ո սաի կան ա պետին
յանձնեյլո~ւ։
Անոնցմէ
մէկը*՛
0
Ա
մանր,
ուռեց Հակաճառել,
պատճա
ռաբանելով
թէ լերան
գլու֊խը
՚
^էոզիլ
էԼՀԼԼ
ա
Ր
1
էքս պարզաբանեցի
մեր վլւ ա յ գրուահ՜
պարտականութիւ
նը։
Աուլթանի
եւ պետութեան
Հանգէպ
յանցաւոր
Համ արե
ցի զիրենք*
Հրամայեցի
որ Հլու
Հնազանգ գան մեր պա
Հա
կա տեղին
։ :
Կէս ճամբան
գրեթէ
անցած՛
էինք, մեր ցանկա
ցած
*
Լ
ա
յբբ
Հասնելու
Համար
,
չգիտեմ
ետեւէն
եկող մեր եր
կու
րնկե րնե րր գաղտնի
ի նչ խօսած էին
%
բռնուած
թուր
քերէն
մէկը
գետին
պառկելով
գոչեց,
«
Ընկերնե՛ր,
ո՛՛՛ւր
կ՛՚երթաք,
ասոնք
մեզ մեռցնելու
կր տանինք
Հ
Պոռացող
թուրքր իր պատիմը
կրեց,
բայց իր րնկե րնե րր
շփոթութեան
մէք ^գեց :
Տաճկավայել
իմ խ ս ա ա պա Հ ան քո ւթ են է ս ք–՝միզեանը
օգուտ
քաղելով
,
իսկոյն
Հաշտարարի
գեր կատարեց եւ զիս ներկա–
յացուց իբր $՝է Լքի է
ա
ի^՚Ը Աախսուսէի
պարագլուխ
եւ կամա
ւոր։
Մէէլիկ
^է^ւԻ^Լ «օրինական՝»
քննութեան
ենթարկուելէ
վերք, երբ թուրքերը
տեսան որ փրկութիւն
չկայ
*
իրենք
յօ
ժարութեամբ
մեղ վարձատրեցին
,
տալով
ինչ որ
ունէին,
ժամացոյց
մր», քանի
մը ոսկի
եւայլն
յ
1՝
իչերր պա րապ
չան ցուց ինք եւ բաւական
Հարստոլ
-
թե ամբ վերադարձանք
րնկե րնե բուն քով
։
Անոնք ուրախ
էին
մեր ճամ՛բո ր գութ են էն :
Իմ տեսակէտ
ր առաքին
առթիւ
տուած՜ էր շօշափելի
ար
դիւնք եւ այգ պատճառ
գարձաւ որ մենք ամէն
գիշեր
իք՜
նենք բանուկ
ճամբան։
Թէ քանթ
անգամ
այգ
ճամբայէն
փախստականներ
բռնած
եւ մեր գիտցած
ոստիկանապետին
տարած
ենք*»* այգ միայն
լսոնքի անտառր
գիտէ։
ե^էրէ
տ
ԷսԷԷ
անտառն
Էինք,
փայլակներուն
մօտիկ, այգ
շրքանի մէք կլ արածէին
«
մոլՀաճիր»ներոլ
բոլոր
ոչխարները։
Օր մր, պատաՀաբար
մեր անզէն րնկե րնե րր, երեք
Հոգի
պառկած
ատեն պա շար ո լեց ան ոչխարներով
եւ
Հովիւները
տեսան
մ՛եր աղաներ ո ւն եւ անմիքապէս
լուր
տուին
իրենց
մարգոց
,
որոնք եկան փնտռտուքներ
կատարելու։
Դ՛էպքը կր պատաՀէր մեր գտնուած
վայրին
գիմացի լե–
բան
լան քէն
վրայ։
Աեր րնկե րնե րր փախան
անյայտացան։
Fonds A.R.A.M