107
խադարձ
սէր
ո
յ
յա քըչ բեր ութեամբ , իւրաքանչիւր
Եկե–
դք՚Տէ ԷՐ շրջանակին
մէկ ազատութեան
վայելում
,
ո՛չ
թէ տիրապետութիւն
մէկուն՝
միւսին
վյրայ ։ Հայ Եկե­
ղեցին
երբեք
չուզեց
Հանդուրժել
տիրապետութեան
եւ
մարդո րսութեան
գաղափարին,
բայց
(
հունական եւԼա­
տինական
Եկեղեցիները
,
իրենց քաղաքական
առաւելու–
թենէն
շշմած՝
Եկեղեցիներու
միաբանութիւնը
կը Հաս–
կրնային
այնպէս
,
որ ուրիշ Եկեղեցիներ
իրենց
Եկեղե­
ցիէն
Հնաղանղէն
կուրօրէն ;
Հա յեր ը մ էշտ ալ մ իա բանոլթեան
Համ ար եղած ա–
ռակար կներ ո ւն պատասխան
ահ՜ են ել
բանակցութեանց
մտնելէ չեն քաշուած
,
ը
ա
յ $ °՚ւ
ա
յ
սս
ւէ
ս
է ր
ս ս օ
ակնկալու­
թէ ւնն եր ը բա ղիս ած ենյո ւսախա բո ւթեան ց , թէեւ
պէտք
է ըսել, որ Հայերը շատ ալ վստաՀոլթիւն
չունէին ո՛չ
Օո յնին եւ ոչ ալ Լատինին
առակարկութեանց
անկեղ–
ծոլթեանը
վրա
յ :
ՄՒՈհԹԵ՝ԼԱԿԱՆ խՆԴՒՐՆեՐՈՒ ՇԱՐՈՒՆԱԿՈՒԹԻՒՆ
Նախորդ
Գլուիս էն մէ^ դիտեցինք,
թէ երկար յա–
րաբե րութ իւննե ր եւ բանակցութէւսնե
ր եզան,
Յոյնե­
րուն եւ Լատիններուն
Հե
տ
Հաւասար
չափով,
բայց
գործնական
արղիւ1ւքի
մը չՀասան : Հայ Եկեղեցին
ե ր–
Բ^Ք Հչհգհցալ իր որդեգրած
ուղղութենէն
եւ մնաց
միշտ
աս
*
ոլր
իր սկւլբնական
դաւանութեան
վրայ*
ա
յ
ս
մի–
Իքերուն՝
երբ Հարկ ատոլ
թագաւո
ր ո լ թ ի լննԼ ր կր
Ղ
ո
Ր
Ա
նոնէին
իրենց անկախ
գոյութիւնը
եւ
թաթարներու
յարձակումներուն
ել Հարուածներուն
տակ
կ՝
իյնային,
Ա
Հ
ա
յ
ո
ց գոյութիւնն
ալ վտանգի տակ էր։
շրջաններուն
էր, որ Հայեր
գունգագունգ
կը
Fonds A.R.A.M