ԱՆԱՀԻՏ
103
չուափսգութիւ՚ններչ
կը յտչորդհն
յուստքսաբոլ.
թեանը Տկչ, ինչպես
կարելի կ ընել Տել,
նղիային
թանց, ու այնքան
հեր կըզդաՏ
ՀիՏա ,/
1
Ա)
ա
քև–
Հ
ա
Տար՝
որ իր ֊նթերցուՅեերոձ,
զոՀն ալ կ։
քան
յոդնահ,
որ ձեռքս
իզուր
կշղնեՏ
զրչիս
«
էէ ւ ւ. ւ 1Հէէ լ
| • լ
է լ
Հ
\ , . ,
< լ \ . .
,
«
ձոռեաես
կր
ԼՏինեսքոլ,
կ րսկ
չաչանի
վրա, րանոր դրել
փորձելու
Հասար։
Կ ր ոոաձ որ
Ղ
<,
.. ,
.
- ,
. ,
Ղ 1
է
՚
ւ
ւ
՚
1
լ ո
՚
քենս։դատ
Տր, հօսլրու^իւսնա
Կկրկա:
ՈՏանք
կ՛ր­
ա՛ւ ի վիճակի չեՏ, կր ղգաՏ որ սպառահ եՏ
ա.
Սէ ու է
։ ։
ո, ՚.
^
է
լ 1 ւ 1
Լ Լ
1
1
՚
"
ենթէ անոր յոռետեսս,
թեան
պատճաւ։
ը
ղարուն
րոյասլկս, եւ որ ինձ սլկաք
է
երկա՜ր
երկա՜ր
, , ... ,
ա
,
~ . ,, . .
1
ք
1
0
1
1
ւ ք – I I I »
I
1
յ
Հոռետես
փիլիսոփայութիւնն
է ,
ՇօփԷնՀաոլկրինը։
Հանգիստ
Տր որակս ղի ինքզինքս
զտնեՏ
։
էս
սոլ֊ ո
. , , ,
ռ
, ֊ . ,
• "
Լ
՚
1
«
ւ
ք
-
Ա
ք
7
ի ա
յ , 1
խնդիր
Է ք7Է
եօփկնՀաոլկրի
ւիիլիսոփայու֊
կա։ն ո< իսկ Հասարակ
բանուորի
Տր քաւի
Հան– ռւ 1 լք ։՚ք ։ ։ ։ լ*
տ
I Լ ( |
1
յ
*- ՚
1
՚
I » ^
է 1
թիւնը
ինչէն
սլիաի կարենար
այդքան
ազդել էօի.
պիստ կրնաՏ
գտնել ես, ոչ Տէկ տեղ, եւ ,,Հ Տկկոլն
*
լ
,
,
ւ
.
ռ
. , . ՚ . ,
"՚
1 1
՚
լ
Հ. 1
I ՛
շ.
նեսքուի
ստեղծագործութեան
վրտյ, երր
ԷՏինես֊
Տօա
ւ
Խորտակուած
եՏ, ու աւ։ եւս <եՏ գտներ են ռ–
ո
I է ՛տ ւ
\
ւ V օւ է ւ
ւ <
1
1
յ
ւ ւ– ։
I I
ք–
ւյու
Գերմանիա ուսած ատեն, Օեռած էր
արդէն
ղինքս,
այլեւս չեՏ ճանչնալ, ես
,/,,,:))
^
փ լ ^ լ ^
Ա
փ
ո
^
ա ո կ ս
կ >
ա ա ք հ
–
Ո Լ
կ<իշ.
Իրաւունք
չունէ՝ ր բանաստեղծ
ՎլաՀուցան՝
խէբ ուրիշ իՏաստասէր
Տր որ Տեհ տղՏուկ
Հանեց
երր
ԷՏինեսքուի
եղերական
ՏաՀէն
(/."
այ
կր զրէր.
ԳերՏանիոյ
Տկչ իր լաւատես
քարոզութեաՏբը,
((
ԼիՏա որՏեհ արուեստագէտին
ստուերր
այլ ՏաՀրինկր,
որուն
Տասին
այնքան
յարգանքով
կշ
եւս չի խռովեր
Տկկր,
օ՚ողովսի
նստեցէք
ՀիՏա բո– Ի">
ս
1
։
ե ս
է
ն
ՔԸ.> ԷՏինեսրոլն,
Ուրիշներ
բանաստեղ–
լսրղ, եւ սրոշեցկք
թէ ի՛նչ
զարդերով
սլիտի
ար*֊
հ
Ս
ն
Հոռետեսութիւնր
կր վերազրեն
ներքին
սլաւո.
նէք իր գերեզՏանր։»
ճառի,
յիՏարութեան
սերՏին,
բնսխօսական
եւ
Հոգեբան ա էլա՛ն ժառանգական
ախտէն
որ
չետոչ
չֆր Ոա^յ^քյԱ
Ը
սլիտի չան գէր
նոչ1ւ
ինք1ւ
րանա»տեգհՀւն
չիՏարու.––
թեանր։
Սիւալ է եւ.
» ՚
յ «
կ
ա
ր&իքըլ
։
էքՏինեսքու.
