Չ Ա Ն
՚
Լ Ը Ր ԸԷՆ
ւԼեՐՅԻՇՈԻՄՆԵՐ
Լ ^ ^ Յ Ս Օ Ր ,
երբ հրաւէրը
1
լ՚ըլլայ ինձի, որ պատկերը տամ
Չանդբրըի
իմ ընկերներուս
կեանքին
,
անոնց նահատակութեան
անթաղ
Պանթէոնն է որ աչքիս առջեւ
կուգայ , եւ ղաււնօրէն կր զգամ, թէ
մ։ր հոգիներուն
շիրմացումին
կը սպասէ ան՝ իր վերել , վաղուան
փառքի
Տամբուն
մէջ : Հաւաքական
վւառքին
տանող
ամէն ճամբայ ,
իր նահատակները
ունեցած է , ել այսօր ամէնքս ալ կ՚ընդունինք թէ
զոհուածներուն
հոգիները, մեզ վւրկոլթեան
Տամբուն
վրայ
տանող
կամուրջը
եղան պորփիւրէ :
Սիրելի բացականերու
վրայ
խօսիլը , դարպաս
մըն է անոնց յի­
շատակին : Իսկ ինծի համար , Ջանղըրրի
վրայ
խօսիլը , որ ա՛լ յա­
ւիտենական
բացական է, ապրիլ է այն սարսափր որ ամէնունս
եղաւ,
անոնք՝ սարսափէն
յետոյ, գացին կորուստի Տամբան, ու ինծի,
թերեւս
նախասահմանութեամբ
մը , արուեցաւ
վերապրիլ , ել
խղճմտանքիս
մէջ սգալ անոնց կորուստը :
Հիմա , բովանդակ
աղէտէն
յետոյ , ամէն անգամ
որ մտքի ել
սրտի կորուստներուս
հաշուեկշիռը
կ՛ուզեմ
հանել , մեծ
նաւաբեկու­
թենէն սակաւաթիւ
ազատուածներէն
մէկուն
հոգեբանութեամբ
կը
խորհիմ թէ վերապրի/ը
միշտ երջանկութիւն
մը չէ ենթակային
հա­
մար , քանի որ կը կարծուի թէ կորսուողը
կրնար , տարբեր կարգա­
գրութեամբ
մր կամ ղարձու ած քով մը , ազատիլ վերահաս վտանգէն :
Մ արդս , թերեւս նախասահմանուած
ին որսը, շատ անգամ
կ՛ուզէ ան­
գիտանալ այդ բանը եւ ատկից էր որ յաււաջ
կուգայ
հակամարտու­
թիւնը իր ջանքերուն ել տեղի ունեցող
դէպքերուն
միջել :
Խղճմտանքիս
վրայ , մտածուՄսերու
այսօրինակ
բեռով
մրն է որ
հիմա միտքս կը բերեմ
Չանղըրըի մեր կեանքը :
Շատերով
գացինք այնտեղ , ճամբան՝
Այաշին մեր
ծանրածանր
հարկը տալէ յետոյ : Բախտին հաւասար
զաւակներն
էինք
դարձած
ամէնքս ալ , թէեւ
ամէն ոք, իր օրինաւոր ջանքերով
կ՚ոլզէր
առան­
ձին շնորհ1ւերու ընկերանալ
բախտէն։
Մէկէ աւելի անգաւ/հերով, մեր
ընկերներէն
երեսունի չափ, (մեր ընղհանուր
թիւր
հարիւր
յիսունի
մօտ եղած էր Ջանղըրըի մէջ) արտօնուեցան
Պոլիս
վերադառնալ:
֊
ԱՅ -
8
Fonds A.R.A.M