զ ո ւ թ իւն
ը լսա&
չ ե ն ք , ըսաւ. Ա*կր
ա
իչը
։
Յ ,
՛
հուն
ք ո ցանկացը
կ՛երգես
,
պաստաս
խանես
էն
Խ ո բ է ն ն
ու
$՝էոսբ ;
|
՚
Վերջապէս
բոէորս աէ Հաս
9
աճայնեցանք
այգ գիշեՐ
Ր ո ւ –
րախութեամբ
անոնել»
բայց
առա Հէն
երգողբ ո
Բ
վ պէտէ
ՐԱ
ա
ձ
*
1
ԱՀնշուշտ
*
րէոքգը
բացագանչեց
էն
բոլոբԱՀ
«
Ե
ս
գնում
ե մ . Հ ե ռ ո ւ երկիր»
, «
ի մ "էրե լէ 1ւ թանկագին՝^
է
Հ;քՕանասորէն
երեք
Հարէւր
քամերով»
, «
Ելեք,
ե լ է ք Հ ա յ ե ղ ­
բայրներ»,
«
Վէրքերով
էփ՝2>
յ
«
Բանտէս
գուռը»
ե ւ ա յ լ ն ։
•
Ամէնէն
տպաւորէչը
քՒէոս
ի մ է զ ե ա ն է թ ր թ ռ ո ւ ն ե ւ
ախոր­
ժելի
ձայնով
երգած
,
Հայոց
ողբերգութեան
սրտաճմլիկ
մ է կ
երգն էր, Համապատասխան
այգ օ ր ե ր ո ւ ն է
|
«
կենաց մահու վերջին, հրաժեշտ, ով կար^ն,
| | ՜ ե , համբո՜յր կաթոգին •
Ո՜հ, որպիսի սուգ, կոտորած քեզ բերին,
Զոհերյւդ անգին, ողբանք լալագին– կոծեր սրտագին՛
Վարդակարմիր, սրախողխող մանուկներ, ո՜հ ծաղիկներ
վարդեր՝
Քնքռյշ որդիքդ, անուշ աղջիկներ, հարսներդ,
Մորթեցին մայրեր, քերթեցին շատեր, լլկեցին կ ոյս եր։
&
կն, Արա^կիր , Խարբերգ, իալու, էւրիզայ ՚
Ո՜հ, խաբերդ ու իաղէշ , Պոնտոս , Սամսոն, Թոգաթ ,
Մարզուան • Ամասիա •
Վա՛՛խ կեսարիա վաոեցին հրկէզ։
՚
Օւ զարկ ու զարնեն Մուշ ու Մալաթիա,
Ջարդեցին պէս-պէս :
ինչո՜ւ էէստուած դուն անտարբեր մնացիր,
Ո՜հ, Հ՛այ ազգի հանդէպ։
I
Դվսա, դատսւսաաս , արդարութիւն թողուցիր -
Տե՛ս, անգութ խուժան պղծեց Հայաստան,
հյաչն աւետարան :
ք Ւ Է ո ս ի այս երգը
աղգեց
բ ո լ ո ր է ս վրա յ եւ քարա
յրէն
մէէ\
խ
ո
ր
լ ո - ո ւ թ է ւն կը տէր
է ր ։ կը յ է շ է է ն ք
տեղա
Հ ան ո
ւած
Հ ա յ ե ր ո ւ
կարաւանները
,
անգութ
խո
ւ մ ա ն ի
գազանայէն
րարքնեբը
,
մ ե ր Հարազատսերու
անչափելի
տառապանքներ
ո ։
Եւ
ամէֆէն
ցաւալին՝
ո ր մ ե ն ք բերնով
կ՚եբգէինք
Հայոց
Fonds A.R.A.M