114
ԱՆԱՀԻՏ
Գ Ո I՝ Ր Ե Ա 1, Պ I.8 I՝ Ի Ա I՛ ք
Ա Ո - ՍւճՆՈՈ Դ ԵԻ Ո Ի Ս Ո Ի 8 Ի 2
՚/՚
ուրեան
Պատրիարքի
մասիսն Լ
ա
ի ա ի կա­
րենայի
ն ոյ ն իսկ ա ո ղ մր ղ ր ել առանց
յ ե տ ա–
Հ այ ե ա ք ա կնարկ
մր ն /> ա ել ու
այս՝
օրերու՛ս
երր
Նորին
Ս րբագնութիւնր
ճանաչելու,
ր ազ­
դր
ունեցայ
^միւռնիոյ
մ է ^ ։ Կր
խնդրեմ
որ
րն թ երցողր
ներէ
եթէ
մերթ
ինքն ա կ են ս ա -
դր ա կ ան նօթեր
է/է^ րերեմ
այս սլա ա ուա կան
%
կա ր ա գր ին
Հոգեկան
զօ ր ո ւթ ի ւ ն ր վ եր
Հանե­
լու եւ իրր ուս ա ց ի չ անոր
գործին
կարեւո­
րութիւն
ր մա ան ան
շ ելու
Հ ա մարէ
.
Տարիներ
ա ո ա ք
ք
1
ԷմԷ Ս՛արթ
էն ի
նամակ­
ներու
մէկ Տ ա ս։ ո ր ր ձեռքս
անցաւ
որու
մէ^
մասնաւորաբար
պարբերութիւն
մր աչս
գրա­
ւեց։
Հեղինակը
կր դ ա ն գ ա ա է ր թէ կ
ապրէր
ան
Հ ա ւա ա ո ւթ ե ան
դար
ու մր մէՀ
դ
թէ
Ի
Լ^1Ա
էէր
Հաւա ա ար իր բժշկութեանդ
փ ա ս ա ա բան
ր
իր
ւի ասա
երուն
է
ք ա Հանան
իր կր օն քին
(
փի­
լ ի ս ո էի ան իր իւ որ Հ ուրդն է բուն ՝.
ուսուց
ի Հր իր
ա ւ ա ն դ ա ծ
դասերուն^
եւայլն.
եւայլն։
Ս֊յսպի~
սի ար ա այ այ ա ութ
ի ւ % ն ե ր բնականաբար
դիւ­
ր ա զ գ ա ց
Հոգիի
ւ1՚ր եւ անմշակ
բայց
գործօն
*
մաքի
մր վրայ
իւ որ ասլաւորութ
իւն
թողու­
ցին։
Ամեն
Էն
վա անգաւոր
կա մ ան Հ աճ
ելի
բանր
որ մէկր
կրնայ
րնել.
երեւալՈԼ
եւ
ը լ–
| ա լո Լ
ա ար
բեր
ութ
ի ւ ն ն երր ուս ումեա
սիրելն
է ։
Ս Հ՚/ր ղ ի կ, աո
Հասարակ
.
կ ու ղ են
ղաաուիլ
ը ս ա իրենց
արա
աքին
եր եւոյթ
ին եւ
խօսքե–
րուն։
Ս*ի այն անոնք
որ ունին
մեծ Հոգի.
լե­
ցուն
մի աք. ան կեղծ
սի ր ա // ուղի
ղ նպաա ակ ^
կ ուգեն
իրենց
նմաններէն
Հասկցուիլ
եւ գնա–
Հաաուիլ
ւ
1
^՝էքէ Ա արթէնի
տ ո ղեր ր կրնային
սակայն
թարգմանուիլ
երկու
ի մաս աո վ։ Տասն եւ
իննե­
րորդ
դար
ր ա ր ա ա դր ա ծ էր մար ղ ի կ
որոնք
ք
Պէ
յքը^՚Ի
ե Տ էք ա ր թ ի
գի ա ա կան
էի ի լի ս ո վ։ ա -
յ ութ ենԷն ա ա ր ուա հ - սկսած
Է ի ն ա արա
կուսի
լ
անցեալի
աւան
գութ
իւններ
Հն եւ կր
չանային
ճշմարտութիւնը
գանել
անձնական
ճիգերով։
Եւ կամ առաջնորդի
գեր
առնողներ
ղանազան
ասպարէզներու
մէէ\՝
լոկ
կեղծաւորնհր
էին
որոնք
դրամի
եւ անձնական
վ՛առքի
Համար
կր
գործէին
ձե ւ անա լ ո վ ։
Շաա
կանուխէն
կեղ­
ծաւոր
մարզիկ
ինծի
գգուանք
պա աճա ո ած
էին
եւ
երեւոյթին
աակր
իսկական
անձր
փնտռելու
վ տ ա ն գ ա ւ ո ր
սովոր
ո ւթիւնր
իմ մէչ
սկիզբ
առած
էր երր
՚
հուրեան
Սրբազան
Ր զ–
միր
Հասաւ
իբր Առաչնորդ։
Արդէն
Հանդիպած
էինք
կրօնաւորներու,
որոնք,
իրենց
կոչումին
անարժան,
մեր մտքերր
տարակոյսով
լեցու­
ցած
էին։
Արդեօք
՛
հուրհան
Եպիսկոպոս
ի ն չ–
պէս
մէկն
էր
իրա կ անին
մէի Միթէ
կր Հա–
ւա ա ա"ր
Լ՛իուլի
իր կոչումին
է է ա
։
ս՚/՝ուրեան))
ա -
նունր
Հայ ցեղին
ամենասիրելի
անուններէն
մէկն
էր. ու ողբացեալ
եւ անմաՀ
բանաս­
տեղծ
Պետրոս
՚
հուրեանի
վրայ
ո
"
ր
Հայ օ–
րրորգը։
մանաւանդ
Իզմիրի
ել
Պոլսոյ
ս՚է^,
արցունքներ
չէր
թավւած։
(
Լմիւոնիոյ
Կրթասիրաց
Ման կասլա
րտ
է–
զ ի ն մէչ կր պաշտօնավարէի
4906
ին
ու Հոն
էր որ Գուրեան
Սրբազանին
ի պ ա տ ի ւ
տրր–
ոլած
ընղուն
ե՛լու թ ե ան մր
միչոցիւ՛՝
ուսուց­
չուհիներս
Նորին
Սրբազնութեան
ներկայա­
ցանք։
Աշակերտն
եր,
վարժուհիներ
եւ էսնա–
մակալուՀիներ
(
ամենքս
ալ ուրախ
էի՚եք
Ա՛­
նոր
ներկայոլթենէն
որ
մեղի
կր
ներշնչէբ
բարի,
մաքուր
եւ անկեղծ
զգացուԱեեր։
Յա–
ռ ա չ ա ց ա ծ
Հոգիներ
կան
որոնց
ներկայու­
թիւնն
իսկ մթնոլորտ
մր կր ստեղծէ
եւ
կ՚ազ­
դէ
Հհն ներկայ
եղողներու
Հոդեկան
վիճակին
վրայ։
Կարելի
չէր չըմբռնել
թէ մեր
ԱռաԼ–
նորղր
էր
այն ինչ որ
կ ՚ ե ր ե ւ է ր ;
Այս
իրողու­
թիւն
ր մեր մէչ ստեղծեց
վստաՀութիւն
եւ
Fonds A.R.A.M