լեանի
«
Ո՚հ,
Ինչ Անուշ»
երգը, որ
30
տարիէ ի վեր արգիլուած
էքՈ
"
Լ
ՐՒ1
^
ա
յ
ա
դ1ԻՀ
՚
էը Հայերէն
լեզուով
կ՚արտասանէ
Միք*
Նալրան­
գեան ի «Ազատութիւներ
:
Բանաստեղծուհի
Անայիս
յետագային
կը նկարագրէ
Հանդէսին
ստեղծած
ոգեւորութիւնը*֊
«
Օթեակի
մէջ, ճիչգ դէ"
9
"
էի ժ՛ողովուրդին
* * *
ինծի կը
թուէր,
թէ այգ ամբոխը
մէկ հոգի մըն էր, գերերջանիկ
հոգի մը։
Հեծկըլ–
տոլքներ
,
արցունքներ
ուրախութեան
։
Երջանկութիւն
մը կը թեւա­
ծէր ամբողջ ամբոխին
վրայ , լուսափողփող
հրեշտակ
մը իր
թեւերով
ՂԸ. ^
ա
ԷՐ ամէնուն,
հրճուանք
կը բաշխէր... Երրորդ անգամ
ըլլա­
լով բացուեցաւ
վարագոյրը։
Բեմը պարապ էր* մէկէն սպիտակ
թի"
թեռնիկի
մը պէս եկաւ աղջնակ
մը*
8 - 9
տարեկան,
նրբամարմին,
թեթեւ
շղարշէ հագուստ
մը հագած, մազերը
ար ծակ ՝ կարմիր
ժա­
պաւէնով
պճնուած։
կարծես ոտքով չէր որ եկաւ ան հոն, այլ
թըո֊–
չ ել ով, կանգ առաւ պահ մը* աչքերը դէպի երկինք,
ձեռքերը
կուրծ­
քին։
Պզտիկ
թրքուհի
Պալքիսն
էր ան, որ հայերէն
մաքուր,
վճիտ
առոգանութեամբ
սկսաւ*
Ազատն Աստուած այն օրից
Երբ հաճեցաւ շունչ փչել* • •
Շատերը ոտքի ելած էին, ծափահար ո ւթենէ աւելի բան մըն էր *
իբրեւ թէ ձեռքերը
իրարու
զարնելով
չէին բաւականանար
*
կը պոռ­
չտային,
«
պռա՚ւօ»,
«
կեցցէ՛»,
Հպի՚զ»,
գոռում-գոչումով,
ու ազա­
տութեան
քայլերգը
կրկի
ս
հ
Ա
չեցուց
իր եռանդոտ
նօթերը* ** փոք­
րիկ Պալքիսը
գիրկէ՜գիրկ
անցաւ առաջին
կ
ա
րգր
նստողներուն*
* *
հետզհետէ
միշտ խանդավառ
թիները
յաջորդեցին
իրարու։
Վահրամ
Փափազեան,
դեռ
նոր դերասան,
իր երիտասարդութեան
ամբողջ
շողշողացումին
մէջ, զմայլելի
Արծուիկ
մըն էր, ճերմակ
ասվիէ
հա­
մազգեստովդ
։
կայսրութեան
սահմաններուն
մէջ, ամէնէն
աւելի
հայերն
էին
որոնք հրճուեցան
իսթամպուլի
փողոցներուն
մէջ շեփորուած
ազա­
տութեան
եւ արդարութեան
լոզունգներէն։
Բոլո՛ր հայ
կուսակցու­
թիւներն
ու հատուածները,
անխտիր,
ցնծացին
ի տես
Համիտի
միահեծան
իշխանութեան
տապալումին
եւ
Երիտասարդ—թուրքերու
յաղթանակին*
սակայն
Հ* 8* դաշնակցութիւնն
էր, որ գործօն
գեր
վերցուցած
էր Համիտը
տապալելու
շարժումին
մէջ,
գործակցելով
Երիտասարդ—թուրքերուն
հետ,
եւ մասնակցելով
անոնց
Փարիզի
35
Գառնիկ
Սաեփանեան
,
Արեւմտ ահսւյ Թատրոնի Պա տմութիւնը
(
Տես,
«
Նայիրի
Շաբաթաթերթ,
Պէյրու.թ
Տ
15
Դեկա*
1980, # 3 ) ։
-
245
-
Fonds A.R.A.M