ԱՆԱՀԻՏ
125
1,
ոնտոնի
7
ւէոտտգ
իր գրական յաւելուածին մեջ հրատարակած ե հետեւեալ յօգուածր
Ար–
մենակ (հսգրգեանի Լ
Ձ
1\1
ւո13էԱ1՚6 Ր6ՐՏՅՈ6 գրքին վրայ։
«
Այ
սօ
ր
պարսկական
մ՚անրանկարչու–
թ՜րւ՚ւր
այժմ՛էական
արուեստ
մ՛ր չէ
այլեւս։
ՓարիզուՀիներն
այլեւս
թաթար
իշխանու­
հիներուն
ձեւովր
չեն Հագուիր
եւ մ՛եր գո.
Հարավա ճտսնե րլ։ գագրան
են քաղցր
Հիւ–
մայուէւին
զարգարանքները
նւՐանցնելէ։
Շառագոյն
կակաչները
եւ վարգ
նազիէլնե–
րով կեռասները
անՀեաացան
են
նուշկա–
տվւիկներԼն
եւ րրնձավաշիի
տուփերէն*։
Պարսկական
նկարչութեան
պատմու­
թիւներ
ղոր Պ– Աագըղեւսն
վերջերս
ի
լոյս
ըննայան
է, կր յիշեցնէ
թեթեւ
աւաղան­
ք՛"/
մ՛ը իւաւլն այս խոսքերը
Պ–
Կօլուպէֆի,
՚
է"1՛ քանի ւՐը ամ՛իս առաջ կը գրէք՛ իր Հռ­
չակաւոր
Հաւաքանուին
(
այժմ՝
Ամ՛երիկա
գտցանք
ցուցա/լին
ներածութեան
մ՚է^. ո֊
րովՀետեւ
մարգ
գոՀունակութիճհւ
ու1ւի
"՛
մ՛ե Գ՜ՐՔէ՛՛՛ երեւմ՛ան
մ՚ԷՀ ապացոյցը
գըտ–
նելոլ
թէ պարսկական
նկարչութեան
Հո­
սանուտ
գներուն
եւ պերճ
գոյներսւն
փառք ր, Պա խ իոկ
եթէ
այլ եւս
չի ներ–
շրնչեր
կանացի
ներքնասենեա1խերու
գե­
ղեցկագիտութիւնը,
կը շարունակէ
Հաս֊
Կց՚պին
ւՐ են արանքն
ընգունիլ
եւ
թէ
Հ՛Րաա թI,ան աշխատանքը
յառաՀ
կը տար­
ուի առանց
լլլիլեթ անթներու
քմ՚աՀտճսյքէն
խանգարուելու։
Այս գրքին
երեւում՛ը
սլէտք
է ող ջ ունել
երկու մ՛ասնաւոր
պատրուսնե­
րով։ Նախ, Հեղինակը
յաՀսղան
է
նկտրիչնե–
րու
մ՛ասին կենսագրական
եւ
ժամանակա–
Գ֊րական
թանկագին
տսւեալէւեր
մ՚ԷՀաեզ
Հանել
,
խնամ՛քով
ուսումնասիրելով
ա–
րեւելեան
աղբիւրները,
մամնաւորապէս
ԺԶ՛
գարու
թուրք
Հեղինակաւոր
քննագատի
մ՛ը
եւ գրականագէտի
մը՝ Ալիի
«
Մէ՚եաքի
-
ի -
Հիւնէրվէրան»ը.
երկրորգ, անիկա
ուսոււՐ–
նաււիրութ՝եանց
գաշտը
ըՊւգլայնան
է,
որովՀետեւ
իր օրինակները
քաղան՜ է ոչ
ւԲիայն
բազմաթիւ
մ՛աւճւաւոր գեղեցիկ
Հա֊
ւաքանուներէ,
մ՚ԷՀ^ը
Հաշուելով
նաեւ ի–
րենը, եւ Անգլիսյ,
Ֆրանսայի
ու Միաց­
եալ ՆաՀանգաց
մեն ւՐուսէո1ւներԼ,ն,
այլէւ
Պ ո լայ
Եըլ՚"ըզ(՚<
Հի՛֊՛ Ա արայի
մ՚ատենա–
գարանէն
և էվքաֆի
թանգարանէն
որ օ–
տարականներա
մինչեւ
ցարւէ
գորննապէս
աննանօթ
հնացան
էըն։
կարողացան
է
պտտմական
բացեր
լրացնել,
իր նախորղՏւե–
րուն ինչ ինչ ւսնճշգութիւններն
ուղղել,
վերիոպէս
լուսաւոր
ու Համոզիչ
պարզա­
բանում
մ՛ընել
այգ արուեստին
զարգաց­
ման
վրայ արտաքին
շարժումներու
և մշա–
կութային
ձգողութեանց
արգիւնքներուհ
ե
արգարացում՚ը
գանել
շատ
ւՐը
ոչ-ոլղղտ–
ւիւաւ նոր
տեսութեանց։
Պ՛ Աագըղեւսն
կը գրէ
Կ
ո
Ր
ո
Վ՚
ո
ֆ՚,
,
ս
–
ինքնավոաաՀութեամ՚բը
խանգավառին
որ
գաղափարներ
ուէւի. եւ եթէ
իր
արժէքա–
ւոր նախորգներուս
վրայ խօսան
ատեն
եր­
բեմն
ուժգուէաւթեամբ
կ՚արտայայտոլի,
Հաւանական
չէ որ Պ՛ Պ– Մարթինի
և Պլօ–
շէի Համբաւը
չափազանց
տուժէ
Հաշուե–
յարգարի
գորնոզոլթենէ
ւՐը որուէւ
պէաք
է ենթարկուի
ռաՀվիրաներու
ո եւ է
գորն։
Պ. Աագըզեան
վերարտագրան
է
չինական
Fonds A.R.A.M