106
ՊաՀլալունիի
,
Շնորհալիի,
*
հրիգ"ը
Տղայի
եւ
Գրիգոր
Ապիրաա
կաթողիկոսներուն
օրով :
Հայ
Եկեղեցին
մ ի
չա
ալ բա րեմաո ւթե ամր
մօտե­
ցած՜ է միութեան
խնգրին
,
քանի անգամ որ այգ խրն–
գիրր ներկայացած՝
է իրեն*
բայց
երբեք Հեռացած՜ չէ իր
աո։անձն ա յատուկ
կացա
թենէն
:
Լա
յ Եկեղեցին
միու­
թեան
խնգրին
առթիւ
յարաբերութեան
մտած՜ է
յունա­
կան , ասորական
։
եւ լատինական
եկեղեցիներուն
Հետ։
(
Հունական
եկեղեցին
ՐԱ
ա
է
ո
՛
ի
մերինէն
աւելի
ղօրա–
լոր եւ րնդարձակ
,
իրւսւունք
կուտար
իրեն
դեր աղանց
է1՚ՐՔ
ԷՀ վ
ա
յելե
լ
,
ա
յս որսա
ճառով ^անաց
Հա յ Եկեղե­
ցիին
վրայ
ուժգին
աղգեցութիւն
մր գործ՜ել,
այսինքն
իրեն Հսլաաակեցնել,
մէկ խօսքով
ճ
ձուլել եւ լուծ՜ել
իր
մ
է լ \ ) Բ
ա
յ9
"՛
յ՛՛ րանր ՝&ոյ% Եկեղեցիին
երբեք
չյաիղհ–
ցաւ,
քանի որ Հա յերր
ամուր
կերսլով փարած՜
էի՛ն է՜
րենց
Եկեղեցիին
անկախութիւնը
ա աշտ սլան ե լու :
Ասորի
Եկեղեցին՝
Հ
ա
ձ
^* կեղեցիին
առ^եւ
աւելէ
ակար
գանուելուն,
անոր Հետ Հ ամաձա
լնութիւնբ
դի
1
–՛՜
րին եղաւ* մէկ
կողմէն
Ասորիները
իրենց
սչաՀանթյերքէ
չէին
կրնար
ծ^ւսյրա յեղու
իէեսւն տանիլ , իսկ մ իւս
կ
ոո
~
մէն՝
Հ այերն ալ
իրենց
ոլա յմ աններ ը չ ա լի
ա
ղան ց
ո ւթե ան
չտարին
:
Լատինական
Եկեղեցիին
Հեւո
յա րտ
բե րո ւթիւննե
րէ
"
1
Հ ատեն սկսան՝
անոր
Հ
եռաւորութեանբ
պատճառաւ–՛՛
ն1 ա չակի րնե րու
էհամանւսկկն
վերչ
1
Լատիններբ
Հաղոր­
դակցութեան
սկսան
Հայերուն
Հետ :
Հայ
եկեղեցին
Ա՝էաբանական
խնդիրը
Հասկցս"–
բաոին
ճիչդ
առումով։
Ան՝ Միաբանութիւն
ըսելով,
կ՝ուղկր
Եկեղեցիներուն
մէ^ սերտ Հոգեւորական
Հաղոր­
դակցութիւն
,
յարգանք
իւրաքանչիւրին
դիրքին
,
փ«՚
Fonds A.R.A.M