155
աարաինք
է ւ ո ո պ այի կ ամ պապութե ան :
Արեւելեան
վարդապետներ
,
բ
ա
րի
նախանձով
ուռե­
ցին Հա յոց
կաթողիկոսութիւն
ր աղաաել
Կ իլիկի"
յ ան­
բաղձալի
դարձած
միքավայրէն
,
եւ
վերաՀաստաաեցին
էքմիածնի
Աթոոր
.
ինչպէս
տեսանք,
չհասան
իրենց
ն չհ­
պատակին
,
որովհետեւ
քաղաքական
պայմանները
աւելի
նպաստաւոր
չէին Հոն ալ, իսլամ Պարսկաստանի
աղ–
դեցռւթեան
շրջանակին
մէք, ուր բռնաւորներ
կ՚իշ­
խէին արձակ
համարձակ։
էքմիածին
կթան կով մրն
էր անոնց համար՛. Հայոց
հա ր ստ ո ւթիլննե
ր ր պէտք էր
լեցնէին մեծ թէ ւիոքր տիրապետողներու
գանձբ
։
Հա­
լոց դեղանի
մանչերն
ու աղքիկնեբը
նմանապէս
պիտի
ղարղարէին
անոնց պալատներն
ու կանանոցները
։
Այո
է բնգհանո
ւր իրական պատկերը
երկրի քա­
ղաքական
վիճակին
,
եւ շետենք
անդամ
մըն ալ , այս
վիճակին մէչ է, որ թէ՛ Կիլիկիոյ
եէ, թէ էշմիածնի
Կա–
թողիկոսները
պիտի
ապրէին
եւ պիտի
պահէին հայ
ժողովուրդը
իր Ա այրեն
ի Եկեղեցիին
մէք։
1441
էն մինչեւ
1453
Մայիս,
տասներկու
տարի մի­
՛
ոյն կայ, եւ այդ միքոցին մէք է, որ կատարուեցաւ
աշ­
խ՛որդի քաղաքական
պատմութեան
ամենէն
նշանակալից
եւ կարեւոր
դէպքերէն
մէկը*
Կ՛
Պ՚ւլսոյ
անկումը,
Պրոլսա
յի
շր քանակէն
խոյացող
օսմանցի
յաղթականին
առք ել
։
Այո գէովՔՐ նոր դարագլուխ
մ ը բացաւ
Հա յ Եկեղե­
ցիի պատմութեան
մէք ալ , որովհետեւ
Կի/իկիոյ
Աթո­
ռին մօա , պատրիարքական
նոր աթոռ մբ
սաեւլծուե–
•
ք ՚" ՚– Ֆաթիհ
ի տիրած
մ ա<յ րա քաղաքին
մ էք , անոր իշ­
խանութեան
նեբքեւ
մտնող
բոլոր
երկիրներու
Հա
յե–
Ր"*֊ն համար
։
Fonds A.R.A.M