մեծադոյն
՜
ողբերգութիւնը
աոբ
թմլւութիւն
մը Համակած
էր բոլորիս
։
§
Ա արգիս
ը ցաւագինօրէն
գոռաս՝
վա՛յ,
մեռա՛յ։
Տարիներ
ընթացքին՝
մ արգո
լ երես չտեսած
,
անիծեալ
քարայրը,
մեղ
անկարծ
տա բաբախ ան եբուս իր մէԼ Հիւբասիրե լ չէր ուզեր։ Ա*եր
շըն–
չառուիմ եան Հետեւանքով
թուլցաք,
ժայռէն
կտոր մը ինկած
էր Աարդս ի վրայ։
կարծէք չէր բաւեր
թուրքին
Հե տա
անգումն.
ուՀ
ա ւա
ծան.
Հը < ա ո ո ւա
քը,
ժայռերն
ալ կը գա շնա կցէին
անոնց ել մեգ
ծէին։
Հետեւեալ
գիչերր
Հեռացանք
ա յգտեզէն
ու վճռեց
ինք
շարունակաբար
իք^ել
ԼՀատաՀի
ճամբան,
ասլաՀովելու
մեր
9
էնկ
ասսասա ծնե
ՍԸ.
Անկէ
վերչ
ձե
> ձգեցինք
քանի մը
մարգիկ
եւ
քանի մը ոսկիներ
։
Մ հր ընկերներէն
քանի մը Հոգի գ
ո
յքերը
սլիտի փոխագ՜­
րէին
Մ է զկէ
Փիլիկին
ձոըր ։ Ա՝եր պարտականութիւնը
կտ­
տա րելէ վերշ, գացինք
միացանք
անոնց ու տեսաք որ չերան
բարձունքին
վրայ,
մութին
մ
ԷԼ
կրակ մը կը վառի, Հոն
գտնուող
մեր րնկե բներն ալ չէին գիտեր թէ ովքեր են կրակ
Վառողներր։
Գէորգն ու Մկրտիչը
ղրկեցինք
ստուգելու։
Վե­
րադարձին՝
մեր ընկերները
յա յան ե ցին թէ ճանչցած
են քիու–
մելցի
Աէֆէրին
եւ Հաճի
Գայի րին տղաքր , որոնք
կրակին
Հք-ր^Ր երկարած
,
կր քնանա
յին •
^
Մ ենք
վաղուց
կը փափաքէ
ինք
զանոնք
ձեռք
անցընել
եւ աՀա առիթը կը
ներկայանար։
Ա՛եր յոգնածութիւն
ր անցաւ, եբբ
%
պիտի
օգտուէինք
ա–
ռիթէն
եւ պիտի
շարունակէինք
Հետապնդել
մեր
Հարեւան
արիւնկզակ
գազաններ
ր, մեր վրէմը
լուծելու
Համար
ւ
Հինգ
ընկերներով
սկսանք
բարձրանալ:
Գէորգը
սկսաւ
սիրտեր
պղտորել,
պատճառաբանելով
թէ մինչի
լ մեր Հոն
բարձրանալը
լուսացած
կ՝Ըէէ
ա
յ
եւ մեր նպատակին
,
չենք Հաս–՝
նիր , լալ է՝ որ Հրաժարինք
այգ ծրագրէն
%
Առանց այգ ալ վտանգուած
էր այգ վա յրր , Գէ
ո
ր գ ար­
գելք
Հանդիսացաւ
եւ մինչեւ
այսօր
սիրտըս
կ՛՛այրի,
այգ
առիթը
փախցնելնուս
Համար
։
Վերադարձանք
անարգի տեգ մը^ թուփերու
մ
ԷԼ
բնա–
Fonds A.R.A.M