ծես երթալ,
բայց չի խաբսիս
-
թշնամին
առաՀ
սարի
դիրքերը
կր
գրաւէ,
յետոյ
դաշտէն
կը յարձակի»
1 3 6
:
Անդրանիկ
կը վերջացնէ
իր գրքոյկը
Հետեւեալ
կոչն ու սրտի
խօսքերը
ուղղելով
«
ԵՐԻՏԱՍԱՐԴՆԵՐՈՒՆ»
Վերջացնելով
այս գրքոյկը
,
պարտք կը զգամ
յայտարարելու
թէ ես ոչ զինուորական
վարժարանի
մը ընթացքը
աւարտած՛ եմ,
ոչ ալ մասնագիտական
ճիւղ մը մշակած՛*
Հետեւաբար
յաւակնու­
թիւն
չունիմ
երբեք
մասնագիտական
գործ
մը ներկայացնելու
իմ
Հայրենակիցներուս։
կեանքը
ինքն է եղած՝ իր
փորձառութիւնով՝
իմ ինչպէս
նաեւ իմ շատ մը ընկերներուս
դաստիարակը
։
ր Հարկէ
սրտանց կը փափաքէի
,
որ օր մը, եւ այն մօտաւոր
ապագայի
մէջ,
գի տա պէս, մասնագիտական
կրթութեամբ
օժտուած
երիտասարդներ
յաՀորղէին
մեզի եւ աւելի
յաջողութեամբ,
աւելի
ձեռնՀասութեամբ
վարէին
մարտական
բանակը
։
Սակ այն, չեմ կրնար այ ս առթիւ իմ ունեցած
մէկ ճշմարիտ
ցաւս
ծածկել։
Մօտաւո րապէս
երկու տար ի է ի վեր արտասաՀման
կը դրա–
նուիմ եւ պատեՀութիւնն
ունեցած
եմ մօտէն
ճան չ նա լու
արաասաՀ–
մանի այլ եւ այլ Հայ գաղութներ
ու երիտասարդութիւնը։
Թողունք
անցեալը*
տասնըՀինգ
տարիներէ
ի վեր Հայութեան
Համար
արդէն
զէնքն ու զինավարժութիւնը
դարձած
է կենսական,
Հար կա գրողա­
կան անՀրաժեշտ
ութիւն
։
Եր կրէն
դուրս
գտնուող
երիտասարդնե­
րէն ոմանք գուցէ
իրենց
աչքերով
տեսած
են՝ թէ ինչպէս
զօրաւորին
սուրը
արիւնով
լուաց
Հայրենիքը
եւ իր առֆեւ
խոնարՀեցուց
մեր
Հայրերը,
մեր մայրերը,
քոյրերը
ու ա մէնքս
։
Ձի տեսնողներն
ալ
իրենց ականթներովը
լսեցին
այս ամէնը ու կը լսեն
ամէն օր։ Րայց
ի՞նչ ըրած են մինչեւ
Հիմա
խրատուելու
Համար
կեանքի
դասեր
էն
եւ չը կրկնելու
անցեալի
տխուր
սխալները։
Ոչի՛նչ։
Զի տեսայ
երկու
վայր, ուր տասը—քսան
երիտասարդներ
քով-քովի
գային
եւ
բռնու­
թեան սաՀմաններէն
Հեռու եւ ամէն կերպով ազատ՝ օտար
երկիրնե­
րու մէ9 մէկ—մէկ
զէնք առնէին
ձեռքերնին
եւ զինավարժութեան
Հե–
տեւէին* չի տեսայ
եւ ցաւով կ
%
ը սեմ ասիկա։
Հապա
ինչո ւ կը քննա­
դատեն
զանոնք,
որ երկրին
մէֆ ո՛չ զէնք առնելու
միֆոց , ո՛չ ալ վար–
ժուելու
դիւրութիւն
ունին
։
136
Նոյն, էջ
60։
Fonds A.R.A.M