րուժանն ու Սեւակը : Բարաբներու
ծաո-ուղիի
մը վրայ կը պատէինք
միասին : Մերխօսակցութեան
նիւթն էր բախտը , չար կամ բարի :
՚
Բէլէկեան
րսալ .
—
Բախտր իմ կեանքս , եօթը տարիներով
Հանգրուաններու
բաժ­
նած– է : Եօթը տարին անգամ
մը , կեանքի մեծ ճգնաժամ
մը կ՚ան–
ցընեմ ես , յետոյ
դժուարոլթիլններր
կը յաղթահարուին
ի նպաստ
ինծի : Այս անգամ
նորէն եօթր տարուան
շրջանս չբացած է • . •
Մնացածր
չըսաւ
.
թէեւ գիտէի թէ այս անգամ աչ չաւատես էր ,
դժուարութեանց
եչքի մասին : Մարդիկ կան , որոնց դէմ չարաբախ­
տութիւնը կը գործէ ճակատ ճակտի, իսկ մարդիկ աչ կան որոնց
ետեւէն
կր դաւ աճանէ գաղտագողի :
՚
ԲԼչէկեանի
հեռացումէն
երեք շաբաթի
չաւի վերջը , ես
մեկնեցայ
Զանղըրրէն
ուրիշ եօթր ընկերներու
հետ : Վերջը
մեզի
հետեւեցաւ
մէկ հոգի եւս : Իսկ մեր ընկերներէն
մնացած քսան
հողիներր , ՚Բաս–
թէմունիի
Հայութեան
տեղահանութեան՝
միասին տարագրուեցան
եւ
իրենցմէ երեք հոգի միայն ողջ սՂւացած է , տասնեւ եօթր
հոգին զոհ
երթալով
դժուարագոյն
պարագաներու
ել սոսկաչի
համաճարակներու։
ՄԻԲԱՑԷՎ
ՇԱՄՏԱՆՃԵԱՆ
Fonds A.R.A.M