126
ԱՆԱՀԻ
Տ
տէլնյայտ
իւնաւ/՚ա թիւններ
ունեցող
քանի
մբ նշանաւոր
նկարներ,
ղանոնք
քաղելով
ալպօւՐԷ մր որ ատե՛նով
ֆաՀ-Ապպասին
պատկանած է և որ այժմ
Պ՛՛լիս կր ղ֊֊րտ–
նսւի։
ինքբ
զանսհք ԺԲ՛ գարուն
յօրին­
ուած կր Հաւք արի,
մ՚ինչգեռ
բնգունուտծ
տեսակէտը
այն է թէ 12581՚ն
տեղի
ունե­
ցած
մ՚ոնկսք ւսկա՚ււ տիրապետութ՜ենէն
ետքն
է ւՐիայ1ւ որ չինական
աղգեցութեան
կա­
րելի է
Հետեւիլ
սլարսիկ
նկար
չութեան
մ է ^ յ Բնականաբար
գժուար
է
վ՜ճռական
կարծիք
ւ/՝բ յայտնել
այգ
նկարէւերուն
վրա
յ՝ առանց
բնատիպարներբ
տեսնելու»
բայց
նեսքի
գրութիւնը
որ անոնց
կ՛բևկե֊
բսւնա յ, ԺԲ՛ գարու ա շխատանք
ւՐբ չի
թուիր, և ասիկա
թերեւս
կբ տկարացնէ
Պ– Սագբղետնի
Հրապուրիչ
փաստարկու–
թիւնւր։
Այսու
Հանգերձ
ա յգ
նկարներբ
շաՀեկան
խնգիր
ւ/՚բն է որ մ՚ԷՀտեղ կբ
0,
ե% ՛ւ սու դու դա
շս
Պ– Աագըզեանի
երկրորգ
տեսութիւնը
որ յեղափոխիչ
է, եթէ ոչ
ամ՝բողՀ^ապէո
ՀւնքՊւատիպ, այ՛ն է որ ՛կա իւ արս։ յի
յատուկ
ն1լաբչութեսւ1ւ
գպրոց
չկայ։
ԺԶ–
գարու
«
Պուխարա»
բսուած
նմուշներր՝
թաթար
տիրասլեաութեսւէւ
սւակ
թիմուրեսւն
աւան–
գութեանց
վերտպրուս"
մբ կբ
ներկայացնելէ
աքսորեալ
՛
նկարիչներու
փոքրիկ
խոււ/՚բի
մբ
՚
է՚էՀ՛ (հռչակաւոր
ՄիրԷքբ,
որ երբեմն
կբյի–
շաաակուի
իբր Պուխտրա
յի գպրոցին պետբ,
ապահովապէս
թաւրիղի
մէշ^ է որ աշխա­
տած է, և. անզ րււքոսոե ան երկիրներու Հետ
իր ենթագրեալ
կտպերբ կբ թութն
ուրիշ Մի–
րէքի
մր Հետ շփոթութեւմն
ւՐբ վրայ
Հաս֊
տատա ահ
բլլալ)։
Այգպիսի
գաղթումներ
նկաբիչներու
որոնք,
իւրաքանչիւր
՛
նոր աշ–
խարՀակալսւթենէ
յետոյ,
կ՚ուղղուին՝
ինք­
նաբերաբար
եւ երբեմն ալ բռնի
ուժով՝
գէպ
ի նոր ւՐտյրաքաղաք,
սակտւտգէպ
չէին
ւ/՚իՀնագարեան
Ասիա յի մէշ^. ե ա յս
պատ ճառով
ինչպէս եւ ուրիշ
պատճառնե­
րով՝ բանաւոր է
չբնգսւնիլ
Պուխտրա
յի
աեսութիւնբ։
Պ– Աագբղեէմն
բնականաբար
շատ բան ունի
բսելու
խոբՀբգաւոբ
վաբ–
պետ
ՊեՀղտաին
վրայ, որուն անանր, արե­
ւելեան
տւտնգսւթեան
մ՝Էշ\ Մ ամ՛իի ան
ու֊
Հետ, նկարչական
կատարելութիւնբ
կբներ–
կա յացնէ.
