ժողովրդական
կազմակերպութեան
,
Անդրանիկ՝
րնդՀակաոակն,
կ՝Ր
ս
էր թէ Ժողովուրդն
է ֆետայ
ինե ր ո ւ Համար
,
որոնք պէտք է գոր­
ծեն
բոլորովին
ազատ ու անկախ
ժողովուրդի
կամքէն,
մինչեւ որ
Հասնին
իրենց
նպատակին
•
ատկէ
յետոյ
է որ ժողովուրդը
պիաի
օգտուի
յեղափոխութեան
բարիքներէն։
Մինչ
Արմենակ,
բաւական
չՀ ամար ելով Հայ
ժողովրդական
կազ մա կ երպ ո ւթի ւնն երր , որոշ
յոյսեր
գրած էր նաեւ
Հարեւան ցե­
ղերու
քիւրտերու
եւ թուրքերու
յեղափոխական
շարժման
վրայ, ու
այդ
ուղղութեամբ
աշխատանք
կը թափէր,
Անդրանիկը,
րնդՀակա­
ոակն
,
ոչ մէկ օգուտ կը տեսնէր
իսլամներ
ու յեղափոխութեան
մէք
եւ խենթութիւն
կր Համարէր
անոնց
վստաՀիլ
ու անոնց
շնորՀիւ
փր–
ճացնել
յեղափոխութեան
գործը
է
Մինչ Արմենակ
կր քարոզէր,
որ յեղափոխականը
եւ
մանաւանդ
զինուորր
պիտի տաոապի
նոյնքան
եւ նոյնիսկ
աւելի քան
թշուառ
ժողովուրդր
եւ իր չարքա
շ օրինակով
պիտի
մխիթար է ու
ոգեւորէ
իր շրքապատր,
Անդրանիկ՝
րնդՀակաոակն,
կ՝Ր
ս
էր
թէ
ֆետային
այսօր կայ վաղր
չկայ,
ուստի լաւ Հագուած
պիտի
ՐԱ
ա
յ
թոռունի,
իշխանի
նման եւ իր Հագուստով
ու գիրքսվ
պիաի ազդէ ոչ միայն
Հա–
յու*.
այլեւ
թշնամիներու
վրայ, որպէս գի
ո
չ ոք յ անդ գնի կարծել
թէ
ֆե տայիներր
ողորմութիւն
խնդրող
խեղճ մարդիկ
են։
Անդրանիկ
կր պաՀանքէր,
որ ֆետային
ը լ լ ա յ կուշտ եւ առողք,
որպէսզի
կռուի
ժամանակ
յ ո յ ս ունենա յ իր աչքեր
ուն մէք, ուժ ունենա յ իր ո աքե՛­
րուն
մէք՝ տոկալու եւ քաք արար
կռուելու
Համար։
Մինչ
Արմենակ
կր պաշտպանէր
այն տեսակէտր,
թէ երկրի եւ
կուսակցութեան
տէրր
ժողովուրդէն
րնտրուած
կոմիտէներն
են ու
Կ* Կոմիտէներր
պիտի
ըլլան,
րէէ֊սն անոնք պարզ քաղաքացիներ
,
թէ
ֆե տայիներ
,
միեւնոյնն
է, եւ բոլ որբ անխտիր
,
թէկուզ
ամէնէն
նշա­
նաւոր
Հեր ո ս նեոն ու Հեղինակութիւնները
,
անվերապաՀօրէն
պիտի
ենթարկուին
այդ ընտրեալ
մարմիններ
ու կամքին
,
Անդրանիկ
րնդ­
Հակաոակն,
կ
ք
ր
ս
էր թէ իրենց
տուներուն
մէք նստած
կոմիտէներր
չեն կրնար
ղե կա վար ել լեռներու
մէք թափառո
ղ ֆե տայիներր
,
անոր
կարծիքով
կոմիտէներր
պիտի ՐԱան ֆե տայիներու
Համար եւ ասոնց
ենթակայ
,
իսկ ֆետայիներու
պետին
պիտի
ենթարկուին
թէ՛ թ
ո
է
ո
Ր
ֆե տայիներր
եւ թէ ամբողք
ժողովուրդր»։
Հ* Ց* Դաշնակցութեան
՛
հուրան
Բարձրաւանդակի
շրքանային
ժոդովր
որդեգրած
էր Հրայր—Գժոխքի
տեսակէտներր։
Աակայն,
Գէորգ
Ձաւուշը
Անդրանիկի
կողքին
էր, իսկ Անդրանիկր՝
սիրա–
շաՀած էր ֆետայիներու
սիրտն ու յարգանքր։
Ան «Հոգ կը տանի
ֆե տայիներու
Հագուստի,
ուտելիքի
եւ ներքին
ցաւերու
մասին,
դառնալով
բոլորի ալ դարդիման
ընկերը : Ան ունի անսպառ
եռանդ
եւ երբեք պարապ չի նստիր
,
նոյնի սկ կերակուրր
ինք կը բաժնէ,
- 142 -
Fonds A.R.A.M