նեալները
փողոց
թափելով
կը Հակադարձեն։
Ոստիկանները
կը
փախչին * Անդրանիկ
եւ. իր մարդիկն ալ կը քաշուին
իրենց
տեղերը։
Յաջորդ առաւօտ
թուրքերը
կը պա շար են Այ դեստանը
խուզար
կութիւն
ընելու պատրուակով։
Փողոցը փռուած՛ ոստիկանին
դիակը
տեսնելով կը գրգռուին
եւ կը սկսին կրակել աֆ ուձախ, անզէն
ժո
ղովուրդին
վր
ա
յ
։
Հրացանաձգութեան
ընթացքին
կը
սպաննուի
խենթ կին մը «Մարօ»
անունով,
եւ դէպքը կը կոչուի
«
Մարոյի
Գէպք»
104
։
Կը պատմէ վանեցի
ուսուցիչ
Համբարձում
Երամեանր
• -
«
Երեքշաբթիէն
Չորեքշաբթի
լուսնա—գիշեր
մը թուրք
պաՀ
ակ
մը
սպաննուեցաւ:
Չորեքշաբթի
բոլոր դպրոցները
կը բաց ո լին սովորական
ժամուն
եւ Այգեստանի
զանգուածները
դէպի քաղաք
շուկան
կը դիմեն
գոր
ծի X Մեր աշակերտներն
առաւօտեան
աղօթքը
1
լ
երգէին
%
երբ յան
կարծ բուռն
Հրաց ան աձգո ւթեան ց ժխոր մը նոր վտանգի
աՀազանգ
մը
Հնչեցուցի
105
։
Ժողովուրդը
կը դիմէ Հիւպատոսա
բնակ
թաղեր ր, բայց անգ
լիացի Հիւպատոսը
կըթելադրէ
միւս Հիւպատոսներուն,
որ
ա
րգելք
Հանդիսանան
Հ
սարսափի
մատնուած եւ դէպի իրենց թաղերը
խուժող
Հայ
զանգուածներուն։
1896– / ՛
տխրաՀռչակ
դեր—Հիւպատոս
Աւիլիրմսի դէմ Հայերուն
բարձրացուցած
բողոքներուն
Հետեւան
քովդ «անմատչելի
դիրք մը կըԲ^ՆԷր անոր
յաֆորգը^®^։
Միայն
Տօմինիկեաններն
էին , որոնք
իրենց
ընդարձակ
շէնքե–
բուն ու պարտէզներուն
մէֆպատսպարած
էին աւելի քան
10,000
փախստականներ,
է
ս
^1 ֆրանսական
դեր—Հիւպատոս
(
րոպէնը, որ
յա Հոր դա ծ էր Հիւպատոսական
գործավար
ք՝էռ տը Ֆրանսին,
լսելուն
պէս թէ թուրք
զինուորներն
ու խուժանր
աւարի եւ կոտորածի կը
մատնեն
Նորաշէնի
տուներն ու բնակիչները^
կը վազէ թաՀիր փա
շայի ապարանքը եւ սպառնալիքներ
ո վ կը ստիպէ
զայն) որ անձամբ
դէպքին
վ
ա
յրը
փութայ եւ առաջքը առնէ արի ւնաՀ եզո ւթեան ց : կու
սակալը երբ կը մօտենայ
գրգռուած
զինուորներուն,
անոնք սպառ
նագին^ իրենց
Հրացանները
անոր
կ՚ուդզեն^®^
ըսելով որիրենց
ըն
կեր ո ֆ արեան
վրէժն է որ պիտի
լուծեն։
թաՀիր փաշան,
սակայն,
մէֆերնին
մանելով
կը յազողի
սանձել
անոնց
կատաղութիւնը,
եւ
1
°
4
Արամի Տ ուշերը
(
Տես,
Արամը
-
Հրատարակութիւն
# 2 5 0 ՛
106
Համբարձում
Երամեան,
Յուշարձան Վան-Վասպո լրականի, Հա.
# 4 2 ։
^
106
Նոյն,
Է1
42։
107
Նոյն, էջ
43։
Fonds A.R.A.M