անիկա
Եբլտբզէ
Մ ատենագա–
րանին
՚
Բէչ գտած է անոր
ենթագրեալ
կենգանագիրբ
եւ Հրատարակած
է
զայն։
Եթէ
իր եզրակացութիւներն
ընգունինք,
պ է ՚ ՚ ՚ Ք է մ՛տածենք թէ ՊեՀզատ
իրապէս
նուազ կարեւոր
նոր ուժ մըն էր քան ինչ
որ սովորաբար կր նկատեն
զայն, —-թէ ա–
նիկա
իրօք
"
ւրիշ բան չէ բրած
բայց եթէ
իր նախորդներու/՛
գործը
յաջողութեամ՛բ
իւրացնել։
Տեսնելու այս եղանակը
Հիմնը–
ւած է այն ենթագրութեան
վրայ թէ
Պւ՚էթէշ
Միւղէոմի
Համբաւաւոր
ձեռագրի
մբ մէՀ գտնուող
Պե՚Հզատի
երեք ստորա,
գբութիւններբ
վաւերական
են. բայց,
ինչ­
պէս գիտէ
ամէն ոք որ ՊեՀզաաեան
խբնգ–
բ՚՚յն
լաբիւրինթոսին
մէՀ մտնել
փորձուած
է, ՊեՀզատի
բոլ՚՚ր
ենթագրեալ
ս տորու–
գբութիւններբ
կասկածելի
են։
Հետեւաբար,
րնգունելով
Հանգերձ
որ պարսիկ
նկարչու­
թեան ա յս կեզ րւհւակսհ։
Հարցի
մ՛ա սին Պ–
Ա՚ագբզեանի
յայանած
կարծիքներր
այնքան
Համ ողի չ են որքան նախորգ
ս և է գրագէտի
կողմ է
յայանուածներր,
այն տպաւորու­
թիւնը
չունէինք թէ ինք
վերՀնականապէս
լուծած
ԲԷ1
ա
յ
՚",/՚
Ւ
հ
ա
Ր11Ը "V
թերեւս
անլուծելի
է ։
Աշխատութեան
գրեթէ
կէսընուիըուած
է ԺԵ. գարու
Հերտթի
գպրոցին և անգրսք–
ււ։ւսեան երկիրներու
մէՀ անոր վերապրում
ին,
որովՀետել
Պ՛ Աագբզեան
իրաւամբ ա յգ
ժամանակաշրՀ^անբ
կբ նկատէ
իբրեւ պար­
սիկ նկարչութեան
գագաթնակէտբ։
Հերտ­
թի մէՀ է, թիմոլ բետնց
տիրապետութեան
տակ, որ պարսիկ
նկաբչութիւէւբ
մ՚ոնկոլա–
կան նկարագիր
ունեցող
գծերբ կբ
թօթա­
փէ եւ ղթնքբ
բէ՚որոշոզ
իրականացման
մ՛անրակրկիտ
խնամքով,
գծագրութեան
անթերի
մաքրութետն
մբ և
երանգտւորման
նրբա՜ճաշակ
պերճութեան
մբ միացած,
իր
կատարելութեան
սաՀմաններուն
մ՛ինչեւ
^
ա
յՐՌ
ՂՌ Հասնի։ Պ– Սագբղետնի
գրքին
տպագրութիւնը
գեղեցիկ է եւ
նկարնեբու
վեբարտագբոլթիւննեբբ
պարունակով
ԷՀե–
րբ, որոնց երկուք բ՝ գունաւոր,
գոՀացուցիչ
են, եւ նկարներն ալ լաւ բնտրուած են
գրագէտին
բնագիրը
պատկերաղաբգել
ու
Համ տր։
Fonds A.R.A.M