160
քահանա
յա պե տա թե ան մ կ 9 մ տած՜ արատէն ու բիծ՜էն,
—
զարատ եւ֊ զբիծս ազր-արմայ ո ւթե ան, ի կիլիկեցսւցն.
ի քահանայ ապետութփւն Լուսաւորչին մաեալ —
Աղթա–
մարի
բանադրանքն
ու կապանքը
օրհնութեան
փոխեց
յ
է ււ կ գուն
ամենուն
բերանր
րաց իր ՚.
կ լ
կիլիկեցիներր
լսեցին քու տգիտոլթեանգ
լու–
րր
Տ
ե ւ գտան աշխարհական ե ր է ց մը
(«
գտեալ
երէց մի
աշխարՀի՝%>) կայւապետ
անունով,
որ անոնցմէ ձեռնա­
դրու ա ծ է բ , նոբէն հա կ առա կութե ան համար
դրին։
Անէծքներով
եւ անուղղայ
վարքով
նորէն
կ^ուղէին
կ"Լ
1
՜
հ՜անել
Հա յերր*
գուն
ասոնց
Համար ինչ պատասխան
պիտի տաս քրիստոսին
(
Մեծոփ– էջ §4—85) :
«
Ե ր է ց »
բաււէն
կրնանք
եղ բա կացն ել , թէ կարապետ
նախապէս
քաՀանա
յ եղաՆ եւ կին ր մ ե/ւահ՜ չուշտ ակ
վարդապետ
մբ եղահ՜ Աէէ
ա
յ
1
ո
է՛ եպիսկոպոս
եղահ՜ է
Եւգոկիո
յ վր
ա
յ եւ. յետո
յ Կի լիկի//
յ
կաթողիկոսութիւն
նր ձեռք անցուցած^
:
ԿԻԼ/՚ԿԻ*"՝
ա
յ գ միջոցին
\)
ւլիպաո–
սի
սուլթաններուն
ա իր ա պե տ ո ւթեան տակ կր գտնր–
ւ֊էր , որով
\
յ ւղո կի ա ց ի իր կա թո ղի կո սութիւնր
Ս ուլ–՛
թանին վաւե րացնել
տալու
Համ ար
էյ ւլ ի պտ ո ս կբ ճամ–
բորղէ , ճամ բո րգութեան
միջոցին կր Հանղիպի
իրու–
սաղէմ
,
ոլր վերաՀասոլ
կ
1
րէէ
ա
յ* թէ Վ*"
ս
քր
"
ք" Ր
տ
քէ
տակ
ինկած– է ։ Եգիպտոսի
մէք, Ասլու Աա՝իտ
Ջոյւչմագ
կը նշանակէ՝ թափուա ծ , փոխռւած , դ արձա ծ , շրջած։
Հոս կր նշանակէ փոխադրուա ծ, փոխ ուա ծ,
տէ
Ձ
նմէ,
–
լաւանռւթիւնր կ ամկրօնքը փ ոխ ա ծ ։ Մե ծ ո փ ե ցին ա՛յն­
քան յա ռ ա ջ կը տանի ի ր հա կ ա ռ ա կ ութիւնը Կիլիկեցի–
նեբոլ հանդէպ, որ ո՛չ մէ կ տեսակէտով կ*աբդարանայ •
կի՛րքն է, որ կը խօսի իր մէջ :
Fonds A.R.A.M