137
փայլի ձեր զէնքերուն
եւ դրօշներուն
վրայ»։
(
Միչ–
Գիրք Ա–)–
Եւ այսսլէսով
հիմը կը գրուի
խաչակիրներու
բա
նակին, որ պիտի
արշաւէր
արեւելք,
իբրեւ թէ Ս • Եր
կիրը հեթանոսներու
ձեռքէն
ազատելու
համար,
բայց
իրականին մէկ, այգ բազմամբոխ
բարբարոսներու
խառ
նիճաղանճը
սլիտի աւերէր , աւարի եւ կրակի ու
հուրի
մատնէր
անց ահ՝
վայերրը։
Ժողովուրդը
միաձայն
կը ստիսլէ
Ուրբանոս
Պա
պը, որ ինք անձամբ
գլուխը
անցնի խաչակիրներու
բա
նակին ել առաջնորդէ
զինք,
բայց
Ուրբանոս
Պապը ի–
րեն հակաթոռ
Գուիրերտոս
ը չէր ընկճաձ՜ ել
նզովքի
տակ կը պահէր
Գա դզի ո յ թագաւորը
եւ Գեբմանիո
յ
կայսրը,
որով խախուտ
կը տեսնէր իր կացութիւնը
եւ
աթոռը թափուր
ձգել
չէ ր ուզեր , քանզի
կրնար
վտանգ
սպառնալ
իր թէ՛ հոգեւոր եւ թէ
1
աշխարհիկ
իշխանու
թեան . ուստի
իրեն փոխանորդ
կը նշանակէ
խաչակիր
ներուն
վրայ
իբրեւ
առաքելական
նուիրակ
Ադեմար ե–
պիսկոպոսը։
կը խոստանա յ խաչակիր
բանակին
սերո–
Դ
ո
՚՝–
թ–իւն շնորհել,
եւ ղին ո լորն եք ո ւ.ն անՀՒրշ,
ընտա
նիքներն ու ստացուածքները
Հռոմի
եկեղեցիին
պաշտ–
պան ութ է ա՛ս տակ
առնել։
Եաչանիչ
դրօշակը, իր հովանիին տակ
կ^ընդունէր
ւ՚զեււնագործներ, արիւնկզակ աւազակ մարդիկ ,
որոնք
ազատութեան
սիրով եւ շւսՀ ու ակն կա՝ լութեամբ
եւ կամ
Վէճակի փոփ ո խո ւթ Լ ամբ գա ա ա սլա բ ա ո ւթե ա% սլաա էւՒ–
ներէ
ագաաուելու
յոյսով՝
եկեգեսլհէ՚ն
գէս ո ւո բո ւթե ան
մ
է1 կը մտնէին ,
Եպիսկոպոսներէն
շատեր,
որոնք
կոմսութեան
եւ
աա
րոնոլթեան
տիտղոսներ
ունէին
,
եւ որոնք յաճախ
ի–
Fonds A.R.A.M