ԱՆԱՀԻՏ
107
ԿՒլ< Բ
ա
./.9
՚ ՝
ա
յ
Համայնք
մր
միայն
կրնայ
կազմել
Հոն,
Հայ
Տէրութիւնը
Հին
Հայաս­
տանի
մէչ
է որ Հաստատուած
է,
Հոն
է
այլ
եւս
Հայ
ազգին
ք ա ղ ա ք ա կ ա ն
կեդրոնը,
եւ
այլ
եւս
ո՛չ
ծովէ
ծով
Հայաստանի
ցնորքն
ունեցող
ո եւ է լուրԼ
Հայ
կրնայ
գտնուիլ,
ոչ
ա
լ
ԿՒւՒԿՒ
ո
յ
՛՛՛
էէ
՛՛՛՛՛
Ր
Հայ
Տէրութիւն
ստեղ­
ծել
երազող։
՚
Բ/էմանսոյի
կեանքին
Նուի/,
ուած
այս
րնդՀանոլր
տեսութեան
՚1՚
էշ\, աղէտք
էր
միայն
յիշատակել
գէթ
Հակիրճ
կերպով
ինչ
որ
այդ
շրջանին
պատաՀեցալ,-
այն
որ
ինք
կրնար
րնել
մեզի
Համար
ել
որմէ
մեր
ամերիկամոլ
Համագումար
ը չուզեց
օղտուիլ։
Այս
մարգը
այսքան
մեծ
եղաւ,
ոչ
միայն
որով
Հետե։
րնութ
իլնը
իրեն
մտաւոր
ու
ֆի–
գիքական
ուժեղ
կազմուած
ք մը.
փայլուն
,
ճոխ
ու այլազան
տ ա ղ ա ն դ
մը պար
գելած
էր,
այլ
որովՀետեւ
պողպատէ
նկարագիր
մը
ու­
նէր,
քանի
մը
Հ ի։/ե ա կան
անխախտ
՛՛
կր
գ–
բռւնքներու
վրայ
Հիմնած
էր
իր կեանքի
ի–
տէալն
ու զործո
ւ ն է ո
լ
թե ան
ուգեղիծ
ը,
որով­
Հետեւ
մանաւանդ
ան
կը
միացնէր
խ ա ն դ ա
վ ասութիւն
ու
տրամաբանելու
կարող։,,–
թիւն,
յանդգնութիւն
ել ողջամտութիւն,
գ ա ֊
դա էիարաւգա
չտո
ւթ ի ւ ն
ել դրական
ոգի
մը ,
բարձրօրէն
դրական,
լայնօրէն
իրատես
ոգի
մը։
Վ ա ն
տ էի
Հզօր
ու կամակոր
ցե՜ղին
զա­
ւակն
էր,
այն
ցեղին
որուն
Համար
ինքն
իսկ
կ՚ըսէր
4906
ին
Լա
/
հօշ-սիւր-և՚օն
արտասանած
ճառին
մէչ՝
«
Ս՚ենք
որդիներն
ենք
անոնց
որ
Տոլլիոս
Կեսարի
առք
հ։
զէնքերնին
վար
Հգրին»,
Ա յ գ
Վանտէին
Շուանները,
բուռն
արքայականներ,
ֆրանսական
մեծ
յեղափո­
խութեան
ամենէն
անՀաչտ
ընդդիմադիրներն
եղած
էին,
բայց
՛
Բլէմանսոյի
ընտանիքը,
թէ­
պէտ
ն ո յ ն ամուր
ու յամառ
ցեղէն
եւ
այղ
երկրին
ամենաՀին
գերգաստաններէն
մին,
որ
իր ընտանեկան
դղեակն
ունէր
Ապրէի
մէք,
որ իշխած
էր ատենով
երկրին
որոշ
մէկ
շրր–
չանին
ել տուած
էր
անուանի
եւ
ազդեցիկ
դատաւորներ,
պաշտօնատարներ,
եկեղեցա­
կաններ,
բժիշկներ,
—
Վ ա ն տ է ի
կապպսւնե–
րուն
կր պատկանէ/,,
անոնց
որ
Յեղավւոխու–
թեան
կողմնակի։/
եղած
էին,
որոնց
մէ1
բազ­
մաթիւ.
1\\
լկն<էներ
գտնուած
էին,
որոնք
խղճի
ազատութեան
ջերմ
կուսակից
եղած,
արղիա
կան
ագատախոՀ
ողւով
ա ողոր ուած
էին։
՛
Բչէ
ման
ս ո յ ի
Հայրը
,
բժ՛իշկ
Պ էն ժամէն
՚
Բլէման–
սօն , մոլեգին
ա գա
ւո ախ
ո Հ մը եւ
արմատական
մըն
էր,
իր
Ժամանակին
ամենէն
յ ա ո ա
Հ ա ց -
ե ա
լ կուսակցութեան
պատկանող,
1840
ի
յե­
ղափոխութեան
մասնակցած,
ե ինքն
իսկ
էր
որ
իր
Ժօրժ
որգին
մզած
էր՝
դ պ ր ո ց ա կ ա ն
տար
ի քէն
ա զա տ ա խ
ո Հ ութ եան
եւ
Հ անրա
պե -
տ ա կան
ո ւթ ե ան
ճամբուն
մէԼ.
ան
նաեւ
ջերմ
Կենդանադիր 1;տուար Մանեի
արուեստասէր
մըն
էր,
ու նկարչի
ձիրքեր
ու­
նէր
(
ապացոյց՝
ա
–1–*
սիրուն
փ
ա
ս
$
ս
ԷՐ
որով
սեւեոած
է իր տասնամեայ
ոբդւոյն
զմայլե­
լ ի օր էն բանաստեղծական,
շ ն որ Հա
լ ի
դէմքը.
զոր
յետոյ
կեանքը
պիտի
կոէր,
կոփէր,
կար­
ծրացնէր,
անկիւնաւորէր
ու
ղաբձնէր
ււվադ–
ր))ին
Հանրածանօթ
դէմքը
Հզօր
ու
դաժան՝
ուր
ս ա կայն
ա
ԷՔ^*ՐԸ
՚
^ՐՐ
ուզէին
անՀուն
քաղցրութեան
եւ գորովի
արտայայտութիւն
մը
կը
ստանային։
Վ ա ն
տ էակ
ան
ցեղին
պայ
ա
քարասէր
կորովն
ու իր գ ե ր դ ա ս տ ա ն ի ն
ուժեղ
դէմքերուն
մա սն այ ա տուկ
վե Հանձն
ու
չայն
ոգին
իր
մէջ
անցած
էին
եւ
իր
բ ա ր դ
անձ­
նաւորութեան
Հիմքը
կը
կազմէին։
Fonds A.R.A.M