« -
Սա սուն ցին , (քշեցին
,
Ախլաթցին
,
Հրացան/լ անգամ
մը եւս,
ա՛յն աաեն
միայն
առն
ելու են ձեռքերնին,
երբ այգ Հրացանը
պետու
թեան մը պաՀեստէ՚ն
է որ իրենց կու գայ : Անանկ
100
մոսինով,
200
պերտանով,
աչքը դէպի փամփուշտի
ճամբան,
պետութեան
մը դէմ
կռիւ չի
մղուիր»
102
։
ԱԼ ոտքերը գետին
զարնելով
«—
Անէ՛ծ՜ք
ինծ՛ի, եթէ ես, անգամ
մըն ալ, անոնց
ձեռքը
ա֊րիչ
զէնք գնելու
/
>//աւ/»
1 0 8
:
«
ՄԱՐՈՑԻ
ԳԷՊ՚ԲԸ*
Անդրանիկ
Վան եկած էր մեծ խումբով,
բայց
միայն
պզտիկ
ընդհարում
մը ունեցած
էր թուրքերու
Հետ
։
Ասոր պատճառը
ՎաՀան
Փափազեանի
(
կոմս)
Հխոհեմ ու շրֆ
ա
~
Հայեաց
գործելակերպն
Էր2>, ըստ Ար ամ Մանուկէ
ան ի
բացատրու
թեան
։
կոմսը այդ ժամանակ
Վանի յեղափոխական
գլխաւոր
գոր
ծիչն էր ։ Վանեցիք եկած էին այն եզրակացութեան,
որ եթէ
կոմսի
ներկայութիւնը
քրլլար,
Անդրանիկը
անպատճառ
խոշոր բախում
մը
պիտի ունենար
թուրքերուն
Հետ եւ կոտորածը
կրնար դառնալ
ան
խուսափելի
։
Վանեցիք
կը ս ի ր էին կոմսը նախ անոր Համար
,
որ վա
նեցի էր եւ երկրորդ
ըլլալով տեղացի,
անոնք վստահութիւն
ունէին
որ իրենց ղեկա վա ր ը պիտի
չուզէր
որ իրենց քաղաքը
աւերուի
:
Վանի մէջ Անդրանիկի
բախումը
թուրքերուն
Հետ տեղի
ունե–
սաս էր Սեե ՝իանտրճի
փսզոցի
վրայ
,
որը յ
ա
յանի
է «Մարոյի
Գէպքֆ
անունով։
Գիշերային
տեղափոխութեան
ժամանակ
Անդրանիկի,
ԱեպուՀի
եւ Աեբաստացի
Մուրատի
խումբերը
փողոց
կ՚իջնեն
եւ տուն մը կը
մտնեն։
Խում րին
յ ետսապաՀ
վանեցի
զինուոր
ը, կարծելով
որ ամէն–
քը արդէն անցած են, ինք ալ ներս կը մտնէ եւ գուռը կը կզպէ։
Վա
նեցի կտրիճ Ծուռ Գաւիթը
դուրս կը մնայ։
Յանկարծ
դիմաց
էն կու
գան
դաւրիա1#ձՀ1Հ1
(
գիշերապահ
ոստիկանները),
որոնք
թ-ասլի՚էք
(
յանձնուէ
)
կը բղաւեն
։
ոայց Ծուռ Գաւիթը
այդքան
ալ շուտ
յ անձ
նս ւոզը չէ* հրացանը
կը քաշէ եւ առաջին
մօտեցող
ոստիկանը
տեղն
ու տեղը կը սպաննէ։
Միւս թուրք պահակները
ետ կը փախչին
եւ ծա
ռեր
ու ետեւ գիրք բռնելով
կը սկսին կրակել
։
Անդրանիկ
եւ իր զ ի ֊
102
Նոյն,
էջ
103։
103
ս ո յ ն
^ էջ
1 0 3 ։
-
206 -
Fonds A.R.A.M