Երկուշաբթի
առաւօտ,
Նոյեմբեր
5*
ֆեաայիներր
կը տեսնեն,
որ վանքին
լուսարարը,
ԱաՀակ, Խեւ ՅովՀաննէսի
քարերու
կոդմէն
դէսլի վանք կըշտապէ,
Հ ե լաս պա ո :
Գէորգ
կ՝երթայ
պատճառը
հասկնալու։
Աահակ կ ըսէ թէ
ո
ՐԲ
Լ
րր
պէտք է Մ ուշ
փոխագրելէ
Փիչ ետք Անդրանիկ
կը տեսնէ թէ լուսարարը
եւ վարպետ—վար–
ժապետը
գործ՛ի
վրայ են, որպէսզի
ուսուցիչներն
ու որբերը
վան–
քէն դուրս
Հանեն։
Անդրանիկ
բացատրութիւն
կ՛ուզէ։
Վարժապետը
կը կմկմայ թէ
Պատ րիարքարանէն
լուր եկած է, որ որբերը
Աուշ
փոխադրեմ:
Անդրանիկ
խ էն չարը դուրս կր Հանէ եւ կը սպառնայ
,
որ շիտակը
խօսի։ Վարժապետը
սարսափահար
կր պատ
մ է • -
—
Թուրքերը
գիտեն որ գուն
վանքն ես ։ Կ ուզեն
թնդանօթի
բռնել
վանքը։
Ռուսիոյ
Հիւպատոսը
առարկած
է թէ որբեր կան
վան֊
քին մէ9, եւթէ այս Հինաւուրց
վանքը
ամ բո
քրիստոնեայ
աշխար–»
Հին կը պատկանի
:
Վանա
Հա յ ր ր լուր զրկած է, որ որբերը
Մուշ փո՛­
խադրեմ
:
Մէկ
ամսուան
պաշար կար վանքին
մէֆ։
Երթեւեկութիւնը
դա գ՛­
րած էր Մ ուշի եւ Առաքելսց
վանքին
միֆեւ, իսկ որբերն ու աշխատա­
ւորները
փակուած
էին վանքին
մէֆ։
Անդրանիկ
կը հրահանգէ, որ
գինիի
կարասները
եւ վանքի
կաթսաները
ֆուրո մ
տեսնեն։
Վանքին մէջ երկու
չ ախմախ լ ի
հրացաններ
կային
հին
օրերէն
մնացած։
Ասոնց
ձայնը
թնդանօթի
ձայնէն պակաս
չէր։
Անդրանիկ
մաքրեց այգ հրացանները
եւ կրակել կու տար, որպէսզի
քաջալերէ
տղաքը
:
Երկուշաբթի
,
Նոյեմբեր
5–
ին, կառավարութիւնը
դարձեալ
պա–
տեհութիւն
կու տա
յ ֆետայ
իներուն,
որ ձգեն
վանքը եւ
հեռանան,
բայց
Անդրանիկ
դարձեալ կը
մերժէ։
Չորեքշաբթի,
Նոյեմբեր
Դ—ին, վանքին
հովիւները
լուր կը բե­
րեն թէ հ ազարաւոր
թուրք
զինուորն
եր դէսլի վանք կը
յառաջանան
եւ դիրքեր կը գրաւեն
։
Հարիւրաւոր
թուրք
զինուորներու
ֆեսերը կը սկսին
երեւիլ:
Իսլամացած
Հայ մը, որ ՄեՀմէտ (կամ ԱուՀամմէտ
)
էֆէնտի
կը կոչ–
Լ
էր
1
ՄեՀԷ աղայի եւ քսան
զինուորներու
Հետ միասին
դէպի
վանքին
մեծ
դուռը կ ուղղուին։
Երբ դրան կը մօտենան
ՄեՀմէտ
էֆէնաին
կը սկսի
պոռալ*-
—
Վարպե՛տ, վարպե՛տ, ես Հայութենէ
իսլամացած
ՄեՀմէտ
էֆէնտին
եմ ։ Ինչո^ւ
դո ցած էք վանքին
դռները։
ՄեՀԷ աղան շատ ան գթութիւնն
եր գործած էր Հայոց
վրայ։
Վարժապետը
դրան
ետեւէն
կըպատասխանէ• -
—
Հոս օտար մարգ
չկայ : Բոլոր
որբերը
վախէն
Հիւանդացած
են։
- 164 -
Fonds A.R.A.M