Ռուրէն
գի հրամանը,
այժմ
ն ո յ ն պաաիժր պէաք է լ ի ն ի միւս
զինուորներուն
վերաբերմամբ,
յանուն
ազգութեան
:
Շէնիկցի
Ղազար եւ Լաճկանցի
Արթին
ինքնաբերաբար
կը զի­
նաթափուին
։
Երբ
կ
ա
ՐԳԸ կ
ու
գայ Շէնիկցի
Մանուկին,
ան վիրաւոր
վագրի
մը նման կը Հեծկլտայ
ու կ՛ազեր սէ, պինդ բռնած՜ Հրացանը,
եւ (հու–
բէնին
կ՚րսէ.֊
«—
Զէնքս չըի տամ * գնդակ
մը տուր էսա ճակատիս • դու իմ
պատուի Հետ Հորի® կր իւ աղաս • • • » :
Մակար իր քսվի
Հայդուկին
Հրացանր
կը խլէ ու
|սււնսւա|Ս
#7
Հ
Հարուած
մը կ*իքեցնէ Ա ան ո լկի կռնակին
•
Հրացանն
ալ ձ եռքէն քա­
շելով կը տանի ու կր նետէ Ռո ւբէնին
առք
եւ։
Մակար
զինաթափուած
Հայդուկներուն
Հետ կը քաշուի
անտա­
ռին խորը, կը նստի ծառի
մը տակ ու բունին
կռթնելով
յորդառատ
արցունք
կր
թափէ։
Ժամ կր յետոյ,
Գէորգ
Ձաւուշն
է որ կ՝արձակէ
վերքին
վճիռը*,
(
հուբէնին
ըսելով*-
90
Նոյն,
էջ
153։
- 200 -
Fonds A.R.A.M