136
ն ԷՆ է չէէ ան ազան պա լա աներ Էն ներս,
որոնք տեսակ
մ ո
վրէյ-ի
զգացումով
լեցուած՝
կ՛որոշեն
Հա սնի
լ Երուսա–
ղէմէ
քրիստոնեաներուն
փրկութեան
գործին :
Հռոմի
Ուրրանոս
Պապլլ
Գ ազգի ո յ ՚քլէրմոն
քաղա­
քին մէչ
1095
Նոյեմբերին
Հողով
մը կը գումարէ,
ուր
ամէն
կոզմէ կը Հասնին
անուանի
մարդիկ
ել դեսպան­
ներ , նշանաւոր վարդապետներ
ու եկեղեցիներու
առաջ­
նորդներ : ՛քաղաքը
եւ շրջակայ
գէ՚֊ղերը
ա՛յնչափ
բազ­
մութեան
չբաւելով՝
բացօթեայ
վրաններ
ալ կը կանգ­
նեն։
(
իողովին
մէը, առածին
անգամ
Պետրոս
խօսք
կ՚առնէ
եւ կը նկարագրէ
Ա ՚ Տեղեաց
բնակչութեան
կր–
բահ՜ անարգանքներն
ու Հալածանքները
,
գերութիւնը
եւ լծկան
կենդանիներու
պէս երկիր
Հերկելը :
Պետրոսէն
յետոյ
0
լրբանա։
խօսք կ՚առնէ ու
կ՚ըսէ*
— «
Լսեցիք
արեւելեան քրիստո՚նէանեբու
նուիրա­
կին
խօսքերը։
Անիկա պարղեց
Երուսաղմէի
ել Աստու­
ծոյ
յ-ոզաիուրգին
ողբալի
վիճակը՛
խօսեցաւ
թէ
ի՚*ե չ–
պէս
թագաւորներու
թագաւորին
քաղաքը
,
որ
ուրիշ
քադաքնեբուն
Հաւատքի
պատուիրաններ
տուաւ
,
սնո–
տիապււ՛ շ՚՚7 Հեթանոսներու
ծառայութեան
լուծը
կրել
սլարտաւորուած
է, ել թէ ի՚նչպէս
Հրաշալի
Հյիրիմր,
ուր մաՀը
չկրցաւ
պաՀել իր աւարը եւ որուն
վրայ շո­
ղաց Յարութեան
արեւը,
ոտնակոխ
եղած է անոնցմէ
յ
որոնք
մեռելներէն
յարութիւն
պիտի
առնեն
միայն յա­
ւիտենական
կրակին
մէը իբրեւ
այրուելիք
յարդ ծառա­
յելու
Համար
. . .» ,
եւայլն X
Ապա,
փրկութեան
նշանը՝
խաչը
ցոյց տալով <եո–
ղովուրդին՝
կ՚ըսէ •
«
Ինքն
Յիսուս
՛
ք՛րիստոս
գերեզ­
մանէն
ե լելով՝
այս խաչը
ձեզի կու տայ։ Ջեր
ուսերուե
եւ կամ
լանչՀերուն
վրայ
կրեցէ՛ք
զայն,
ասիկա
թո՛ղ
Fonds A.R.A.M