1 2 0
ԱՆԱՀԻ
Տ
ո
ԻԻ
լ
Ե Է
ս
Պ
ւէ ք
Ո ւ ի լ եէմ Պ չէք
,
Հա մա չխ ա ր Հային
ա մեն ա -
Հուժկու,
եւ Հոյակասչ
մտքեր
էն մին է, որ ուն
մա
Հ ո լան Հ ա ր ի ւր ա ս՝ ե ա կր ւո օն եո Անգլիա
երկու
տ –որի ա
/
ւ
ա Լ ։
Անն
շ մար
իր
ժ ամանա
կա
կից–
ներու
Համար,
այսօր
ան կր դասուի
մարդ­
կութեան
դերադոյն
րան ա ս ա եղծն եր ո ւ
կար­
գը՛
Ան դր Հ ա յ ե ց ո դա կան
Հր ա շա
լ ի
տեսիլներու
եւ մա՛րգարէական
անօրինակ
ն ե ր շ ն Հո ւմե եր ո
լ
ա գ դ ե ց ո ւ թ եան տակ,
ան արտադրած
է
այն­
պիսի
սք ան չե լ ի
է Լեր
ուր իր ա կան ա շ խ ա ր Հ ր
պատրանք
մը կը թուի
ԷՀ Է Լ * * * Լ
ե ՛՛ր
զգայութիւն–
ներու
սաՀմանէն
անդին
կը պ ա տ կ ե ր ե ն
Հոգե­
կանութեան
խ ո ր Հր դա
ս քօ դ եւ ան պա ր ա գի հ
տ ի ս գե ր ք մը իրական։
Ենք , Ո ։ իլ ե կմ, Հոն է ^
անն
ի ւթ ա կան
եւ
ան ա ր գե
լ , որ կը
ս
լ
ան
այ
արծուօրէն
բար ձրագոյն
այերյ
ը իր մտա
շ՛
խ՛ար
Հ ին,
տեսնելու
Համար
Աստուած
որուն
Հետ
կը խօսի,
դիտելու
Համար
Հրեշտակները
որ կը գրօսնուն։
Իր մեծագոյն
ուժը
ե դ ա ծ
է
ներ Հայ եցոգոլթ
իւն
ը. Հանճարի
իրական
քոռը,
որով
ան ար տա կար գօր էն քնարերգակ
րա–
ն ա ս տ ե գ ծ
հ եւ
խո֊ովիչ
ինքնատպութեամբ
արուեսաագտէ
։
Մ արդկութ
իւնը
,
առաւել
քան
գար
մը յ առա
Հդի
մութ են է վերՀ
միայն
կրցաւ
Հասկնալ
այս
լուսաւոր
իմացականութեան
արժէքը,
ապագայ
քագմաթիւ
սերունդներ
դ ե ռ եր կիւդ ա ծ օր
Հ
ն պիտի
յաոին
այս տես
լ ա–
սլա
շ տ եւ
ս էս՛ Ա| Ո | ի Ա Թ
բանաստեգծին։
Մենք
ոչինչ
ունինք
իրմէ
թ ա րդմանուած
,
ներկայ
կտորը
որ գրուած
է
1771՛
էն
աոաէ
եւ
առանց
վերնա
գրի, իր
ւ յ ե մ պ ո | ի ս Թ
դր ա կ ան ութ ե ան
սկզբնաւորութիւնն
է, ուր յայտնի
չէ թէ
ո՛վ
ակնարկել
կ՛ուզէ
Հեգին ակր իր
((
նէ))ով։
ՏՈ-ԲԹ. ՄԻՀՐԱՆ
՝
ԲեՇԻՇԵԱՆ
ա
ս ա ս ա
ՏԺԳՈՅՆ ՓԱՓԱՔԸ
Այե ատե՛ն Նէ հ՛նաւ
տժգ֊ոյ1ւ <իավւա–
վք.է\, հ
ա
յ ր Հետաքրքրութեան,
մ՛իշտ կոյս և.
երիտասարգ։
(
Հետոյ՝
սլողսլասւեայ
Ծուլու–
թիւէւր,
որւ1՚է յառլսի եկաւ
Տգիաութիլ1ւր
որ իր կարգիՊւ
հՊւաւ
քՀարմ՚ացոլւՐչլ։
Այս
լւոլորր
քյրկիւզէքւ յառատաց
ահ՜ ասսւա ահ -
՛
ներ ե՚1ւ, որովհետեւ
այս վերՀի՚ն՚ներր
իրե՛նց
ՊււՐան ււհ ււ չուեր՛ն բնաւ,
րՊւքՊւածի՚ն ե՛ն եւ
եթ՜է
ուզեէւ, իրարու
կր խառնուրդն արտա­
գրելու
Համ՛ար
զօրաւոր
ուժեր։
Նէ ումնււէւք չէր ճսւն \1ւար
ր՚ւււսւ : Սա­
կայ՚էւ եւ այէւսլէս
անոնք
ամ՝1՚1ւր1ւ ալ Ամ՛օ­
թի՛ն Հետ կր ՜ճակասւիՊւ եւ կր
ղօրաց՚էւե՚ն
ա՛նոր տկար թ՜եւր։
Հիւ/՚ակ
լոյոր
ծագեցաւ
եւ ոսկեզօծ
արեւր իր աՀեղ
շարժուՏն
ոկր–
ււ ա ւ զարթ՜ուցա՛նելու
Համ՛ար
սլաւլ Հողր էր
Ուրաէսութեան
ճա ճսՖչՊւերով։
Բայց Հպար­
տութիւներ
արթՊւցաւ
եւ
ր՚նաւ
չգիտցաւ
թէ
Րւրաիաւթիւնր
նՂւած էր եւ
Հս&ւելով
իր յատուկ
րնգերքէ՚էւ
թունաւոր
սերմ՚երր,
՛
ներարկեց
զւմէւոնք
Ամ՛օթ
հրէշի
^է
"
Ր՚^՚է
ծ՛նաւ ֆասասիրութիւ1ւր
սողալով
արՀիւա–
զ ււրաի ՚նւՐաՊւ։ Հսլարտսլթիլ1ւր
գայՂւ կր կրէ
իր կուրծքի՛)։
մ՚էշ^ ել բոլոր
Աստուած՚նհրլէ
Fonds A.R.A.M