այդ
գիշեր
5
Հազար փամփուշտներ
կը լեցնեն
յաջորդ
օրուան
յար
ձակումին
դիմադրելու
Համար
։
Նոյեմբեր
22—
ի կէսօրն
է ։ Հրացանաձգութիւնն
երր
երկու
կող֊
մէն դա դրա
ծ են։
Նոյն
Հայ կինը, որ քանի
մը օրառաֆ նամակ
բե
րած
էր , դարձեալ
էլերեւնայ
,
ձեռքերը
օդին
մէջ, վանահայր
ՑովՀ.
Վարդապետի*
ընկերակցութեամբ:
Վանահայրը
վանքին
դրան
առֆեւ
հասնելով
կ՚ըսէ ՝ -
«
Աստ֊
ւած օր Հնէ, Աստուած
օր Հնէ, ի նչ պիտի
ըլլա
յ ձեր վիճակը,
չորս
կողմը
արիւն թափուած
էր Աստուածածնի
մատուռին
գետինը
արիւ
նով
ծածկուած
էր։ Թուրք
սպաննուածներն
ու վիրաւորները
միայն
գիշերով
Աուշ կը բերուին,
յուսալքում
շպա աճառելու
Համար
թուրք
ժողովուրդին՝^^։
Անդրանիկ
կը Հարցնէ թէ ամէնէն
շատ ո ւր կեղրոնացած
են
թուրք
զօրքերը,
եւ ո ւր կը գտնուի
անոնց
Հրամանատարին
վրանը;
Վանա Հայրը կը պատասխանէ
թէ թուրք
Դ°րքերր
ամէն
կողմերն
են եւ հրամանատարին
վրանն ալ Խեւ 3ո վՀ անն
ու կարերն
է ԼՄուշ
քաղաքին
եւ Ս* Առաքելոց
վանքին
միֆեւ
գտնուող
լեռը)։
Կը կարդան
վան ա Հօր բերած
նամակը։
Սուլթան
Համիտէն
Հրա
ման եկած է թէ
ճ
Մուշի քաղաքապետը,
Խո սրով Վրգ*
Պէհրիկեանը,
ղտատ
էֆենտին
եւ քո մի սար ԱուՀամմէտ
էֆենտին
(
իսլամացած
Հայը)
պիտի գան վանք,
լսեն
Հայոց գանգատներն
ու
պահանջները
եւ իմացնեն
պետութեան
վերին
մարմիններսւն^
։
Անդրանիկ
կը պատասխանէ
թէ՝ կրնան գալ, եւ ան
մ իրապէս
մաքրել կու տայ Առաջնորդարանին
սրահը,
մոմերուն
դատարկ քա
ռասուն
սնտուկները
կը շարեն պատին տակ,
իբրեւ թէ բոլորը փամ
փուշտներով
լեցուն են, բայց
իրականին
մէջ միայն
վրայ ի շարք մը
սնտուկները
լեցուն
էինփամփուշտներով։
Անոնք ցիր ու ցան կը
գնեն
նաեւ փամփուշտ
լեցնող
գործիքները,
անգլիական
եւ տեղա
կան
վառօդներուն
տոպրակները,
որպէսզի
տպաւոր
են թուրք բա
նագնացները
։
1915–/՛
^
թուրք բարբարոսները
անգթօրէն
խողխողած
էին Ս՛ Առաքելոց
վանքի բարի եւ Հայրենասէր
վան ա Հա յ ր Յո վՀ անն էս Վար դապեար , եւ անոր յոգ–
նարեկ մարմինը կտոր—կտոր ընելով նետած՝ իբրեւ, կեր գիշատիչ
ա յ լ
գազան–
ներու» • • :
Վանքէն Փրկուած
էին քանդակազարդ
դուռը եւ մ ե ծա ծաւալ
^ճաոընտիր^ը
եւ Փոխադրուած
Հայաստան
(
Մեսրոսլ
Մշեցի,
Տարօնահաւք,
Գահիրէ
, 1961.1
« 2 9 ) ։
^
34
Նոյն, էջ
58-59։
36
Նոյն, էջ
59։
- 168 -
Fonds A.R.A.M