Արիւնս
դլուիէ
Համ ա, մե ր թաքս աո որ
աա
ռոո
կես։
Փախչի՞լ^
ո՞ւր դ
է
մատնելո՞ւ
&
ա
յ Գ
ա
Լ հր
Հետապնդուէինք
արդէն
։
Անոր փախչինք
բառը
յուսաՀատութիւն
ստեղծեց
մեր խում րին մէ^Հ Փախչիլ
անկարելի էր դ մնալն ալ ծան բա–
ՀշիԴ– քո
Ա
գէր
.
մեղի Համար •
Տասներկու
զինուած
թուրքերը
բաւական
մօտեցած
Էին
•
մեր պաՀուըտած
արտին։
ՀազարումԷկ
խօսքերով եւ խնդրանքովդ
Հազիւ
Համո­
զեցինք
՝
րրիստափորին
որ ետ կենայ իր վտանգաւոր
մտա­
՛
դրութենէն
։
Զինուած
թարքե-լյ
մօտենալով
պրպտումներ
կատարե­
ցին այս ու այն կողմը։ Մեր ա^ Հողմը դ մեզմէ
բաւական
Հեռու
թուրք
սերմնացան մր կար* թուրքերէն
մէկր
ձայն
տուաւ
սերմնացանին
թէ տեսա՞ծ է այս կողմէն
խումբ մը
մարդոց
անցնիլը
։
Ա երմնացանը պատասխանեց թէ տեսած
չէ։
Տ ստակօրէն կը լսէինք անոնց խօսակցութիւն
ը եւ ա Հուզող ի
\
էինք մասաևուած : Մեզմէ
Հազիւ
60
մէթր
Հեռաւորութեան
վրայ էինթուրքերը*,
իրենց ոտքերուն
թափը կոտրեցտւ թէ
տեսողութիւն
ո
դաւաճանեց
իրենց , չեմ դիտեր
։
Գիտեմ
միայն դ .որ զինուած
՜
խումբը
երեք մամ փնտռտուքներ
կա՝
տարելէ վեր^դ Հեռացաւ
մեր թաքստոցի
շրջանէն։
Ազատ
շունչ
քաշեցինք
։
Այդ Օրն ալ փրկուած
էինք
։
Մութը դեռ չի կոխած
ելանք մեր թաքստոցէն
եւ ւլգու–
շութ^եամբ
յառաշացանք
դէպի
ձորը ^ ծարաւէն
պապակած
էինքդ
վազեցինչ
դէ
ա
ի
ջուրը եւ մեր ծարաւը
յագեցուցինք։
Թե թէեւ րոթրէքէ
մը էԼեր^դ Վ^աՀ րամ սկսաւ
Հ
տրտնջալ թէ՝
առա ՛՛փա օրէն
անյաջող կ երթայ մեր գործը դ ինչ
ա
է՞ս
պիտի
կրնանք
Հասնիլ մեր շրջանը դ դեռ երեք
օրուան
ճամբայ ու–
նինք անցնելիք
,
եւ այլն
։
ՎաՀրամին
պէտք
եղածը՝ խօսելէ եւ
,
ոգեւորելէ
*
Լերջ*.
կրցանք
Համոզել եւ Հանդարտեցնել
եւ յիշեալը
խոստացալ
մինչեւ
վերջը Հաւատարիմ
մնալ մեր ճամ՛բորդութեան
ծրա–
գրին^եւ
մեյօփ
։
Նոյնը խոստացան
նաեւ մեր միւս
ընկերներ
ր ։
Մ ութը
կո խելէն
վերջ * բարձրացանք
՚
Լաւուլի
լեռը եւ
իջանք հքատրաղի
աո֊ջեւը
։
Պզտիկ դադարէ
մը
ք
վերջ*
որո­
շեց ին ք ուղղուիլ
գէաի ա ատ բաղի արեւմտեան
կողմի
լեռնա­
շղթան դ որ կներկարի
Պալախօռի
ուղղութեամբ
%
Fonds A.R.A.M