ո սաի կան ա պետին
յանձնեյլո~ւ։
Անոնցմէ
մէկը*՛
0
Ա
մանր,
ուռեց Հակաճառել,
պատճա­
ռաբանելով
թէ լերան
գլու֊խը
՚
^էոզիլ
էԼՀԼԼ
ա
Ր
1
էքս պարզաբանեցի
մեր վլւ ա յ գրուահ՜
պարտականութիւ­
նը։
Աուլթանի
եւ պետութեան
Հանգէպ
յանցաւոր
Համ արե­
ցի զիրենք*
Հրամայեցի
որ Հլու
Հնազանգ գան մեր պա
Հա­
կա տեղին
։ :
Կէս ճամբան
գրեթէ
անցած՛
էինք, մեր ցանկա­
ցած
*
Լ
ա
յբբ
Հասնելու
Համար
,
չգիտեմ
ետեւէն
եկող մեր եր­
կու
րնկե րնե րր գաղտնի
ի նչ խօսած էին
%
բռնուած
թուր­
քերէն
մէկը
գետին
պառկելով
գոչեց,
«
Ընկերնե՛ր,
ո՛՛՛ւր
կ՛՚երթաք,
ասոնք
մեզ մեռցնելու
կր տանինք
Հ
Պոռացող
թուրքր իր պատիմը
կրեց,
բայց իր րնկե րնե րր
շփոթութեան
մէք ^գեց :
Տաճկավայել
իմ խ ս ա ա պա Հ ան քո ւթ են է ս ք–՝միզեանը
օգուտ
քաղելով
,
իսկոյն
Հաշտարարի
գեր կատարեց եւ զիս ներկա–
յացուց իբր $՝է Լքի է
ա
ի^՚Ը Աախսուսէի
պարագլուխ
եւ կամա­
ւոր։
Մէէլիկ
^է^ւԻ^Լ «օրինական՝»
քննութեան
ենթարկուելէ
վերք, երբ թուրքերը
տեսան որ փրկութիւն
չկայ
*
իրենք
յօ­
ժարութեամբ
մեղ վարձատրեցին
,
տալով
ինչ որ
ունէին,
ժամացոյց
մր», քանի
մը ոսկի
եւայլն
յ
իչերր պա րապ
չան ցուց ինք եւ բաւական
Հարստոլ
-
թե ամբ վերադարձանք
րնկե րնե բուն քով
։
Անոնք ուրախ
էին
մեր ճամ՛բո ր գութ են էն :
Իմ տեսակէտ
ր առաքին
առթիւ
տուած՜ էր շօշափելի
ար­
դիւնք եւ այգ պատճառ
գարձաւ որ մենք ամէն
գիշեր
իք՜
նենք բանուկ
ճամբան։
Թէ քանթ
անգամ
այգ
ճամբայէն
փախստականներ
բռնած
եւ մեր գիտցած
ոստիկանապետին
տարած
ենք*»* այգ միայն
լսոնքի անտառր
գիտէ։
ե^էրէ
տ
ԷսԷԷ
անտառն
Էինք,
փայլակներուն
մօտիկ, այգ
շրքանի մէք կլ արածէին
«
մոլՀաճիր»ներոլ
բոլոր
ոչխարները։
Օր մր, պատաՀաբար
մեր անզէն րնկե րնե րր, երեք
Հոգի
պառկած
ատեն պա շար ո լեց ան ոչխարներով
եւ
Հովիւները
տեսան
մ՛եր աղաներ ո ւն եւ անմիքապէս
լուր
տուին
իրենց
մարգոց
,
որոնք եկան փնտռտուքներ
կատարելու։
Դ՛էպքը կր պատաՀէր մեր գտնուած
վայրին
գիմացի լե–
բան
լան քէն
վրայ։
Աեր րնկե րնե րր փախան
անյայտացան։
Fonds A.R.A.M