Անդրանիկ
ան մ ի քաւդէս
վանահայր
Յո վՀ անն էս
վարդապեար
(
քուչ կը ղրկէ)
ո
րուէ
ս
դի
Գ
ա
յն
պատասխանատուութենէ
զերծ
կա–
ցուցանէ։
Անդրանիկ
մարդ կը ղրկէ
Կ ելի եկիւդ ան, որ Յարութիւնը
ան֊
միքապէս
վանք
բերեն,
վանքը
չպաշարուած՜։
Նոյն օրր ան
նամակ
կր ստանա յ Յարութենէն
,
թէ Համբարձումը
մեռաւ։
Վանք
մանելէ ետք, ֆետայիներուն
առաքին
գործը
^ԼԸԷԷ
ա
յ
գիր՜
քեր
Լինել պարիսպ
ներ ուն տակ։
կէսօրը
Հազիւ անցած,
փողի
ձայն
մր կը լսուի
։
րիմացի
գաշտերէն
16
թուրք
զինուորներ
դէպի
վանքը
կ ուղղուին,
Հարիւրապետի
մր առաջնորդութեամբ։
Անդրանիկ
կը
ՀրաՀանգէ,
որ վանքին
դռները
կդպեն եւ բանալիներ
ր իրեն
յանձ֊
նեն
։
I
Թրքական
փոքր
խումբ
մը կը Հասնի
վանքի մեծ դրան
առք
եւ։
Ղ՛ուուր փակ գտնելով
զինուոր
մը կը
պոռայ*–
Վարպե՛տ
,
վարպե՛տ
,
ինչո^ւ փակած
էք վանքին
դռները
։
Վարպետը
կը պատասխանէ,
ըստ Անդրանիկի
պատուէրին
* -
Հ—— Անցեալ
օր երեսուն
զինուած
ոստիկաններ
եւ
քիւրտեր
եկան,
Հրացանաձգութիւն
ըրին,
Ո
ՐԲ^*ՐԸ
վախցան,
ուստի այդ
օրէն
ի վեր Ա ուշի Առա քնոր դէն
Հրաման
եկաւ, որ ոեւէ
զինուած
մարդու
առք եւ դռները
չբանանք՝^^
։
Մենք ալ թագաւորին
զաւակներն
ենք* մեր
Հարիւրապետը
եկած է վանքը
պտրտելու։
--
կը ցաւինք
,
բայց
մենք
զինուած
մարդու
առք եւ Հրաման
չու­
նի ն ք գուռը
բանալու։
—
Արդեօք
կարելի
է կարպետ
մը նետել,
որ
Հարիւրապետը
վրան
նստի
։
կը նետեն կարպետ
մր
։
Անդրանիկ
կը մտածէ
վանքի
պզտիկ
գռնէն
ներս
առնել
զին–
ւորները,
յանկարծակիի
բերելով
անոնց
զէնքերր
գրաւել,
բայց
Գէորգն
ու Հաճի
Յակոբը
կ՚առարկեն
թէ՝ Յարութիւնը
գ ե ռ գուրսն
է
իր րնկերներուն
Հետ , ուստի պէտք է Համբերել
ու չբարդացնել
Հար­
ցը
։
Անդրանիկ
կը Համակերպի
։
քառորդ
ժամ վանքի
դուռին
առք եւ սպասելէ
ետք, թուրք
զին–
ւորները
առօք—փառօք
կր մեկնին,
իրենց
զէնքերով
միասին* * * ։
Յա քորդ օրը, Կիրակի,
Նոյեմբեր
թուրք
կառավարութիւնը
ալ տեղեակ
է որ ֆետայիները
վանքին
մէքն են։ Լուր կը
ղրկեն
անոնց, որ ձգեն
վանքը
եւ Հեռանան
։
Անդրանիկ
կը մերժէ,
քաք
գիտնալով
որ թշնամին
դուրսր
կը սպասէ
իրենց* * * ։
28
Նոյն, էք
2 5 ։
- 163 -
Fonds A.R.A.M