մատուցած
ծառայոլթիւնները
յիշաաակելէ վերջ՝ միամտաբար
կը Հար–
ցընէ . — Միթե կարեգի" հ Հարիւր Հսպարաւոո
Հայերը
փաի
Միջագետք
քշե\։ Եթե Հայերն խենք իսկ Հաւանին,, գործածութիւնն
անկարեշի հ :
Ի՞նչ Հ՚սրկ կայ այսքան անտրամս՚թանական բաներ իբրեւ ՛լուր Հւ՝ատ\արանեղ :
Նպատակ մը միայն կայ , այն հ միշտ գէ)ոսսրութիւն1ւեէ յարացանեշ
Օսմ.
Կառավարու՛թեան
ղհմ» :
Ինչ որ թուրք
թերթն
անկարելի
կը կարծէր , այսօր
իրականու–
թիւն է սակայն : Հարիւր Հազարաւոր
անմեղ
Հայերուն
արիւնր
խմող
էնվէրներոլ
եւ Թալէաթներու
նման մարդկային
Հրէշներու
Համար մի­
թէ անկարելի
բան կա՞ր այս աշխարՀիս
մէջ :
*
Կիրակի օր , Ապրիլ 12 , Ակիււոար
կ՚անցնէի
այցելութեան
:
Աա–
մաթիոյ կայարանը պաւոաՀաբար
իմացայ թէ Շբ. գիշեր կարգ մը Հա­
յեր ձերբակալուած
էին Րերայի մէջ :
Իսկզբան
ԻնՏԼՊԷՍ
այնքան մեծ կարեւորութիւն
մը չընծայեցի,
բայց
ՏեՐԲԱԿԱԼՈՒեՑԱՅ
երբ Ակիււոար Հասայ՝ Հոն իմացայ թէ
գիշերային
ձերբակալութիւններր
կարծուածէն
շա՛տ
աւելի
մեծ ծաւալ
մը ունեցած
էին , եւ թէ Ակիւտարի
մէջ Հնչակեան
Ա–
կումբին
անղասՂւերէն ոմանք եւս նոյն գիշերը ձերբակալուած
էին ա–
ւււսնց ոեւէ պատճառի
:
Բնականաբար
խորին տխրութիւն
մը զգացի,
չկրնալով
մեկնա թիւն մը տալ այգ միաՀաղոյն ձերբակալութեանց
շար­
ժառիթին
մասին :
Միտքս կ՚զբաղեցնէր
նաեւ
ուրիշ իրողութիւն
մր : ՛Բանի մը օր
առաջ , պատերազմական
պաշտօնատան
Հայթայթիչներէն
մին , Լութ -
ֆի պէյ (ծագումով
Ալպանացի)
,
երբ աշխատած
գրասենեակիս
մէջ
առանձին
կը գտնուէինք
,
խորին վշտով մը ըսաւ
. —
Այս ձեր Հայե­
րը չե՞ն ամչնար կոր . Հարիւր
յիսունի
Հասաւ պաշտօնապէս
արձանա­
գրուող Հայ խագՏխհներուն
թիւը։
Զեր դ/խուն վրայ դժբախտութիւն
մը
կը դառնայ
կոր , Աստուած
պաՀԷ
զձեզ : — Ի՞նչ
կ՚ըսէք ,
Լութֆի
պէյ , ես չեմ Հաւատար ատոր , սխալ
րլլալու է : — Հաւատացէք
ի՛նչ
որ կ՚ըսեմ , ես Հայերը կը սիրեմ եւ կը ցաւիմ
ձեր վրայ :
Աւելորդ է ըսել թէ Լութֆի
պէյ նոյն ատենուան
ոստիկանու–
թեան պետ
Պէտրի պէյի սերտ բարեկասԴւ էր : Եւ խորին
տխրութեամբ
մր Համակուած
էի , քանի՛ կ՛իմանայի ձերբակալուած
Հայերուն
անուն­
ները , որոնք որոշ դասակարգեր
կը կազմէին , անուանի
բժիշկներ ,
խմբագիրներ
,
գրագէտներ, դպրոցի տնօրէններ, երեսփոխաններ
ելլն. :
Հօրեղբօրորդւոյս
Թէոդիկի բանտարկութիւնր
զոր Ակիւտարի
մէջ
իմացեր էի , ա՛լ աւելի
կը սաստկացնէր
տխրութիւնս
•
Մեր
ընթրի­
քէն վերջ բովանդակ
խօսակցութիւնր
դարձաւ նախընթաց
գիշեր
տեղի
ունեցած
ձերբակալութիւներուն
վրայ : Գիշերը կարծես կ՚երկարէր
եւ
չէր լուսնար , մինչ ես քունս կորսնցուցած,
անհամբեր լուսնալուն
կ՚ըս–
- 97 -
Fonds A.R.A.M