերն
ու
սրսւե–
քիչ
յետոյ
ինքն
իսկ նամակով
ինծի
կը յայտ–
ց՛՛՛ցել
աշխարհիս
ամէն
կողմ,
ամէն
տեղ
նէր
զայգ
—
ամենասիբալիր
գ ն ա հ ա տ ա կ ա ն
վե–
Ա
ր
ա ր ո յ
ա կ ա ն
արտակարգ
մեծութիւն
մը
բաբեր.քունքով
ամէն
օժ անդ ա կ ււ ւթ ի ւ ն բրած
յարգել
գիտցող
հոգիներ
կան։
ժօրժ
՚
Բլէման–
է որպէս գի ան Լ՚չմիածնայ
ու Երեւանի
թան–
Ա Օ
^
ո բ
առոյգ
ծերութեան
մր ապշեցուցիչ
օ–
կագին
հին ձեոագիրներուն
ժէչ իր բան աս
ի
րինակր
կուտար
երկար
տարիներէ
ի վեր,
րական
կարեւոր
ուսու՚մեա
սի բ ութի
լններ
ը կա–
յանկարծ
ինկաւ՝
այլ եւս չկանգնելու
համար։
տարէ։
Ինչքան
ալ իր ընկերական
աշխար–
Ամենէն
մեծ, ամենէն
չերմ,
ամենէն
հերոսա–
Հահայե
ացքն
ու ն ո յ ն իսկ գ ր ա կ ա ն
գաղաւիա–
կան սիրտերէն
մին որ եբեւցած
ըլլան
մարդ–
րարանութիլնը
տարբեր
րլլային
մերինէն,
կութեան
մէԼ, ղաղրեցաւ
բաբախելէ։
ինչքան
ալ բեմէն
կամ
մամուլի
մ/չ ժամա–
Աշխարհասան
պ ա տ ե ր ա գ մ ի ն
մէչ եթէ
նակակից
ազգային
հարցեբու
ինչ ինչ կէտ ե–
՛
Իա
շն ա կիցն երբ յաղթանակը
տարին
շ ա տ ա–
րուն
վրայ
իր յայտնած
կարծիքներբ
մեգի
ւելի
շուտ քան ինչ որ պիտի
ըլլար
թէ որ
մերթ
սխալ
թուէին,
ես պարտք
կը համա–
իրերը
ն ո յ ն ընթացքով
շարոլնակէին,
եթէ
րեմ՝ իբր հայրենասէր
Հայ մը
միանալ
Խ. երեքուկէս
տարուան
պար տ ութ
ի ւնն եր է, կո–
Հայաստանի
մտ աւորա
կանն երան,
յ արդանքով
ր ուստնե
ր է, յ ո ւսախ ա բութ
իւնն եր է յետոյ
քա–
խոնարհելու
համար
շիրմին
աոչեւ
հայրե– - ի մըամսուան
մէչ կացութիւնը
հիւ/ե ի վեր
^""4,'/Ի
"՞
լ՛ ։ "լ՛ Իր ուժերուն
բոլոր
չավւով,
վ,
ո
խուեցաւ
ու իր բոլոր
ուժերը
հաւաքած
Իր
՛՛՛
շ տալ ար
անձն
ու ի ր ո ւթ ե ա մբ բագմար–
ահաւոր
վիշապի
մըպէս
Փարիզի
վրայ ք ա ֊
Դիւնսրէն
.
ծառայեց
Հայ մշակոյթ
ի
նուիրա–
լոդ, արդէն
Փարիզի
դոներր
հասած
գերման
կան ու հաւ/՛ազգային
գործին։
բանակը
յանկարծ
ստիպուեցաւ
ետ նա հան­
եր/., անի Ազգային
Համալսարանի
դասա–
չել եւ վ ե ր ն ա կ ա ն
պ ա ր տ ո ւ թ ե ա ն
ճամբան
խօս
Փրօֆ
վահան
Արծրունի
կոչ մը ուղղեր
բռնել,
այս հրաշապատում
երեւոյթր
բացէ
Է, առաջարկելով
«
Մոաւեանի
անուան
ա1
-
տրալ
շ ա տ մր պատկառներուն
գլխաւորը
Գրագիտութեան
վերացման
ֆ օն տ», կոչ որու
–
ԲլԷմանսօն
էր, ինչ որ ֆրանսական
մամուլին
Fonds A.R.A.M