քորի
է ր ,
^ղցր, այլասէր : Իր նկարագրին
առա–
Աէկր որ ի ծնէ ղժասԽտ է եւ որուն կր սսլա–
-
Լ
^
\
Հ
I
Ն
ւ
I ք է Լ /
/
^
Հէ
ձ
Ք–
""–
ե
^ լաւաաեոութիւնր,
գտղտփարտ–
սէ առՀաւաղան
սեւ ձաղատազրր
ւ)ը,
ձէկր որ կր
ւ ւ ռւ ք 1,
՚
1
1
•
,
սլաշտութիւեււ
էրն քան յոռետես
ու թիլեր
ւ
Իր
տառապի ու տառապանք
կր տեսնէ
շ ուրԳր
/ ՚ ՛ ՛ / *
.«
V ա ^ օ ւ I
ւ
ւ
ւ
11
1
*՜
լԼ
–
սաեղծաղործութեան
ոէշՀ իւորասլէս
կր
զգացուի
պէ ս յոռետես
չրւրսւ |
-
,
,,, ,
.,
. ,
,
*
*
*–
ւ֊ււ յ
ա
Տ
՚1
րասր
է՝
։\
սցեալրս
րագալացոլսլլ
զ
ո
է> րրալ
1
Հ—
Այո՛, յոռետես
Տլն էր Է-Տինեսքուն:
Տինեսքու
իր երդերուն Տէչ, Հետեւանք
Է յ ո ռ է –
«
ՌուՏէններր
աւելի
յոռետես
քսորՀող եւ դրող
տեսութեան
Տշ, րայց
իւրայատուկ
յոռետեսութեան
չունեցան
երրեք քան 1;Տինեսքուն,
կ՝րսկ
նաքուսլ
Տր՝ որ Տասնաւոր է Է-Տինեսօոլին,
որ իր
սկզրնա–
նէկրուցցի
ակադեՏականր
> Կաաարելաոլէս
շՏրռէահ
կան խորքին Տէչ իտէալիսթ
էր, բառին
աՏբողչտ.
կր ան կեանքի
ունայնութիւնը,
եւ գոյութեան
բո– կան
ուձովրւ»
վանդակ
ոչնչութիւնը
ՏաՀկն
ետք։ Ու եթկ իր դե–
^
ա
յ , °
ԷՏինեսքուի
յոռեւսեսութիւնը
Հլս^ա–
րադոյն
լղւսՀերուն
ունենար
իր Տաքի
սլայհառու–
կրելի գիհ Տը ունի : Ան լալկան
ողբ Տը չէ զոր
թիւնը
քա՜ղցր
^սլիտով Տը ան սլէտի
բաօ՚նուէր
սլաՀ Տը Տտիկ կ ընես ու որՏԷ կր իւրաչիս
յետոյ։
կեանքէն
:))
Իր երղերուն
ՏէչՀ երբեք չես զդար իր իսկ
ա
ա ռ ա -
Բայց
ճիշտ
չ՚րլլտր
ըսել թկ յոռետհո էր է–
սլանքը։ Ան չի սիրեր իր կսկիծները
Հեկեկալ, ինչ
Տինեսլւուն, եւ անցնիլ :
որ բանաստեղհր
անՀրասլոյր
սլիտի
դարձնէր ի
Պէտք է ճշդել, առաջ, թկ ուրկկ՞ կոպար այս
վերչոյ,
ԷՏինեսքուն
կարդացող
Հայեր
ս,արու ահ
Հոռեաեսութիւնը
:
Քննադատները
կը ղձուարանան
են, առաչփն
տսլաւորութեաՏբ,
Դուրեանին
նՏան–
անոր
աղբիլբը
ցոյց
տալու։
Կը դՏուարանտն՝
որով–
ցընել
զ ի ն ք լ ։
Բայց
անչրսլեար
Տեհ
Է ։
Գուրեան
Գտել
չեն կրնար
ձտռանդակտն
ս.ի,տի Տը ստեղ–
ի՛լ. իսկ աառտսլանքր
պոռթկաց,
Անոր աՏկն Տկկ
հահ տրաՏադրութեան
վերադրել.
կՏթես֊ու,
կեան֊
տողին Տկչ կր զղաս որդ,, որ անոր
ՏարՏինը կլ
քի Տկչ, բարի ու քաղցր կր նկարադրով,
"
<– իր Կր^ե ու ապրելու
հարաւը։
Ս՛ուզեր
աշէսարՀքկն
խորքին Տկչ լաւատես։
Զեն կրնար եւ իր դաստիա–
դատովդ ու կր Հ " ֊ 1 ^ ԻՐ
1 1
"
ա
"
ւ Տ
"
ւ 1
՛ ՚
Տարբեր
Է
րակութեան
Տկչ գանել
սերՏերր, ու այս կաՏ այն յոռետես
դիհը
Լ-Տինեսքով,
Տկչ, Ան կեանքի հա–
Հեղինւսկին
ազդեցու
թիւնը
շոշափել
իր յոռեաեսու–
րաւը
չունի, ոչ ալ իրտ Առաքելուն
սրոՏաութիւնըլ
Fonds A.R.A.M